Michiel Stroink - Of ik gek ben (debuut)

Marjo schreef : Ha, ja, nu weet ik het weer. Nee, het werd niet benoemd als epiloog, maar was het wel.

Ja! Ik wilde het niet weten. Of althans ik wilde het zelf kunnen invullen.

Nou ik wilde het wél weten. Want ik kon het zelf niet invullen. Ik wist namelijk niet of ik Ben wel kon vertrouwen. Was zijn omslag geveinsd, omdat hij eindelijk uit de kliniek wilde? Of had hij werkelijk aanvaard dat hij een verkrachter was?

Ik vond het dus niet storend. Dat vind ik alleen als het duidelijk een bepaalde richting uit gaat, of als het er niet toe doet.

Annemarie schreef : Nou ik kan ook niets met die passage in je recensie over die hokjes, Annemarie.

Ik vind het volkomen logisch, dat iemand die niet toe wil geven dat hij iets fouts gedaan heeft, niet met een therapie geholpen kan worden. En dat een tbs patiënt eerst aan zijn gedrag moet werken voor hij weer vrij in de maatschappij kan functioneren, vind ik ook niet echt iets "in hokjes stoppen".

Ik vond het thema eerder: "Wat is waarheid?"

Leuk dat jullie het boek anders hebben ervaren als ik. Zo zie je maar dat iedereen zo zijn eigen dingen uit een boek kan halen! Met het in hokjes stoppen bedoel ik dat er niet naar het individu wordt gekeken in het boek. De patiënt wordt keurig behandeld volgens protocol en daarna mag hij, volgens protocol, zijn leven weer hervatten.

Grappig, die indruk had ik dus helemaal niet. Ik vond juist dat er in de kliniek veel rekening werd gehouden met de wensen en de mogelijkheden van de patiënten. En natuurlijk zijn er in zo'n kliniek ook algemene gebruiken en regels van kracht, dat kan niet anders. En alles is er op gericht om de mensen een tweede kans te geven in de maatschappij. Dat ze dan eerst aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen vind ik logisch.

Ik heb het boek al een tijdje geleden gelezen Berdine dus ik kan me niet alles meer goed voor de geest halen. Maar ...

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

het was toch zo dat hij moest erkennen dat hij de misdaad gepleegd had? Daar was toch de hele behandeling op gebaseerd? Natuurlijk moet een misdadiger zijn daden onder ogen zien maar begon de behandeling niet pas toen hij dat had gedaan? Daarvoor gebeurde er niet veel toch?

Dat is logisch vind ik. Hoe kan je behandeld worden voor iets (waarvan je zegt) dat je ( het) niet gedaan hebt? Dat heeft geen zin.

In de psychologie is dat de eerste vereiste: onder ogen zien wat je gedaan hebt.

Daar ben ik het gedeeltelijk mee eens. Niet helemaal maar als ik daar verder op in ga dan ben je nog wel even zoet. Dat doe ik dus maar niet

Dat is ook mijn mening Annemarie. Zou je een patiënt kunnen behandelen voor "structureel ontkennen van wat wij als waarheid zien"? Volgens mij heet dat hersenspoelen. Dat doen we dus niet in Nederland en we wachten totdat iemand zelf inziet dat zijn waarheid niet dé waarheid is en dan helpen we hem met die nieuwe waarheid om te gaan.