Thema april/mei/juni/juli/augustus 2017 - Leestafel let op de kleintjes (kleine uitgeverijen)

Gewoon zoals je bent

Jonny Lambert



Kleine Snuf kan niet in de rij lopen.

Er is ook zoveel te zien -

zoals Girafs superlange steltpoten

en Gnoes puntige prikhoorns.

En dan ziet hij Krokodils hap-snap-tanden...

Kijk uit, Kleine Snuf!

Recensie

Een nieuwsgierig olifantje heeft moeite om tijdens een tocht netjes in de olifantenrij te blijven. Hij ziet zo veel dieren die er anders uitzien en eigenschappen hebben, die hij niet heeft. Hij wil ook wel zulke mooie puntige prikhoorns als een gnoe, lange steltpoten als een giraf, of een gespikkelde vacht als een cheeta. Telkens als hij er om vraagt, krijgt hij te horen 'Nee, blijf in de rij!'. Pas als de dieren bij de drinkplaats aankomen, ervaart hij dat ook hij unieke eigenschappen heeft, en dat hij prachtig is met zijn grote flaporen en spetterende slurf.

De illustraties zijn gemaakt in collageachtige stijl, waarbij de dierfiguren zonder entourage op een witte achtergrond zijn afgebeeld in mooie rustige kleuren. Met leuke details, zoals het blauwe vogeltje dat steeds in de buurt is en het woordeloze avontuur van twee mestkevertjes die het hele boek door een mestbal mee proberen te rollen. De korte eenvoudige voorleestekst met herhalingselement staat verspreid tussen de afbeeldingen. Vrolijk prentenboek met een hartverwarmende boodschap over een positief zelfbeeld. Vanaf ca. 4 jaar.

Ria Scholten-Boswerger

ISBN 9789048312641 | Hardcover | 28 pagina's | Veltman uitgevers | januari 2016

Citaat van de dag

Ik wil gewoon prachtig zijn.

Marilyn Monroe

Amerikaans actrice 1926-1962

Zo zijn onze manieren

Boudewijn van Houten

Boudewijn van Houten (1939) is een eigenzinnige literator die altijd leefde voor de literatuur. Hij is een van de laatste Nederlandse schrijvers van een grote generatie. Dit boek is een afwisselende verzameling stukken: polemieken met de tijdgeest, over andere schrijvers en over de literatuur, de wereld van de windvanen, pretenties, subsidies en af en toe wat moois.

Het boek is samengesteld met stukken uit zijn hele carrière, zowel uit zijn tijd als jonge dandy tot aan de laatste jaren, waarin hij zich ontpopte als een meer reactionaire, maar ook als een van de meest humoristische schrijvers van Nederland. Twee facetten die hij overigens ook in zijn jonge jaren nooit geschuwd heeft.

In deze heel gevarieerde bundel liggen de ernst en de lach dicht bij elkaar. Kritische stukken over de Franse vrouw en de moderne vrouw in het algemeen worden afgewisseld door persoonlijke herinneringen aan woonplaatsen van de auteur in binnen- en buitenland en door portretten van bijvoorbeeld de schilder Pyke Koch en de snedige Amerikaanse criticus Henry L. Mencken. En echt komisch is een lang interview met een zondagsdichter – het stuk stond ooit in Maatstaf – waar de auteur duidelijk plezier in heeft omdat hij ook de serieuzere poëzie lichtelijk overschat vindt, wat hij met enkele onserieuze gedichten nog wat benadrukt.

We noemen ten slotte een spottende beschrijving van Vlaanderen die aldaar veel stof opwierp, tot in de Kamer toe.

Recensie

Bundel artikelen en kritieken waarvan een aantal verscheen in bladen als HP/De Tijd.

Boudewijn van Houten (1939) schreef romans, verhalenbundels, autobiografieën (o.a. "Erotisch dagboek', 1981) en journalistiek werk. Hij werd op tv geïnterviewd door Adriaan van Dis en Wim Brands (2014).

In deze bundel staan stukken over serieuze en geestige onderwerpen. In "Literaire ambtenaren' (1997) hekelt hij hoe bepaalde schrijvers jaar in jaar uit door het Fonds van de Letteren werden gesubsidieerd. "Denkend aan Vlaanderen' is een vermakelijke maar glasharde beschrijving van de Vlaamse volksaard, gebaseerd op een dertigjarig verblijf in Vlaanderen. Verder portretten van schrijvers als Anatole France, E.M. Remarque en H.L. Mencken, eigenzinnige figuren die Van Houten intrigeren. Met Jeroen Brouwers veegt hij de vloer aan alsof W.F. Hermans weer is opgestaan, maar Van Houten schrijft lichtvoetiger en hij weet zichzelf te relativeren. Droogkomisch schrijft Van Houten over Hollandse kneuterigheid en het dito Hollandse literaire wereldje.

Lezen die (ten onrechte onbekend gebleven) schrijver!

L. Torn

ISBN 9789492161246 | Paperback | 380 pagina's | Uitgeverij De Blauwe Tijger | juli 2016

Dettie schreef : Een afgedane zaak

Patrik Ouředník

Na het lezen van dit boek vraag ik me af wat ik nu eigenlijk gelezen heb. Er is geen echt verhaal in te ontdekken, het hangt voor mij als los zand in elkaar. Het zijn allemaal flarden, waarin dezelfde hoofdfiguren opduiken. Sommige passages zijn grappig, sommige zijn satirisch, maar voor mij wil het geen afgerond verhaal worden. Een boek dat ik ben blijven lezen, in de hoop er een soort verhaal in terug te kunnen vinden. Als dit nu literatuur is, geef mijn portie dan maar aan Fikkie.

(even een taalfoutje hersteld)

Ai, dat belooft niet veel goeds. Ik laat het toch op mijn lijst staan. Het kan even duren, maar mijn mening komt nog wel.

Ja Renate, het staat in feite ook in de recensie bij het boek dat het geen afgerond verhaal wordt:



"Het verhaal kantelt en kantelt. Houvast wordt de lezer niet geboden. De lezer tast in het duister en doolt als een blindeman door het boek. Niets is wat het lijkt." en

"Het nawoord geeft de in het luchtledig grijpende lezer enig inzicht. Wie dat niet wil, mag na 'close reading' zelf met een oplossing komen."

Het wordt dus allemaal nogal open gelaten...

Dettie