W Elsschot-Villa des roses (1913) samenleesboek juni 2007

Dettie schreef : Als ze echt keihard was geweest had ze ze daadwerkelijk eruit gezet.

Nou, misschien niet keihard, maar wel hard.

En die oom en kind waren toch niet expliciet voor Louise gekomen? Ze wilden toch meer in Parijs doen? (moet ik even nalezen) Wel is waar dat ze hun de deur uit werkte. Maar ze was wel hevig verliefd en wordt uiteindelijk ook bedonderd.

Ja, ze waren wel expliciet voor haar gekomen en ze geeft ze uiteindelijk geld om naar de bioscoop te gaan, zodat zij naar haar Richard kan gaan.

Ja je hebt gelijk Sarah, maar onder deze groep mensen was mw Brulot nog de enige die iets deed voor een ander, de rest was helemaal erg. mw Brulot was ook een uitgekookte tante natuurlijk.

En wat Louise deed was ook akelig maar toch kon ik daar wel een béétje inkomen. Ze had al zo weinig vertier en haar zoontje was wel haar kind maar in feite niet echt meer. Het was meer het kind van haar boer geworden. En ze was stapelverliefd en dacht dat ze die man kwijt zou raken als ze niet kwam. Het was kiezen tussen twee kwaden.

Ze moest kiezen... haar toekomst met man eventueel misschien met kind of zowel zonder man én zonder kind (dacht ze toen nog). Ik praat het niet goed maar kon me het wel een beetje indenken.

Dettie

Nou hier is dan ook eindelijk mijn oordeel.

Het is een boekje dat je zou uitleest. Elsschot's stijl is zakelijk, realistisch en subtiel. Hij beschrijft zijn personages mooi. Ik heb niet echt moeite gehad om door te moeten lezen. Het manco aan deze debuutroman is dat het verhaal niet dramatisch genoeg is. Het blijft voor mij te slap. Daardoor boeide mij het verhaal maar een beetje. Dus de personages zijn wel levendig beschreven, maar de handeling ontbeert drama.

Elsschot kende ik van Kaas, dat ik lang geleden gelezen heb. Toen merkte ik al de zakelijkheid van zijn beschrijvingen, het droge, voor mij te droog. Ik mis opwinding. Het is niet mijn schrijver. Ik las ergens dat er een vergelijking met Balzac gemaakt wordt. Dat is iets voor te zeggen, alleen de Balzac die ik heb leren kennen, is niet zo droog en hij schrijft grotere zinnen. Ik heb nog boekje van Elsschot gratis gekregen, dat ga ik nog een keer lezen.

Hee Roel, ik miste je al een tijdje. Fijn je weer te 'zien'.

Ja de personages bleven allemaal een beetje vlak. Het zijn meer verhalen dan een roman vind ik. Steeds wordt een persoon uitgelicht om dan weer over te gaan op de volgende. Het pension zelf is de rode draad.

Het verhaal over de zelfmoord was naar mijn gevoel onaf.

Maar het is wel een debuutroman, daar kunnen nog beginnersfouten in zitten. Kaas vond ik wel een ijzersterk verhaal. Ik houd wel van dat zakelijke en het liefst korte krachtige zinnen.

Dettie

Ja, dan heb je vakantie en dan kom je nog niet om op de leestafel te kijken en lezen!

Ik hou niet zo van zakelijke, korte zinnen, daar zit voor mij te weinig emotie in. Wel krachtige zinnen, daar zit wel de emotie in. Maar Elsschot zinnen vind ik verre van krachtig. Daarentegen vind ik de personages wel mooi beschreven. Nogmaals het drama is te tam en dat doet het verhaal de das om.

Dettie schreef : Hee Roel, ik miste je al een tijdje. Fijn je weer te 'zien'.

Ja de personages bleven allemaal een beetje vlak. Het zijn meer verhalen dan een roman vind ik. Steeds wordt een persoon uitgelicht om dan weer over te gaan op de volgende. Het pension zelf is de rode draad.

Het verhaal over de zelfmoord was naar mijn gevoel onaf.

Maar het is wel een debuutroman, daar kunnen nog beginnersfouten in zitten. Kaas vond ik wel een ijzersterk verhaal. Ik houd wel van dat zakelijke en het liefst korte krachtige zinnen.

Dettie

Het drama te tam? Er is geen drama durf ik te stellen.

Het zijn gewone mensen van vlees en bloed, misschien zijn hun negatieve kanten een beetje extra aangescherpt, maar het is een roman nietwaar?

Elsschot doet zelf ook mee aan die uiterlijke schijn, zoals ik dat stel in mijn verslag. Hij heeft een hoofdstuk dat 'Huwelijk' heet..er is geen sprake van een huwelijk! En nog een dat 'irrigatiewerken' heet, bij het verhaal over de champagnelisten..

Dat past natuurlijk helemaal bij het boek dat hij geschreven heeft: hij geeft geen oordeel nee, maar intussen!!