thema augustus 2006 - Franse schrijvers

Neef Pons

Honoré de Balzac

Sylvian Pons is een naïeve, bejaarde musicus, die als dirigent bij een schouwburgorkest werkt. Hij heeft twee zwakheden: hij houdt van lekker eten en is een hartstochtelijk verzamelaar van kunst. Ondanks zijn bescheiden inkomen is hij erin geslaagd een kunst- en antiekcollectie aan te leggen die een fortuin waard is. Noch zijn onsympathieke, ambitieuze familie, noch zijn hebzuchtige, bazige huishoudster mevrouw Cibot heeft er een idee van wat een schatten hij heeft vergaard. Als Pons ziek wordt en men erachter komt hoe rijk hij eigenlijk is, wordt iedereen uit Pons' omgeving bevangen door een goudkoorts, op zijn wereldvreemde vriend en huisgenoot Schmucke na, aan wie hij zijn bezittingen wil nalaten. Het kwaad overwint.

Het gemengde gezelschap rondom Pons' doodsbed (de doortrapte advocaat Fraisier, de opportunistische huisarts Poulain, de meedogenloze mevrouw Cibot, een maniakale joodse schilderijenverzamelaar en een volslagen amorele uitdrager, die tussen de bedrijven door mevrouw Cibots echtgenoot vergiftigt) slaagt erin Schmucke de erfenis te ontfutselen.

Balzacs niet geringe verdienste is dat hij er steeds in slaagt naast deernis hilariteit op te roepen. 'Neef Pons' is weliswaar het tweede deel van 'Arme familieleden', een tweeluik waarvan 'Nicht Bette' het eerste deel vormt, maar is niet een vervolg erop: het staat als een verhaal op zichzelf.

Guus Luijters in Het Parool over 'Nicht Bette': "De hoofdrollen zijn weggelegd voor Hulot, Valérie Marneffe en het verhaal dat alle kanten opvliegt en voortdurend verrast. Onmogelijk je bij deze geschiedenis te vervelen."

Uitvoering: Gebonden, 392 bladzijden Grote Bellettrie 0 ISBN: 90 253 0302 1 Uitgeverij: Athenaeum-Polak & Van Gennep

Voor meer informatie over Honoré de Balzac, klik nl.wikipedia.org/wiki/Honor%C3%A9_de_Balzac

Citaat van de dag 10 augustus 2006

Hoe mooier het boek, des te minder kans een uitgever te vinden.

Ieder groot man verheft zich boven de massa.

Zijn blijvend succes is dus evenredig met de tijd, nodig om het werk

naar waarde te schatten.

Geen uitgever kan wachten

Honoré de Balzac

Balzac heb ik nooit gelezen. Zou zijn werk nu nog te smaken zijn?

Groetjes. Tiba.

P.S. Goed dat je de link hier ook plaatst, Bernadet .

Geen idee Tiba, ik ga het eens proberen denk ik.

Bernadet

De leerschool der liefde

Gustave Flaubert

De in de pers terecht geprezen vertaling van 'Education sentimentale' van Flaubert (1991). Zoals gebruikelijk heeft de schrijver er lang, ongeveer 5 jaar, aan gewerkt. De stijl, het ritme van de zinnen, de structuur van het werk vormden obsessies voor Flaubert. De vertaling is erin geslaagd de stijl te evenaren.

De hoofdpersoon is Frederic Moreau die verliefd wordt op mevrouw Arnoux die voor hem een soort madonna, een muze wordt. Hij is een romanticus die in Parijs carriere wil maken maar die op allerlei terreinen mislukt. Zijn verliefdheid en zijn leven worden door dromen bepaald. Zijn falen op het gebied van de liefde wordt symbool voor het geestelijk bankroet van zijn generatie, want de roman is ook een kroniek van de revolutie van 1848. Frederic ontmoet allerlei revolutionaire helden die of eigenbelang nastreven, of op wraak uit zijn, of als idealist mislukken. De revolutie mislukt en de wegen van proletariaat en bourgeoisie lopen voorgoed uiteen.

De roman is voorzien van talrijke noten en een zeer verduidelijkend naschrift van de vertaler

Bron: Biblion

Paperback | 478 Pagina's | Pandora / Olympus | 2001 ISBN: 9025419712 Vertaling Hans van Pinxteren

Voor meer informatie over Flaubert, klik nl.wikipedia.org/wiki/Gustave_Flaubert

Citaat van de dag 11 augustus 2006

De kunstenaar moet in zijn werk zijn als God in de schepping: onzichtbaar en almachtig; men moet hem overal voelen en nergens zien

Gustave Flaubert