Thema augustus 2014 - Met een boek in de TUIN

Citaat van de dag

Het hart is als een tuin. Je kunt er medelijden, angst, wrok of liefde in laten groeien...

Het ligt er maar aan welke zaden je zaait...

Jack Kornfield

De vergeten tuin

Kate Morton

1913: aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog wordt een jong meisje alleen achtergelaten ergens in Australië na een vreselijke reis vanuit Engeland. Ze kan zich van deze reis slechts herinneren dat een mysterieuze vrouw die zichzelf De Schrijfster noemt, beloofde voor haar te zorgen. Maar die vrouw is spoorloos verdwenen.

1975: met een heel leven achter zich reist Nell naar Engeland om erachter te komen wie haar ouders waren. Haar zoektocht brengt haar naar Cornwall en naar het prachtige landgoed Blackhurst Manor, dat in bezit is van de familie Montrachet. Wat heeft Nell na al die jaren tot deze zoektocht doen besluiten?

1995: na het overlijden van Nell wacht haar kleindochter Cassandra een verrassing. Ze erft Cliff Cottage, gelegen op het landgoed van Blackhurst Manor, met zijn vergeten tuin, berucht bij de lokale bevolking vanwege de vele geheimen die hij herbergt...

Recensie

Na de dood van haar oma in 2005 erft de Australische Cassandra een cottage op een landgoed in Cornwall. Als ze erheen reist, ontdekt ze geheimen van landgoed, tuin en familie. Die voorgeschiedenis, weergegeven in flashbacks, begint rond 1900, en vindt een voorlopige climax in 1913. Dan komt oma Nell als vierjarig meisje alleen aan in een Australische haven. Ook deze Nell doet, in 1975, naspeuring naar haar wortels.

Grote liefde staat in deze tot het laatst toe boeiende roman tegenover haat en wraak.

De Australische auteur (1976) verweeft drie verhaallijnen, nog versierd door sprookjes, brieven en dagboeknotities van de protagonisten. Ze beschrijft een periode a la Dickens tegenover de huidige tijd, en weet personages psychologisch goed te tekenen. De voorganger van deze spannende familieroman, "Het geheim van de zussen" (2007), was de Engelse romanhit van dat jaar. Paperback, kleine druk.

(NBD|Biblion recensie, M. Willard)

ISBN 9789022556450 paperback 512 pagina's Boekerij augustus 2010

Vertaald door Bob Snoijink

Citaat van de dag

De tuinen van Versailles worden bij ons door Manneke Pis vervangen

Hubert Lampo

Mijn tuin(boek)

Jamaica Kincaid

Kincaid voegt intellect, botanische en koloniale geschiedenis en haar kennis van tuinieren samen in een rijk boek. Op tegendraadse wijze schrijft ze over tuinieren, over hoe de Engelsen niet alleen landen en volken maar ook planten hebben gekoloniseerd. Daarnaast vertelt ze hoe ze zelf, in het voetspoor van de plantenvinders uit de negentiende eeuw, op reis gaat naar Azië om bijzondere planten op te sporen.



Recensie

Dit boek past in de serie tuinliteratuur waartoe de boeken van Margery Fish, Vita Sackville-West, Karel Capek en Elizabeth von Arnim behoren. De lezers van dergelijke boeken hoeven geen fervente tuiniers te zijn. In het begin is het even wennen aan de stijl waarin dit boek geschreven is wat ongetwijfeld te maken zal hebben met de herkomst van de auteur.

Maar al snel boeit het boek zodanig dat je het niet meer weg kunt leggen. De auteur kijkt behoorlijk kritisch aan tegen de tuincultuur en veel andere onderwerpen. Plantennamen worden niet te pas en te onpas gebruikt, wat het boek ook zeer leesbaar maakt voor "gewone" mensen.

Jamaica Kincaid, die in Antigua geboren is, woont in de VS en geeft les op de Harvard University.

H. Otter-van Dijk

ISBN 9789077276082 hardcover 255 pagina's Gianotten 2004

Vertaald door Heleen ten Holt, Kathleen Rutten

Citaat van de dag

Geen twee tuinen zijn dezelfde. Geen twee dagen in een tuin zijn gelijk.

Hugh Johnson

De tuin die wij maakten

Margery Fish

Margery Fish publiceerde in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw acht boeken over tuinieren. Ze was, met Vita Sackville-West, een van de meest gerenommeerde Engelse tuinschrijvers van haar tijd. In dit boek vertelt ze hoe het allemaal begonnen is. Hoe ze samen met haar man een oude boerderij kocht en hoe ze ook samen van het erf beetje bij beetje een prachtige tuin hebben gemaakt. Het bijzondere aan dit inmiddels klassieke werk uit 1956 is, dat Fish vertelt over hoe ze al doende leert, hoe ze vooral veel van hem leert en hoe verschillend hun opvatting over tuinieren blijkt te zijn.

Hij houdt van netheid en orde, strakke gazons, rechte paden en gladgeschoren heggen. Zij houdt van bloemen die best over de border heen mogen hangen en van kleine kruipers in de paden. Ze bikt dan ook met een koevoet gaten in zijn paden en zaait er stiekem kleine plantjes is. Het gaat dus niet alleen over die tuin. Fish beschrijft vooral hoe ze naast die eigenwijze, deskundige man, haar eigen manier van leven en tuinieren ontdekt.

‘Ze doet me denken aan de personages van Agatha Christie, en er is met veel praktische moordwapens gestrooid in dit verhaal.’ James Fenton in The New York Review of Books

‘Dolkomisch. Ik moest er zo onbedaarlijk om lachen dat ik zo nu en dan amper verder kon lezen.’ HP/De Tijd

ISBN 9789077276068 hardcover 189 pagina's Gianotten mei 2003

Vertaald door Annet Mons.