Roemloze levens
Pierre Michon
Roemloze levens (Vies Minuscules, 1984) geldt met recht als het magnum opus van Pierre Michon. Het was zijn eerste, op 39-jarige leeftijd voltooide boek, en vestigde onmiddellijk in kleine kring zijn reputatie als een van de meest opmerkelijke talenten in de hedendaagse Franse literatuur. Had Michon tot voor kort de naam een writer’s writer te zijn, nadat Roemloze levens in 1996 in Gallimards Folio-reeks verscheen, nam zijn bekendheid bij het grote publiek exponentieel toe. Inmiddels werden er van de roman in Frankrijk meer dan 50.000 exemplaren verkocht.
Roemloze levens bevat een achttal levensverhalen. Michon voert personages ten tonele uit het departement van de Creuse, waar hij geboren en getogen is. De levens van de merendeels ongeletterde boeren, worden in zijn verhalen aan de vergetelheid ontrukt. Op de achtergrond van deze hedendaagse legenden verschijnt het zelfportret van de bezeten schrijver ‘zonder geschrift’ die Michon tot zijn vijfendertigste was, opgesloten in een haat-liefde verhouding tot de grote literatuur die hem lokte en tegelijkertijd uitsluit. Michon overwint zijn uitsluiting uit de grote literatuur door de letteren aan zich te onderwerpen: op meeslepende wijze, in een bezwerende stijl, verwoordt hij zijn literaire onmacht. In die paradox ligt de schoonheid van Roemloze levens besloten.
ISBN 9028250565 Proza, 240 pagina’s Vertaling Rokus Hofstede Verschenen in 2001 uitg. Van Oorschot
Voor meer informatie over Michon , klik