W Elsschot-Villa des roses (1913) samenleesboek juni 2007

Ariadne schreef : Hey Rutger,

Ik las je bericht nog eens terug en zag dat voor jou het boek een satirisch karakter heeft.

Dan zou Willem Elsschot moedwillig de spot hebben willen drijven met deze mensen en hun milieu.

Ik twijfel of dat zo is, want ondanks alles zit er een liefdevolle en begripvolle toon in het boek (voor mij). Hij 'houdt' ergens ook van die mensen.

En dat vind ik nou juist zo mooi aan Elsschot: hij is voor mij eerder ironisch (een beetje geamuseerd spottend maar niet om mensen te kijk te zetten...) dan satirisch.

Satire is voor mij meer bijtende spot.

Voor mij zijn het karakterschetsen. De berekendheid van mevr. Brulot,

het beleefde, altijd goed en correct willen doen van de zelfmoordenaar, de naiviteit van Louise enz. Allerlei karaktervormen die uitgelicht worden. Maar die zijn niet echt positief. Voor niemand voel je écht sympathie, daarvoor zijn ze allen toch té egoïstisch op de zelfmoordenaar na, maar die stapt er dan ook uit.

Naar mijn gevoel is het meer een oefening van de schrijver in het neerzetten van karakters. Deze mensen zijn allen niet echt uitgewerkt en er zit geen kop of staart aan. Net wat Marjo al zegt "gebeurtenissen die slechts met elkaar verbonden worden doordat de personages allen in de Villa wonen."

Dettie

Ik had eerder de indruk dat het een stuk van het karakter was dat extra benadrukt werd. Ik denk dat, moest je van ons allemaal een boek willen schrijven en er 1 karaktertrek uithalen (een negatieve????) we ook kunnen doorgaan voor de personages in het boek...... Om een negatieve karaktertrek van mij uit te lichten..... Jullie kunnen het waarschijnlijk zelf al zeggen.... Ik ben nogal "volhardend" of als je het negatief wilt zien.... "koppig". Moest je deze karaktertrek van mij uitlichten en in een boek zetten zou ik ook als egoistisch overkomen.....

En wat die zelfmoord betreft..... Is er nu een egoistischer daad dan dat??????

Inge

'Voor niemand voel je écht sympathie, daarvoor zijn ze allen toch té egoïstisch op de zelfmoordenaar na, maar die stapt er dan ook uit.

Het feit dat die man de tuin van de villa voor zijn daad gebruikte, vind ik ook bepaald geen altruïstische daad! Ook hij krijgt geen sympathie. Inderdaad Bernadet: ik vond ook niemand aardig.

Ik had eerder de indruk dat het een stuk van het karakter was dat extra benadrukt werd

Ja dat bedoel ik ook Inge.

Ik zie de zelfmoordenaar eerder als een stakker die zijn eigenlijke 'huis' heeft in de villa. De wereld was te zwaar voor hem, hij deed zo hard zijn best om correct te zijn maar in zijn ogen lukte dat kennelijk niet.

En ja, hij laat de sores wel aan een ander over, maar denkt wel aan alles, het nog verschuldigde bedrag, de begrafeniskosten enz. En hij deed het in de tuin, waar toch al niets meer aan gedaan werd, het een bende was.

Maar wat ik al eerder zei, het was volgens mij meer een karakteroefening van Elsschot dan een afgerond geheel. Het zijn verhalen die waarschijnlijk geënt zijn op Elsschots ervaringen in het pension waar hij verbleef maar waar hij een enorme hoeveelheid fantasie op heeft losgelaten.

Dettie

Dat brengt mij weer op wat ik bij ons studie item ook zei: je zou meer moeten lezen van zo'n schrijver om dat te kunnen inzien.

Ik heb natuurlijk 'lijmen' en 'kaas' en zo wel gelezen, maar mijn hemel, dat is lang geleden!!

marjo schreef : Dat brengt mij weer op wat ik bij ons studie item ook zei: je zou meer moeten lezen van zo'n schrijver om dat te kunnen inzien.

Ik snap je nu niet zo goed marjo. Wát te kunnen inzien?

Dettie