Thema augustus 2014 - Met een boek in de TUIN

Citaat van de dag

Een tuinier leert meer van zijn fouten dan van zijn successen

Barbara Borland

De verboden tuin

Wessel te Gussinklo

Wessel te Gussinklo's romandebuut De verboden tuin (1986) geeft op verrassende wijze een blik op de wereld weer zoals alleen kinderen die hebben. Het boek is echter niet uitsluitend de beschrijving van de wereld van een kind, maar ook van de wijze waarop zowel kind als volwassene probeert zich de wereld toe te eigenen. Het is het verhaal van het heimwee naar de ongescheidenheid, naar samenvallen van de eigen werkelijkheid, naar samenvallen van de eigen werkelijkheid: is een droom die bij een kind nog ongerept is, maar die in iedereen aanwezig is. Met feilloos observatievermogen en in een poetische stijl is Te Gussinklo erin geslaagd een onbekend en verdrongen terrein te ontginnen, en maakt daarmee zijn hoofdpersoon tot een onvergetelijk karakter.

Recensie

Dit debuut van een in 1941 geboren auteur geeft in twee delen van elk negen hoofdstukken een bijzonder fijnzinnige beschrijving van de beleveniswereld van een jongetje in al z'n kinderlijke prilheid. Gevoelens van angst en eenzaamheid, van verlangen en verwarring, worden aangevuld met fantasieën en dromen die de lezer als vanzelf terugvoeren naar de eigen verwarrende kindertijd. Voor de poëtische lezer valt er in "De verboden tuin" heel wat te beleven, zowel op het gebied van vorm als van inhoudelijkheid. Dit is nu echt weer eens een boek waarvan men voortdurend voelt dat het met liefde is geschreven, vol heimwee naar een tijd die Proust "le temps perdu" heeft genoemd en die alleen maar dankzij de meest intense inspanningen terugveroverd kan worden. Bekroond met de Anton Wachterprijs en genomineerd voor de Libris-prijs 1996. Foto van de auteur op de omslag, kleine druk.

(Biblion recensie, Redactie...)

ISBN 9789029020930 hardcover 241 pagina's Meulenhoff

Citaat van de dag

Behalve misschien kinderen hebben is niets zo toekomstgericht als tuinieren

Renate Rubinstein

De tuinen van Dorr

Paul Biegel

De tuinen van Dorr is wellicht het mooiste Biegelverhaal aller tijden. In de vindingrijke, poëtische taal die we zo goed kennen, vertelt Biegel een prachtig maar ook duister sprookje over prinses Mijnewel en tuinmansjongen Jouweniet.

Jouweniet is door de wraakzuchtige heks Sirdis omgetoverd in een vreemde bloem, en de betovering kan alleen worden verbroken door de juiste tuin te vinden om de bloem te planten. Om de tuin te vinden moet Mijnewel echter door de dode stad Dorr, ooit een prachtige stad maar nu een grauwe plek waaruit Sirdis al het leven heeft onttrokken. Is de liefde van Mijnewel sterk genoeg om samen met de speelman Jarik de macht van de sluwe Sirdis te breken en de kille ban over de dode stad Dorr op te heffen?

Charlotte Dematons heeft bij deze nieuwe uitgave in de Biegel Bibliotheek nieuwe illustraties gemaakt. Zij slaagt erin om Dorr zo donker als de nacht te maken, en de avonturen van Mijnewel en Jarik in licht onder te dompelen.

Recensie

Prinses Mijnewel en tuinmansjongen Jouweniet zijn onafscheidelijk van elkaar. De heks Sirdis verandert de jongen in een bloem en daarmee begint de ellende. Mijnewel moet het zaadje van de bloem op een bepaalde plaats planten om de betovering te verbreken. Die plaats blijkt de spookstad Dorr te zijn.

Dit uit 1969 stammende verhaal van de reeds diverse malen bekroonde auteur zit prima in elkaar. In een spannend en meeslepend avontuur, geregeld onderbroken door tussenvertellingen waarin de voorgeschiedenis uit de doeken wordt gedaan, wordt de lezer, zonder dat hij of zij uit het verhaal kan stappen, naar de grote ontknoping gevoerd.

Deze herziene druk is deel van de Biegel Bibliotheek en voorzien van kleurenillustraties van Charlotte Dematons. Op het omslag een illustratie van Mijnewel in een donker bos, die de spookachtige sfeer goed weergeeft.

Een sprookje van allure, dat, in de voorlezende of navertellende vorm, reeds voor de jeugd vanaf ca. 8 jaar geschikt is. Zelf lezen vanaf ca. 11 jaar.

ISBN 9789047750116 Hardcover 184 pagina's Lemniscaat februari 2010

Citaat van de dag

Als een verborgen bloem in een ommuurde tuin, niet opgemerkt door het vee, door geen ploeg beroerd; de wind streelt hem, de zon sterkt hem, de regen brengt hem groot: veel jongens en meisjes opteren ervoor.

Catullus