Thema maart 2016 - Stttt stilte... ik lees (thema STILTE)

Ik wilde dat ik dat probleem had dat ik niets kon vinden dat me aanspreekt. Er is juist veel te veel!

Ik vind dus altijd te veel dat me aanspreekt, maar dat komt met name door de stukken die ik hier over de boeken lees. Bij boekbesprekingen in de krant heb ik dat ook wel, maar die boeken vind ik dan vaak pas veel later in de bibliotheek en dan ben ik weer vergeten waarom ik de naam van de auteur opgeschreven heb.

ik heb bij Bol een 'verlanglijstje' gemaakt. en soms denk ik ook waarom staat dat boek er eigenlijk op? Hoe kom ik eraan. Als ik het toch wil lezen laat ik het staan, als ik het achteraf toch niet wil lezen gaat het eraf. En soms trakteer ik mezelf dan op een boek van m'n lijstje .

Maar het was bedoeld als compliment Renate, ik vind het echt heel leuk dat je steeds zo enthousiast reageert.

Dettie

Schilder van stilte

Georgina Harding

Roemenië, jaren vijftig. Bij de ingang van een ziekenhuis wordt een man gevonden, kwetsbaar als een baby. Hij heeft geen identiteitspapieren bij zich en zegt geen woord, en het duurt dagen voordat men ontdekt dat hij doofstom is. Safta, een jonge zuster, voorziet hem van papier en potloden.

Oneindig traag verschijnen zijn herinneringen op papier: een heuvelrug, een stal, een auto, een landhuis, honden, spiegelkamers en samowars uit een verdwenen wereld. Safta deelt deze herinneringen, want zij groeide op in hetzelfde landhuis als de man die Augustin blijkt te heten. Hij als zoon van de kok, zij als dochter van de rijke bewoners.

Terwijl Safta’s wereld steeds groter werd – ze leerde talen, ontdekte de maatschappij en liefde – bleef die van Augustin klein en onveranderlijk. Safta vertrok voordat de oorlog uitbrak, Augustin bleef achter en hun levens namen voorgoed een andere wending, om na een aantal jaar weer bij elkaar te komen.

Een prachtige roman over verlies en hoop.

ISBN 9789041420077 | Paperback | 275 pagina's | Anthos |oktober 2012

Citaat van de dag

Kon ik af en toe de stilte maar wat harder zetten!

A. Eeckhost

De rest is stilte

Carla Guelfenbein



De twaalfjarige Tommy houdt ervan om de stemmen van volwassenen op te nemen op zijn mp3-speler. 'Woorden zijn als pijlen. Ze komen en gaan, verwonden en doden, net als in oorlogen.' Tijdens een bruiloft kruipt hij onder een tafel en hoort voor het eerst over de joodse afkomst en zelfmoord van zijn moeder. Dit is het begin van zijn onderzoek 'tien ontdekkingen over de dood van mijn moeder'. Ieder gezinslid heeft zijn eigen geheim en eigen eenzaamheid. Alma, Tommy's stiefmoeder, heeft een affaire. Tommy's vader Juan heeft net een jonge patiënt verloren met dezelfde hartkwaal als zijn zoon en trekt zich terug in zijn eigen wereld. Wat houdt dit gezin nog bij elkaar?

Recensie

De twaalfjarige Tommy is geen doorsnee kind: hij heeft een aangeboren hartkwaal waardoor hij overbeschermd wordt opgevoed. Op jonge leeftijd heeft hij zijn moeder verloren. Wanneer hij op een familiefeest weer eens onder tafel een gesprek afluistert, verneemt hij dat zijn moeder van joodse afkomst was en dat ze zelfmoord heeft gepleegd. Het is voor Tommy het begin van een onderzoek naar de leugens en waarheden in zijn leven. Al snel ontdekt hij meer dan hem lief is, maar hij is niet de enige die op vreselijke ontdekkingen stoot. Het dramatische einde is tegelijkertijd louterend en hoopvol.

De Chileense schrijfster (1959) is een meesterlijke vertelster die weinig kunstgrepen nodig heeft om haar verhaal aangrijpend te over te brengen. Het wisselende vertelstandpunt biedt inzicht in de gevoelens en drijfveren van alle hoofdpersonages. Het is echter de stem van Tommy die het meeste bijblijft, met zijn vertederende, maar ook ontnuchterend realistische kijk op de wereld. De tragische afloop kondigt zich in sneltreinvaart aan, en is even schokkend als onvermijdelijk. Een schitterend en meeslepend boek. Paperback; kleine druk.

T. Mortier

ISBN 9789089530349 | Paperback | 271 pagina's | Nieuw Amsterdam | mei 2010

Vertaald door Arie van der Wal