Thema februari 2010 - Jaloezie

Citaat van de dag

"Uw succes houdt altijd iets in dat zelfs uw beste vrienden onaangenaam is"

Oscar Wilde

Meiden zijn gek op... jongens

Marion van de Coolwijk

Na de dood van haar vader verhuist Nikki met haar moeder naar een andere buurt. In haar nieuwe klas krijgt ze een plekje toegewezen in het groepje van de vriendinnen Janine, Valerie en Saartje. De drie meiden laten duidelijk merken dat ze het jongensachtige gedrag van Nikki maar niks vinden. Als blijkt dat Nikki prima met jongens op kan schieten en zelfs met ze voetbalt, is Saartje stikjaloers. Ze doet van alles om Nikki dwars te zitten en probeert haar vriendinnen daarin mee te trekken. Een boek over meiden, vriendschap, verliefdheid en jaloezie, maar vooral een boek over jongens.

Vanaf ca. 9 jaar.

ISBN 9789047501626 Paperback 143 pagina's | Van Holkema en Warendorf | augustus 2007

Citaat van de dag

"Aan afgunst kun je ontkomen als je de kunst verstaat in stilte blij te zijn."

Seneca

Romeins filosoof, staatsman en toneelschrijver (5 v.C. - 65 n.C.)

Ik herkende zomaar een tekst van mezelf. Ik begon te lezen en verwonderde me steeds meer. Tot ik al scrollend onderaan kwam.

Best raar hoor.

De ogen van Roosje

Clare Lennart

De ik-figuur in dit boek, Pauline, vertelt over haar leven. Ze heeft een vrij idyllische jeugd gehad, die slechts door één gebeurtenis werd overschaduwd. Voor haar als echt poppenmeisje die de hele dag bezig kon zijn met avonturen voor haar lievelingetjes te verzinnen, was het een drama toen ze ontdekte dat de ogen van haar pop eruit waren. Was het gekomen doordat ze de pop op het natte gras had laten liggen? Ze geloofde het niet en toen ze de blik in de ogen van haar zus zag, wist ze: zij, mijn zus heeft dit gedaan.

De zus, Jeanine, is twee jaar ouder, mooier en knapper. Iedereen bewondert haar, en niemand zou ooit geloven dat ze een gemeen trekje heeft: ze kan het niet hebben als Pauline meer van iemand houdt dan van haar... eerst zijn het de ogen van Roosjen, maar later pakt ze ook Paulines vriendjes af. Maar de manier waarop is zeer subtiel. Pauline kan het niemand vertellen.

Als Jeanine naar het buitenland vertrekt en Pauline de man ontmoet met wie ze gaat trouwen, zou je verwachten dat er eindelijk rust komt in haar leven. Maar de angst blijft. Een vage angst die ze zelf niet eens kan uitleggen, want het is immers alleen haar vermoeden? Ze zal het nooit kunnen bewijzen.

En dan komt er een brief... Jeanine komt thuis...

Prachtige psychologische roman. Het is het verhaal van een vrouw die pas laat in staat is om tot bloei te komen, een soort coming of age, maar dan als ze bijna middelbaar is. Dat is toch wel apart. Clare Lennart maakt

gebruik van bepaalde autobiografische gegevens, ze was zelf juf zoals Pauline, ze woonde ook op de Veluwe, waar ze het boek laat spelen en er zal wel meer zijn. Het boek is vijftig jaar geleden geschreven, en ik vind het nog steeds mooi. Mooie sfeervolle beschrijvingen, geen aangezet taalgebruik, geen dramatiek.

isbn 90 236 5279 7 uitgeverij Nijgh & van Ditmar 1957 Aantal bladzijden 190

Marjo

ISBN 9789047501626 Paperback 143 pagina's | Van Holkema en Warendorf | augustus 2007

Citaat van de dag

"Men moet eerst heel wat brillen afzetten om met eigen ogen te kunnen zien."

Henk Kooyman