Kasra Parsi - Pen en Nieuwe Inkt

mijn boekenkast is al zo vol.

Je moest me nu eens zien typen! Over een stapeltje boeken heen!

Met andere woorden, straks kunnen we ons huis niet meer in!

Hou maar lekker hoor of geef het weg, wat je wil.

Ik denk dat jij het ook mooi vindt, het lijkt op Kader Abdollah.

Groetjes

Dettie

Ben ondertussen ook begonnen aan Pen en Nieuwe inkt. Was alvast erg getroffen door het verhaal Pijn. Het beeld van het hert met het grote gewei, en de uitwerking ervan, vind ik heel geslaagd. De link naar de olie is natuurlijk snel gelegd. Stille nacht, daar blijf je toch bij stilstaan. Ik weet niet wie onder jullie bewust de (aller)eerste Golfoorlog (Irak-Iran) heeft meegemaakt, maar dit was alvast een pracht staaltje van het gebruik van kanonnenvoer. Uit dit verhaal ervaar ik toch ook een zekere tolerantie ten opzichte van niet-moslims langs Iraanse kant. Of dit heden ten dage nog zo is, weet ik niet.

Was alvast erg getroffen door het verhaal Pijn

Ik vond het gesprek met de vader in dat verhaal zo mooi.

Dettie

Ik vind alle verhalen in de bundel schitterend. We krijgen hier eens een ander beeld van de "vluchteling". Er wordt zowel verwezen naar de ervaringen in het verleden (thuisland) en de ervaringen na het in aanraking komen met (in dit geval Nederlandse) vluchtelingeninstanties en justitie. En blijkbaar moeten deze laatsten niet echt onderdoen voor de Belgische. Maar dat is een discussie die hier niet echt thuishoort. En laat ons hier niet te veel verklikken over de inhoud van de verhalen.

Wij, Westerlingen, krijgen hier alvast wat meer inzicht in de Iraanse problematiek, en het Iraanse volk en zijn cultuur.

Ik zou zo denken, dat de Iraanse literatuur nog steeds een grote onbekende is bij ons in West-Europa. En dit is alvast een geslaagde poging om hier wat aan te doen. Dat dit dan uiteindelijk langs een klein omweggetje (een perfect geïntegreerde vluchteling), en niet rechtstreeks via vertalingen van Iraanse romans bijvoorbeeld in het Engels.

Welke Hafiz (Hafez) bedoeld wordt in een van de kortverhalen is mij niet helemaal duidelijk. Het zou kunnen gaan om die Perzische dichter, die Goethe inspireerde bij zijn "West-Östlichte Diwan" (Diwan betekent hier niet divan, maar Perzische gedichtenbundel).

Ik ben niet zo positief als jullie dat zijn, maar schrijvers hebben ook een flinke kluif aan mij als ze proberen me te overtuigen door middel van verhalen.

De eerste twee verhalen vind ik mooi, maar dan is het over.

De taal is af en toe wel apart, zoals Pol aan aangaf: waarschijnlijk zijn die uitdrukkingen rechtstreeks uit het Farsi 'vernederlandst'. Maar de verhalen niet somber? Misschien niet van toon, maar ze maken mij wel somber.

Ik maak verder geen verslag.

Het las wel lekker snel dit boek, al had ik moeite om er in te komen. De eerste verhalen zijn in een nogal kinderlijke stijl geschreven en dat stoorde me een beetje. Maar je merkt hoe de schrijver het Nederlands steeds beter gaat beheersen en toen vond ik het steeds beter worden. Het mooiste verhaal vond ik "Vallende sterren". Het laatste verhaal over de opa van Maurits op Vlieland was me wat te zoetsappig. Te overdreven ook. Ik denk dat dat met de cultuurverschillen te maken heeft. Verder vond ik de manier waarop hij sommige woorden met elkaar combineert heel apart. Wat de inhoud betreft, het is inmiddels toch wel bij iedereen bekend hoe mensonterend asielzoekers behandeld worden, maar het kan niet vaak genoeg verteld worden. Misschien dat er dan ooit iets verandert.

Van mij mag hij doorgaan met zijn verhalen en met het proberen wat meer Oosterse wijsheid in onze botte Westerse maatschappij te pompen!