Ik heb dit boek uit, en ik vind het moeilijk om er wat van te zeggen.
Eerst maar even wat eerste indrukken, de inhoudelijke discussie kan toch pas als meerdere mensen het gelezen hebben.
Allereerste is het mijns inziens zeker geen thriller, eerder een psychologische of filosofische roman.
Heb ik het boek met plezier gelezen?
Ik heb het in ieder geval niet met tegenzin gelezen, omdat ik steeds toch heel erg benieuwd was hoe het verder ging,
Maar nu ik het uit heb heb ik toch een beetje een nare smaak in mijn mond.
Vermoedelijk om de nihilistische toon en de troosteloosheid die mij tijdens en na het lezen van het boek bevingen. Maar het kan heel goed de bedoeling van de schrijfster geweest te zijn dat ik me vervreemd zou voelen , of verontrust.
De hoofdpersonen zijn onsympathiek en beangstigend, maar dat hoeft pas ook al opgemerkt de kwaliteit van een boek niet perse te beïnvloeden.
En verder vond ik het vooral geen makkelijk boek. De inhoud van alle filosofieën gingen mijn pet vaak gewoon te boven.
Valt er wat mij betreft niets positiefs te vermelden, jazeker wel, de schrijfster kan zeker schrijven, en de verhaallijn en de personages boeide mij tóch, ondanks hun daden en denkbeelden.
Maar wat blijft hangen is bij mij toch vooral een gevoel van vervreemding.
Én grote nieuwsgierigheid naar wat jullie van dit boek vinden.
Dit zou wel eens een boek kunnen zijn waar de meningen erg over uiteen lopen.
Dit is dus zeker niet bedoeld als een ontmoediging..het lijkt me een goed boek voor discussie.
Groeten,
Willeke