Kasra Parsi - Pen en Nieuwe Inkt

:lol: Marjo! Ik geniet van je reactie, heerlijk.

Veel van de immigrantenschrijvers uit de Arabische en Perzische landen hebben inderdaad vergelijkbare thematiek. Dat is ook wel logisch. Het zijn vaak aangrijpende en mooie verhalen. Ik vind het altijd een mooie en soms een grote uitdaging om ze te begrijpen.

Natuurlijk moet je geen appels met peren vergelijken.

Dat heb ik dus ook niet willen doen. Nogmaals: Ik heb de debutant Parsi willen vergelijken met Kader Abdollah als debutant, niet als de latere 'doorgewinterde schrijver'. Parsi's 'Pen en Nieuwe inkt' met Abdollah's 'De Adelaars'. En dan vind ik dat veel beter voor een debuut.

Natuurlijk wil ik het niet vergelijken met het latere werk. Dat zou nergens op slaan.

Net als de meeste andere buitenlandse schrijvers zoals Lulu Wang (Chinees) en Maria Genova (Bulgaars), heeft Abdollah aan zijn Nederlands geschaafd tot het goed genoeg was om een boek te publiceren. Uit respect voor Nederland en onze taal, zoals Kader Abdollah dat zegt, meermaals, in interviews.

Dat respect, daar gaat het me nu niet om. Mooi hoor, nobel en zo. Maar het zegt me niet al te veel eerlijkgezegd.

Maar eerst de taal beter machtig zijn, dat had ik van Kasra Parsi ook verstandiger gevonden. Van elke schrijver, immigrant of geboortig Nederlander of hoe dan ook.

Die andere schrijvers die genoemd zijn, heb ik gewoon genoemd omdat ik die graag lees. Mijn gebruikelijke enthousiasme en spontaniteit kortom.

Ik snap wel dat dat verkeerd overgekomen is. Mijn excuses.

Lezen doe ik in de eerste plaats voor het genot van de taal. Niet om de inhoud, maar goed, dat heb ik mezelf nu echt wel vaak genoeg horen zeggen... :lol:

Het allerliefst lees ik natuurlijk een boek dat zowel een boeiende inhoud heeft als een prachtige stijl. Maar als het gaat om óf/óf... dan...

Ja, dan lees ik liever een dun verhaaltje in een prachtige stijl, dan een boeiend verhaal in een stijl die niet te pruimen is.

En dat gaat natuurlijk niet alleen om 'een paar zinnen'. Dat kan iedere schrijver wel eens overkomen.

Bij Parsi heb ik dan ook meerdere argumenten gegeven, die allemaal samen ervoor zorgden dat zijn boek mij niet heeft weten te overtuigen.

Ik weet niet of ik alle zinnen heel bewust lees. Volgens mij niet. Het is een soort reflex of chemische reactie. Ik heb er zelf niet veel over te zeggen eigenlijk! Het leidt een eigen leven! :lol:

Nederlanders die slecht Nederlands schrijven en boeken die slecht vertaald zijn... ja, dat komt ook inderdaad best vaak voor. Te vaak naar mijn smaak. Die lees ik dus net zo goed niet graag.

Tot slot: Het lijkt erop dat we qua lezen verschillende talen spreken, Dettie. Jij Farsi en ik oud-Syrisch ofzo! Het lijkt misschien op elkaar, maar het is totaal verschillend. Dat praat erg lastig. En met handen en voeten komen we ook niet erg ver op een forum. Ik haal Manja's onderschrift maar weer eens aan: "Ieder het zijne." En dat is maar goed ook.

Hahaha! Berdine, dat heb ik dus precies zo! :mrgreen:

Have a beautiful day, y'all!

groetjes,

Grada

PS Er zijn maar weinig zinnen van Louis Couperus, waar je me niet midden in de nacht voor mag wakker maken om ze aan me voor te lezen! Of van Salman Rusdie. Of een dichtregel van J.H. Leopold, of van Tjitske Jansen. Of van Ian McEwan, van wie ik net weer drie romans verslonden heb - achter elkaar door! Black dogs, Amsterdam en Saturday. Prachtig. Inhoud (vaak niet echt plezierig trouwens ), maar wel levensecht), stijl, alles pico bello en heerlijk om te 'mogen' lezen.

O lala mais non Marjo

Zit ook even te grinniken om je reactie.

Het lijkt erop dat we qua lezen verschillende talen spreken, Dettie. Jij Farsi en ik oud-Syrisch ofzo.

haha was het maar waar dat ik Farsi kon spreken!

Kan jij titels geven van boeken van Batoul Khedairi, Anita Amirezvanni? Ik ken deze schrijvers niet, ben nu wel nieuwsgierig geworden en wil daar ook wel eens wat van lezen.

Ja wat jij hebt met Couperus heb ik met Sandór Márai, in zijn boeken krijg je elke keer zulke diepe en prachtige zinnen voorgeschoteld. Het is alsof je steeds een zeer exclusieve bonbon krijgt waar je heel langzaam van moet genieten, niet naar binnen schrokken.

Dettie

Ik zweer nog steeds bij Pierre Bergounioux..of Edwin Mortier..

Hier alleen al kun je onze verschillende smaak aflezen.

Ja Edwin Mortier is ook geweldig!

Dettie

Troost je, Dettie, ik spreek ook geen Oud-Syrisch. :lol:

Van Anita Amirezvanni heb ik gelezen: Dochter van Isfahan.

Van Batoul Khedairi, De Hemel leek nabij.

Het zijn verhalen die vanuit opgroeiende meisjes en vrouwen geschreven zijn en dat bevalt me er sowieso al aan.

Momenteel lees ik Prins Ehtedjab en andere Iraanse verhalen van de Iraanse schrijver, Hushang Golshiri (1938-2000).

Dat vind ik dus erg mooi.

Ik heb nog nooit een boek van Sandór Márai gelezen eerlijkgezegd. En van Pierre Bergounioux ook niet, sterker nog: nog nooit van die schrijver gehoord. :shock:

Edwin Mortier is natuurlijk ook mooi.

Hier alleen al kun je onze verschillende smaak aflezen.

Dat is een waar woord! En dat is nu juist zo leuk.

groetjes,

Grada

TIP*TIP*TIP*TIP*TIP*TIP*

Gloed van Sandór Márai!

Dettie