thema augustus 2006 - Franse schrijvers

De mijn

Emile Zola

‘Ik wil met deze roman in de toekomst kijken en de kwestie aan de orde stellen die de belangrijkste van de twintigste eeuw zal zijn. De strijd tussen kapitaal en arbeid.’ Dit schreef Émile Zola (1840-1902) in zijn voorbereidende aantekeningen over De mijn.

Naar aanleiding van een algemene staking was hij naar Noord-Frankrijk gereisd om de mijnwerkersgebieden te bezoeken. Hij sprak er met velen, bestudeerde er de technische kanten van de mijnbouw en verdiepte zich in onderwerpen als jeugdcriminaliteit en vrouwenarbeid. Met dit materiaal schreef hij in korte tijd De mijn dat in 1885 verscheen, eerst als feuilleton, later in boekvorm. Het wordt algemeen beschouwd als het onbetwiste hoogtepunt in Zola’s oeuvre.

De erbarmelijke omstandigheden van de mijnwerkers staan in deze aangrijpende roman in schril contrast met de zelfgenoegzaamheid en de weelde van de bourgeoisie. De Voreux, de mijn die in het verhaal centraal staat, wordt voorgesteld als een mensen-etend monster, haar donkere gangen lijken op een labyrint waarin de mensen helse kwellingen ondergaan. Boven de grond vormen zij een dierlijke kudde die gebukt gaat onder honger en koude. Een staking die even hoop geeft op een beter leven, wordt met bruut geweld gebroken. Na de dramatische ondergang van de Voreux herneemt het leven zijn gewone gang: nog een keer heeft het kapitaal de arbeiders op de knieën gekregen. Maar ondanks het feit dat zij met ingehouden woede weer aan het werk gaan, houden zij de blik gericht op hun toekomstige bevrijding. Want eens zal het zaad van de revolutie ontkiemen.

ISBN 9028250123 Proza, 560 pagina’s oorspr. titel: Germinal, Vertaling Jan Versteeg Verschenen in 1993 2e druk Van Oorschot

Voor meer informatie over de schrijver, klik www.vanoorschot.nl/?auteurnummer=96538

Citaat van de dag 28 augustus 2006

"Een kunstwerk, roman, toneelstuk, schilderij, beeldhouwwerk,

is een brok natuur door een temperament heen gezien."

Emile Zola

De tweede sekse

Simonde de Beauvoir

In dit welhaast klassieke boek gaat Simone de Beauvoir uitvoerig in op de standpunten die door de biologie, psychologie en het historisch-materialisme ten aanzien van de vrouw werden ingenomen. Dan beschrijft zij hoe het begrip "echt vrouwelijk" is ontstaan en waarom de vrouw werd gedefinieerd als "de Ander" en wat de consequenties daarvan waren voor het standpunt van de mannen.

In het tweede deel geeft zij een uitvoerige analyse, zowel psychologisch, historisch als etnologisch, van de positie van de vrouw, toegespitst op de concrete situatie in de hedendaagse maatschappij. Aan de hand van een aantal lucide psychologische portretten toont zij aan dat, binnen een mannenwereld vervreemd van de eigen identiteit, de vrouw zichzelf in de weg staat bij haar pogingen tot bewust-wording en emancipatie.

Vertaler: J. Hardenberg Ingenaaid, 832 pagina's Verschenen: april 2000 (in deze uitvoering) Bijleveld Press

Voor meer informatie over de schrijfster, klik nl.wikipedia.org/wiki/Simone_de_Beauvoir

Citaat van de dag 29 augustus 2006

"Je bent niet als vrouw geboren, je wordt er een."

Simone de Beauvoir

Leuk Simone de Beauvoir hier te zien.....

vroeger wel het een en ander van gelezen.

Groeten,

Wil

Bernadet schreef : Het kind van Noach

Eric-Emmanuel Schmitt

'Zullen we iets afspreken, Joseph?Jij doet net alsofje christen bent en ik doe net alsofikjoods ben. Dat is dan ons geheim, een heel belangrijk geheim dat we aan niemand mogen verklappen, want anders zou dat onze dood kunnen zijn. Afgesproken?' Afgesproken.'

prachtig. zo goed als alles van schmitt is prachtig. het heerlijke aan schmitt is dat zijn verhaal er staat, dat het diepgang heeft maar dat het nooit te belerend overkomt. (dit in tegenstelling tot de ervaring die ik met coelho heb, waar hij altijd een vingertje naar de lezer lijkt op te steken)