W Elsschot-Villa des roses (1913) samenleesboek juni 2007

Het lijkt er wel op of Elsschot zijn professie niet serieus heeft genomen met dit debuut. Die indruk krijg ik ook na het laten bezinken van het verhaal en de commentaren hier gegeven.

Ik heb pas nog een stukje van zijn portret in "Het uur van de wolf" gezien, waaruit blijkt dat hij zelf als schrijver verre van overtuigd was van zijn eigen kunnen. Hij lijkt meer op een zakerman, die hij ook was, dan een echte schrijver van literatuur.

Wat me vooral opvalt/opviel is dat de meeste pensiongangers nogal bezig zijn met hoe ze bij de anderen overkomen, ook hun waardigheid willen ze hoog houden, en verder is het belangrijk hun "rang" in het pension te behouden.

Dat uiterlijk vertoon beschrijft Elsschot, en daarbij komen de kleine kantjes van de personages naar boven.

Ze zijn niet echt onsympathiek, maat ook niet sympathiek, daarom zijn ze te veel met zichzelf bezig. Ja, ik dacht toch ook dat er tegelijk een zekere mildheid in de beschrijving zat.

Elsschot beschrijft het volgens mij als een toeschouwer vanop afstand, vandaar komt het koel over.

Overigens weet ik niet hoe het nu verder afloopt: het boek is blijven liggen op een van de drie treinen die ik maandag genomen heb .

Zal ik een van deze dagen moeten verantwoorden in de bib .

Tiba.

Daar zit 'm voor mij de crux: dat gemiddelde. Lauw is ook alleen maar lauw. Ik zei al eerder, werkelijke opwinding ontbreekt.

Toch zijn de personages mooi beschreven, dat blijf ik vinden. Ik denk als ik dat niet had gevonden, wellicht het boek niet had uitgelezen of met grote moeite...

Wat een consternatie, Tiba! Maar kun je het niet laten opsturen. Als het bij bureau gevonden voorwerpen (of is dat er in België niet?) is binnengekomen, sturen hen het je wel op! Ik heb op die manier jaren terug ook een tas teruggekregen die ik in de trein had laten staan!

O, jee, het was ook nog een bib boek.

Ik heb geen idee wat daar voor straf op staat. Boek vergoeden?

tiba schreef : Wat me vooral opvalt/opviel is dat de meeste pensiongangers nogal bezig zijn met hoe ze bij de anderen overkomen, ook hun waardigheid willen ze hoog houden, en verder is het belangrijk hun "rang" in het pension te behouden.

Dat uiterlijk vertoon beschrijft Elsschot, en daarbij komen de kleine kantjes van de personages naar boven.

Ze zijn niet echt onsympathiek, maat ook niet sympathiek, daarom zijn ze te veel met zichzelf bezig. Ja, ik dacht toch ook dat er tegelijk een zekere mildheid in de beschrijving zat.

Elsschot beschrijft het volgens mij als een toeschouwer vanop afstand, vandaar komt het koel over.

Overigens weet ik niet hoe het nu verder afloopt: het boek is blijven liggen op een van de drie treinen die ik maandag genomen heb .

Zal ik een van deze dagen moeten verantwoorden in de bib .

Tiba.

Roel schreef : Ik heb pas nog een stukje van zijn portret in "Het uur van de wolf" gezien, waaruit blijkt dat hij zelf als schrijver verre van overtuigd was van zijn eigen kunnen. Hij lijkt meer op een zakerman, die hij ook was, dan een echte schrijver van literatuur.

Des te knapper dat hij - zijns ondanks - een hele reeks prachtige boeken geschreven heeft!

tiba schreef : Dat uiterlijk vertoon beschrijft Elsschot, en daarbij komen de kleine kantjes van de personages naar boven.

Ze zijn niet echt onsympathiek, maat ook niet sympathiek, daarom zijn ze te veel met zichzelf bezig. Ja, ik dacht toch ook dat er tegelijk een zekere mildheid in de beschrijving zat.

Ja, die mildheid komt bij mij toch ook steeds boven drijven als de ondertoon in de stem van deze auteur. Bij al zijn werk eigenlijk.

Dat maakt het voor mij ook de moeite waard. De licht-ironische, toegeeflijke blik van een mens die de mens in zichzelf maar al te goed kent...

Ariadne



PS Tiba, hoe is het nu afgelopen met je verloren boek?

Marjo schrijft:

Het begint al met de straat: 'een straat van weinig aanzien', en dat geldt ook voor het huis. Het is maar twee verdiepingen, terwijl de huizen er omheen vaak vijf of ook zes verdiepingen hebben.

Dettie schrijft:

Villa des Roses is een pension van twee verdiepingen, de begane grond en één verdieping daar bovenop. Het staat ingeklemd tussen hogere gebouwen waardoor het iets van een landhuis krijgt.

----

Zo tegenstrijdig als wat natuurlijk...

Dettie

PS Tiba, hoe is het nu afgelopen met je verloren boek?

O, heel verhaal... : .

Ik ging met een bang hartje naar de plaatselijke bib, waar ik het boek geleend had, ....daar vertelden ze dat alles in orde was, volgens de computer waren al mijn boeken ingeleverd. Ik aandringen dat ik het boek kwijt was op de trein en wou vergoeden en dat ik nog boete moest voor andere boeken, enz.,... ook dat hoefde echt niet want de computer zei dat ik geen schulden meer had. En of ik wel zeker was dat het boek van de bib kwam, misschien had ik het van iemand geleend enz... ze deden me op dat moment zelfs twijfelen.

Leve de computer!

Er was wel nog een staartje: een week later kreeg ik een brief van de hoofdbibliotheek met het verzoek een schadevergoeding te betalen voor het bewuste boek omdat er vlekken op zaten

Telefoontje naar de hoofdbib : het boek was daar ingeleverd door een (eerlijke) vinder, hoera! Ik heb toen gezegd dat die vlekken er van in het begin op waren (op de kaft, heel lelijk), wat waar was, ik kon ze me nog perfect herinneren, maar dat ik de schadevergoeding met veel plezier zou betalen. Ik moest maar zo dom niet zijn het boek te verliezen, en of ik mocht vergoeden in mijn eigen bibje. En dat mocht. En daarmee was de kous af.

Of niet helemaal, toen ik zwaaiend met de brief de schadevergoeding betaalde, gaf de computer opeens nog een aantal boetes voor te laat ingediende boeken. De bediende die zich vorig onderhoud herinnerde begreep er niks van.

Nou ja, computers :roll: .

Tiba.