Thema april 2019 - Boeken (be)kennen kleur (racisme)

Citaat van de dag

Als je nooit over slavernij geleerd hebt, of als je niet weet dat mensen met hetzelfde diploma niet dezelfde kansen krijgen, als je boos bent op vluchtelingen maar niet weet wat handelsverdragen of Nederlandse bedrijven als Shell aanrichten in landen waar vluchtelingen vandaan komen, dan is het gemakkelijker om er bepaalde meningen op na te houden. Er zijn zoveel vakken op school waar een beetje verder gekeken kan worden dan de witte blik. Waarom hebben we het bij filosofie op school bijvoorbeeld enkel over witte denkers? In het onderwijs liggen heel veel kansen.

Fragment uit een interview met Anousha Nzume

Een bijna eindeloze afstand

Tahereh Mafi

"Het maakte niet uit dat ik accentloos Engels sprak. Het maakte niet uit dat ik mensen keer op keer vertelde dat ik hier geboren was, in Amerika, dat Engels mijn eerste taal was, dat mijn neven en nichten in Iran me ermee plaagden dat mijn Farsi middelmatig was en ik het bovendien met een Amerikaans accent uitsprak. Het maakte allemaal niets uit."

Shirin is het zat om altijd maar aangestaard, beledigd of zelfs aangevallen te worden. Ze is niet meer verbaasd dat mensen vreselijk kunnen zijn, alleen maar vanwege haar afkomst, religie en de hijab die ze draagt. Ze is er klaar mee dat mensen haar niet zien om wie ze is, maar altijd direct een oordeel klaar hebben, en denken te weten wat ze denkt of voelt.

Het is 2002, een jaar na de aanslagen van elf september in New York, en het is een heftige en verwarrende tijd. Shirin sluit iedereen buiten, en verliest zichzelf in muziek en breakdance. Ocean James is de eerste persoon in tijden die haar echt lijkt te willen leren kennen, maar ze komen uit twee schijnbaar onverenigbare werelden. En Shirin heeft de muur om zich heen zo zorgvuldig opgebouwd dat ze niet weet of ze wel in staat is om hem af te breken.

Recensie

De 16-jarige Shirin is het gewend om te verhuizen en opnieuw op een school te beginnen. Op haar nieuwe school valt ze op als enige meisje met een hoofddoek. Het is 2002 en de aanslagen van 11 september in de Verenigde Staten zorgen voor veel haat en agressie tegenover moslims. Shirin wordt uitgescholden en genegeerd. Ze sluit de wereld buiten en probeert te overleven door onder andere te trainen in breakdance. Wanneer ze Ocean ontmoet, toont hij veel meer interesse in haar dan ze zou willen. Shirin is sterk en kan goed voor zichzelf zorgen. Maar de veranderingen in haar leven hebben grote gevolgen.

Het verhaal toont de lelijke kanten van de mens, die zowel haatdragend als veroordelend kan zijn. Dit wordt uitgebalanceerd door de liefde die mensen elkaar geven. Het thema racisme is nog steeds actueel. De angst van mensen voor het onbekende zorgt ervoor dat Shirin in nare situaties terechtkomt. Door haar spottende houding en tegelijkertijd haar kwetsbaarheid als opgroeiende puber kan iedereen zich gemakkelijk met haar identificeren.

Auteur is bekend van de Touching Juliette-serie. Verhaal is gebaseerd op ervaringen van de auteur. Vergelijkbaar met Angie Thomas's 'The hate U give' en Muhammad Khans 'I am thunder'. Vanaf ca. 15 jaar.

Angelique Peters

ISBN 9789463491280 | Hardcover | 304 pagina's | Blossom Books | oktober 2018

Vertaald door Merel Leene

Citaat van de dag

Ik geloofde niet dat het mogelijk was om de schoonheid van een vrouw te verbergen. Ik dacht dat vrouwen prachtig waren ongeacht wat ze droegen en ik dacht dat ze aan niemand een verklaring schuldig waren over hun kledingkeuzes. Verschillende vrouwen voelden zich prettig in verschillende kleding. Ze waren allemaal mooi.



I didn't believe it was possible to hide a woman's beauty. I thought women were gorgeous no matter what they wore, and I didn't think they owed anyone an explanation for their sartorial choices. Different women felt comfortable in different outfits.

They were all beautiful.”

Fragment uit Een bijna eindeloze afstand

(vert. Dettie)

Een bijna eindeloze afstand

Tahereh Mafi

Hallo witte mensen

Anousha Nzume

Ik word erg hebberig van dit soort boeken. Zou ze graag willen lezen.

Dettie

Wat let je, zeggen wij dan. Maar ja, er zitten maar 24 uur in een dag...

Te duur, moet even op boekenbonnen wachten (ik doe mee aan enquetes waarbij je punten voor een boekenbon kunt winnen).

De bieb is net te ver weg.

Dettie