thema augustus 2006 - Franse schrijvers

Citaat van de dag 19 augustus 2006

Hoe meer ze je haten, vind ik, hoe rustiger je het hebt.

Louis Ferdinand Céline

Céline heb ik nog niet gelezen, en ik had het me verleden jaar nochtans voorgenomen.

Cavendish is een fan, meen ik me te herinneren, Bernadet.

Groetjes. Tiba.

Ja, hij heeft veel gelezen van Céline. 'Reis naar het einde van de nacht' vindt hij een van de beste boeken ooit.

bernadet

Geen ochtend ter wereld

Pascal Quignard

Geen ochtend ter wereld van Pascal Quignard (1948) gaat over het leven van Sainte Colombe, die door zijn tijdgenoten werd geroemd als een groot violist maar die bij het nageslacht slechts bekend was als leermeester van Marin Marais. Totdat er in 1966 vijf composities van hem werden teruggevonden en zijn prachtige verstilde muziek duidelijk maakte dat zijn tijdgenoten niet hadden overdreven.

Sainte Colombe is een eenzelvig man die door twee hartstochten beheerst wordt: de liefde voor zijn vrouw en die voor de muziek. Na de dood van zijn vrouw verliest hij zich zo in zijn kunst dat hij vergeet zich om zijn onsterfelijkheid te bekommeren. Concerten aan het hof in Parijs ziet hij als een overbodige concessie aan een wereld vol praalhansen en leeghoofden. De zorg voor het laten uitgeven van zijn composities ervaart hij als een last die hem afhoudt van spelen en componeren.

Lijnrecht tegenover deze steile, introverte man staat zijn leerling Marin Marais die hongert naar roem en erkenning. Marais bewondert de composities van zijn leermeester, maar ziet de noodzaak van concentratie en ascese niet in. Aan het zo vurig begeerde succes zal het Marais niet ontbreken: al op twintigjarige leeftijd speelt hij in het orkest van Lully aan het hof van Lodewijk XIV. Toch zal hij zijn leven lang geobsedeerd blijven door de muziek die Sainte Colombe in zijn huis even buiten Parijs aan de Bièvre, ver van het wereldse rumoer, componeert.

Pascal Quignard (1948) studeerde filosofie in Nanterre en aan de universiteit van Vincennes. Zijn eerste publicatie stamt uit 1969, maar pas met Le Salon du Wurtemberg (1986) en Les Escaliers de Chambord (1989) vestigt hij zijn naam als schrijver. Na jarenlang gewerkt te hebben bij uitgeverij Gallimard, besloot hij in 1994 zich geheel aan het schrijven te wijden. In 2002 ontving hij de Prix Goncourt voor zijn boek Ombres errantes.

ISBN 9028250166 Proza, 80 pagina’s originele titel Tous les matins du monde, Vertaling Marianne Kaas Verschenen in 1993 2e druk Van Oorschot Amsterdam

Citaat van de dag 20 augustus 2006

Het is niet zo moeilijk verheven gedachten te koesteren als de sterren stralen.

Marguerite Yourcenar

Hallo Tiba en Bernadet,

Ik heb toen een poging gewaagd, maar had toen geen zin in een scheldkannonade. Dus heb het snel weer weggelegd.

Bernadet schreef : Ja, hij heeft veel gelezen van Céline. 'Reis naar het einde van de nacht' vindt hij een van de beste boeken ooit.

bernadet