Thema december 2008 - Taal (in al zijn vormen)

Dettie schreef : Citaat van de dag 27 december 2008

"Wie een taal spreekt die zijn moedertaal niet is, die wordt naar beneden gedrukt, onherroepelijk. Waarom hebben gekoloniseerde volkeren zoals negers, indianen, enz. de reputatie gekregen dat ze zo kinderlijk zijn? Omdat zij gedwongen waren tegen hun meesters talen te spreken die zij niet goed kenden."

Willem Frederik Hermans

Wat een mooie uitspraak! En nu besef ik pas hoe ze in het buitenland tegen mij aankijken

Pieter

Bla bla bla

Wonderlijke woorden en te gekke talen

W. Daniels & Inge Pieters

Lekker sms'jes sturen. Chatten via msn, of gewoon op school kletsen met je vrienden. Dat is allemaal taal. Taal is enorm handig, want zonder taal is het heel lastig om uit te leggen wat je bedoelt. En taal is nog leuk ook!

Probeer deze zin maar eens snel voor te lezen: Als een potvis in een pispot pist, heb je een pispot vol met potvispis. En wat is er zo bijzonder aan het woord legermeetsysteemregel? (Lees hem maar eens van achter naar voren.)

In dit boek vind je allerlei leuke weetjes over taal. Maar je komt er ook achter hoe allerlei talen zijn ontstaan en hoe je zelf hebt leren praten.

Wil je wel eens weten hoe buiksprekers nu precies praten, hoe je 'mama' zegt in het Swahili (mama) en waarom je de volgende zin moeiteloos kunt lezen? Vlognes een odenzroek is het niet baelrngijk in wleke vlgodore de ltetres van het worod satan.

Dan is het nu echt tijd voor Bla bla bla!

Paperback 128 pagina's | Kluitman | september 2006

Citaat van de dag 28 december 2008

"Wanneer eens geen vreemde woorden tot hun beschikking staan, dan weten zij uit stoffige folianten altijd nog wel een paar verouderde termen op te diepen, waarmee zij hun hoorders kunnen imponeren."

Erasmus

Over taal,ik schrijf zelf heel slordig en slecht,maar veel mensen weten toch niet wat ze zeggen.

NIET OP OPEN WATER SCHAATSEN (nieuwsbericht).Dat is dan zoiets als Jezus als dat wel zou kunnen!

En dagelijk hoor ik bij het RTL weerbericht. Het weer wordt mede mogelijk gemaakt door en dan noemen ze een sponsor. Nee het weer wordt niet gesponsord ,maar het bericht enz. enz. en de meeste mensen

horen het niet eens.Als ik ze er op attendeer.o nou je het zegt.

Ik wou iets een boek gecentreerd hebben.lees ik van een ander gecentreerd in het midden ,ja waar anders.

Ben ik een IZEGRIM? (vast wel)

Gebruik ik nu verouderde termen?

Manja

Een leven in woorden

J.H. van Dale, schoolmeester - archivaris - taalkundige

Lo van Driel

'De Dikke van Dale' is een begrip. Het gezaghebbende woordenboek ontleent zijn naam aan zijn eerste bewerker: Johan Hendrik van Dale, schoolmeester en archivaris van het Zeeuws- Vlaamse stadje Sluis. Een leven in woorden gaat over de man achter het woordenboek en zijn leven in Sluis in het midden van de negentiende eeuw. Over dat korte leven - Van Dale stierf in 1872 op 44-jarige leeftijd aan de pokken – was tot nog toe niet veel bekend. De archieven van Sluis, waarin ook het persoonlijk archief van Van Dale was ondergebracht, zijn aan het eind van de Tweede Wereldoorlog nagenoeg geheel verloren gegaan. Door speurwerk en combinatie van informatie zijn echter veel gegevens aan het licht gekomen over de man wiens naam tot merknaam werd.

Van Dale leefde in een uithoek van Nederland: het Zeeuwse grensgebied dat tot 1830 deel uitmaakte van België. Hoe moeten we ons Sluis in het midden van de negentiende eeuw voorstellen? Hoe kwam Van Dale erbij om een woordenboek te bewerken en hoe deed hij dat? Waarom verliet hij Sluis niet toen hij de kans kreeg om in Leiden aan het grootste woordenboek van de wereld te werken?

In dit boek brengt Lo van Driel de antwoorden op deze en andere vragen samen tot een boeiend, toegankelijk en rijk geïllustreerd verhaal. Hij beschrijft leven en werk van de bekendste woordenboekmaker van ons taalgebied vanuit een nieuw en verrassend perspectief.

Gebonden, 448 pagina's Met illustraties Verschenen: oktober 2003 Walburg Pers

Citaat van de dag 29 december 2008

"Om bondig te schrijven moet men over veel woorden beschikken."

Otto Weiss