Thema mei 2014 - Boeken!

Haha ja die reactie verwachtte ik al!

Mensen zijn gek op Kamagurka of vinden het helemaal niets.

Dettie

Het boek van de lach en vergetelheid

Milan Kundera

Tamina is mooi, drieëndertig jaar oud, en ze komt uit Praag. Ze woont in een Westeuropees provincieplaatsje, waar ze werkt als serveerster. Tamina kan goed luisteren, maar luistert ze wel echt? De klanten die ze koffie en calvados brengt spreken zich uit - maar zij vecht wanhopig tegen de herinnering aan haar gestorven man. Ze tracht het dagboek op te sporen dat ze in Praag heeft achtergelaten - in de hoop daardoor weer zicht te krijgen op haar man, hun huwelijksleven en haar verleden. Uiteindelijk brengt haar reis haar op een eiland waar kinderen de macht hebben. Daar zal ze haar eeuwige vrijheid tegemoet zwemmen.

Kundera beschrijft hoe alles wordt aangetast door het 'waas' van het vergeten: hoe weinig blijft er over van degenen die we hebben liefgehad. Tevens toont hij de tragiek van de Oosteuropese emigranten (van wie Kundera er één is)

NBD|Biblion recensie

De Tsjechische schrijver (1929) beschrijft hier het leven en de gedachtewereld van een Tsjechische vluchtelinge in de tijd van het communistische regime. De als serveerster in het Vrije Westen werkende Tamina vecht voor haar herinneringen aan Praag en aan haar huwelijksleven van voordat haar man in vrijheid overleed. Haar pogen een in Praag achtergebleven dagboek terug te krijgen strandt op tegenwerking en ontmoediging. Als zij op een door kinderen bewoond eiland komt, is de enige oplossing vandaar de eeuwigheid tegemoet te zwemmen. Kundera weeft realiteit, gedachtewereld en fantasie tot een ragfijn web, waarin men zich laat vangen om een onbekende nieuwe wereld mee te beleven. Een ontroerend boek.

Pocketeditie; kleine druk, krappe marge.

(Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789026318887 Paperback 316 pagina's Ambo oktober 2004

Vertaald door Jana Beranová

Citaat van de dag

Een schrijver vindt bij de eigen generatie veelal wel gehoor: zij ademen dezelfde lucht, zij hebben overeenkomstige problemen, zij lachen, schreien en vervloeken in gemeenschap. Maar als de schrijver en zijn generatie aftreden, glijdt hij naar het vagevuur van halve vergetelheid.

Wim Zaal

Taalvoutjes - Het boek

Inger Hollebeek & Vellah Bogle

De allerleukste taalvoutjes verzameld!

Voutjes, dat schrijf je toch met een f? Niet volgens Vellah Bogle en Inger Hollebeek. Begin 2012 richtten zij bij wijze van grap de Facebookpagina Taalvoutjes op. In korte tijd werd de pagina een regelrechte hit in Nederland en Vlaanderen. De 'voutjes' zijn prachtige taalmissers uit de media, van winkels, bedrijven of particulieren. De mooiste komen terecht op de Facebookpagina, vergezeld van een humoristisch commentaar. Dit succesverhaal krijgt nu een vervolg met het allereerste Taalvoutjes-boek met de absolute toppers. Het resultaat is een achtbaan van hilarische verschrijvingen. Om te lachen, maar stiekem ook om van te leren.

Recensie

De Facebook-pagina van Taalvoutjes verzamelt foto’s van grappige taalmissers – wat meteen de ironische naam verklaart. Nu zijn er meer dan honderdvijftig hiervan verzameld in ‘het allereerste Taalvoutjes-boek’. Vooral winkeliers hielpen mee, getuige de afbeeldingen van reclames voor ‘zoethoud poeder’, ‘gekaktballen’, ‘ultra observerend keukenpapier’, ‘ambachterlijk citroen ijs’, ‘boemkool’ en ‘pindarotjes’. De pagina’s vol losjes geplaatste foto's in kleur worden afgewisseld door onder meer een lijstje van oude woorden, een overzicht van Vlaamse termen, een taalquiz en diverse columns van bekende mensen (zoals Kristien Hemmerechts en Vincent Bijlo) – waardoor het werk kan meeliften op de populariteit van uitgaven als ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ en ‘I always get my sin’. Helaas – en ironisch genoeg – is het boek onzorgvuldig afgewerkt: in de eerste column staat een dt-fout, bij de tweede column is de naam van de auteur fout geschreven, in de derde column leest men de zinsnede ‘overal ter hele wereld’ en bij de vierde column vallen enkele woorden weg –, maar misschien is dat bewust gedaan, voor het aankomende ‘allertweeste boek’.

R.P.

ISBN 9789058269843 Paperback 152 pagina's VBK Media oktober 2013

Vertaald door Jana Beranová

Citaat van de dag

Taalfoutjes, spelfoutjes, communicatiefoutjes.

We maken ze allemaal bij tijd en wijle. Maar bedrijven en de media, die kunnen er ook wat van en soms met hilarische resultaten.

Op www.facebook.com/taalvoutjes en op de pagina www.taalvoutjes.nl vind je een aantal van dit soort missers.

O, gisteren had ik toch een soort misverstand, mede dankzij een soort taalfout.

Er was iemand die een reünie had georganiseerd van mensen die in de Van der Poelstraat in Rotterdam hadden gewoond. M'n vader kreeg dit berichtje, dat in de Oud Rotterdammer had gestaan, een tijdje geleden van een kennis. Ik schreef de organisator een e-mail, om haar te laten weten dat m'n vader graag met haar in contact wilde komen. De vrouw schreef terug dat de naam van m'n vader haar niet bekend voorkwam en dat de groep met wie ze het een en ander gedaan had, tot en met 1957 in de Van der Poelstraat had gewoond, maar dat ze aan andere groepsleden zou vragen of zij de naam van m'n vader kenden. Nu heeft m'n vader van 1943 tot 1957 in de Van der Poelstraat gewoond en z'n ouders hebben er tot de jaren 70 gewoond. Even later kreeg ik een reactie van een ander lid van de groep, die schreef dat hij in 1960 geboren was en vanaf dat moment dus in de Van der Poelstraat had gewoond. Kennelijk ging het dus om mensen die na 1957 in de Van der Poelstraat hadden gewoond, terwijl de uitdrukking tot en met aan leek te geven dat het om mensen die voor dat jaar in de Van der Poelstraat hadden gewoond.