thema augustus 2006 - Franse schrijvers

Citaat van de dag 17 augustus 2006

Het is mijn stelregel geweest, nooit door

anderen te laten doen wat ik zelf kon doen

Montesqiueu

Neef Pons heb ik voor een prikkie kunnen kopen in een prachtige uitvoering bij www.klassieken.nl/boekboek/show/id=31737

Het is nu uitverkocht.

Groetjes, Tiba.

Ha, ja ik heb het boek gekocht

maar ik wilde de site ook even laten zien, ze verkopen daar erg mooie boeken (vind ik tenminste).

bernadet

De prinses van Clèves

Mme de Lafayette

Toen De prinses van Clèves in 1678 anoniem verscheen, liet het ‘Bericht aan de lezer’ waarmee de roman opent, doorschemeren dat de schrijver zich later misschien bekend zou maken. Maar dat het tijdens het leven van Madame Lafayette (1634-1693) zover niet kwam, is niet verwonderlijk: zij behoorde tot de kringen waar men tot elke prijs moest vermijden in opspraak te komen. Dat zou namelijk zeker gebeurd zijn: is het hoofdthema van de roman de verwoesting die liefde en hartstocht aanrichten, het opzienbarendste element ervan is de ‘bekentenis’ van Madame de Clèves aan haar echtgenoot, dat zij van een ander houdt.

Het doorbreken van deze en andere conventies maakt deze ontroerende roman zo aantrekkelijk. De bekentenisscène heeft zelfs een algemene, zo men wil actuele waarde: ontrouw of vermeende ontrouw, al dan niet terechte jaloezie verontreinigen nog steeds het landschap van de liefde. Dat velen geschokt waren, laat zich denken. In een tijd waarin het verzamelen van vele maîtresses een man tot roem en eer strekte, hoog- en laaggeplaatste edelen bastaardkinderen verwekten dat het een lieve lust was, maar een (getrouwde) vrouw niet met haar veroveringen mocht pronken, tenzij ze de officiële maîtresse van de koning werd, was de bekentenis van Madame de Clèves een ‘schandaal’. Immers: men had een vrouw voor de status en het nageslacht, een minnares voor liefde en passie.

De roman werd een groot succes in Parijs: iedereen wilde het lezen en de belangstellenden in de provincie moesten vele maanden op levering wachten. De meningen waren zo verdeeld, dat er een ware pennestrijd ontstond. Tegelijk historisch, precieus en klassiek, is De prinses van Clèves vooral een psychologische roman, de eerste in de westerse literatuur. Liefde en passie in conflict met plicht en rede worden zo behandeld dat de personages en hun ontwikkeling ook voor de moderne lezer volstrekt overtuigend zijn.

ISBN9 028250093 Proza, 240 pagina’s Vertaling Frans de Haan Verschenen in 1993 2e druk uitg. Van Oorschot

Voor meer informatie over Madame de Lafayette, klik www.vanoorschot.nl/?auteurnummer=96517

Citaat van de dag 18 augustus 2006

De mooiste jeugd is een jeugdige geest

als je niet jong meer bent.

Paul Léautaud

Reis naar het einde van de nacht

Louis-Ferdinand Céline

De Reis naar het einde van de nacht is de uitzichtloze tocht van Bardamu door deze absurde wereld. In de oorlog realiseert hij zich de waanzin van de collectief georganiseerde moordpartijen waarvoor de mensen enthousiast in de rij moeten gaan staan om zich te laten afslachten. In Afrika wordt hij geconfronteerd met de hebzucht en de botheid van de blanke kolonist. Maar nergens voelt hij de eenzaamheid zo sterk als in New York, de kille ‘rechtopstaande’ stad van levende automaten. Terug in Parijs staat hij als arts volkomen machteloos tegenover de achterdocht, de bekrompenheid en het misdadig egoïsme van zijn patiënten.

Fel en genadeloos klaagt Céline in dit relaas van Bardamu's omzwervingen onze maatschappij aan, waarin altijd dezelfden het gelag moeten betalen. Even fel en genadeloos ontleedt hij de mens tot op het bot.

Dat de Reis een belangrijke invloed op de Franse literatuur heeft gehad, getuigt de volgende passage uit La force de l’âge van Simone de Beauvoir: ‘Het belangrijkste boek van dat jaar was de Voyage au bout de la nuit van Céline. We kenden er hele passages van uit ons hoofd. Zijn anarchisme scheen ons vertrouwd toe... Céline had een nieuw instrument gesmeed: een taal net zo levendig als het gesproken woord. Sartre heeft ervan geprofiteerd.’ En niet alleen Sartre, want dit monument van de Franse literatuur blijkt voor vele hedendaagse schrijvers nog steeds een bron van inspiratie te zijn.

De vertaling van E.Y. Kummer werd bekroond met de Martinus Nijhoffprijs.

Proza, 564 pagina’s (Voyage au bout de la nuit) Vertaling E.Y. Kummer Verschenen in 1968 18e druk

Voor meer informatie over Louis-Ferdinand Céline, klik nl.wikipedia.org/wiki/Louis-Ferdinand_C%C3%A9line