Juli Zeh - Speeldrift (samenleesb. decemb 2009/januari 2010)

Helaas heb ik het boek nog steeds niet te pakken kunnen krijgen. Jullie visies maken we wel nieuwsgierig, ik zal er tezijnertijd zeker op terug komen.

groetjes, irene

Roep maar als je tijd en zin hebt om te lezen hoor Irene, dan stuur ik het je wel op.

Groetjes

Willeke

Ik heb het boek gisteren uitgelezen en vind het erg mooi. Prachtige schrijfstijl, filosofisch (Daar moet je dus wel van houden). Terwijl ik het boek aan het lezen was, kwamen ook De eenzaamheid van de Priemgetallen (Giordano) en Nachttrein naar Lissabom (Mercier) steeds in mijn hoofd. Het eerste boek omdat ik de personages in Speeldrift ook als priemgetallen zie en het tweede door de stijl.

Waar ik eigenlijk nog niet uit ben is in hoeverre Ada zich gedwongen voelde om te doen wat Alev wilde, of het slaafs volgde. Of was het toch ook vooral een eigen keuzen. Uiteindelijk denk ik het laatste. Wat denken jullie?

Ik denk dat het haar eigen keuze was, in zoverre, dat ze zich gevleid voelde door Alev's aandacht en complimenten. Hij was de enige van haar niveau. Bovendien konden andere mensen haar niets schelen en was ze ook nieuwsgierig waar het spel van Alev heen ging.

Alev had geen ander dwangmiddel dan zijn interesse voor haar.

De link met de andere boeken kan ik niet leggen. Het eerste heb ik niet gelezen en bij het tweede zie ik de overeenkomst niet (behalve dat ik De nachttrein ook moeizaam lezen vond).

Gisteren heb ik dit boek eindelijk te pakken kunnen krijgen in de bibliotheek.

Eens kijken of het wat is.

irene