Boeken die ik niet verder wil lezen dan zo'n 50 pagina's

Ja, als de oplossing in de roman al te gemakkelijk is, is het ook niet goed. Maar een roman mag best een beetje schrijnen. Wordt er niet gezegd dat een ongelukkige jeugd een goudmijn voor de schrijver is?

Ik ben het overigens niet eens met de opvatting dat er voor goede kunst geleden moet worden.

Ik ben gek op thrillers en het is me niet snel te gruwelijk. De werkelijkheid is vaak ook gruwelijk. Als iemand een boek had geschreven waarin de gebeurtenissen op 9/11 plaats hadden gevonden, zou men het waarschijnlijk als ongeloofwaardig hebben weggezet. Het is door de gebeurtenissen, dat we weten dat het mogelijk is.

In de realiteit is alles nog erger dan het ooit beschreven kan worden...

Ik denk dat ik thrillers over moord en doodslag makkelijker kan lezen omdat die gebeurtenissen echt ver van mijn bed staan. Met mijn verstand weet ik wel dat het ook echt zou kunnen zijn, maar zo voelt het niet. Zeker niet als het gaat om een misdaad die opgelost moet worden.

Literatuur komt dichterbij, gaat veel meer om mensen die ik tegen zou kunnen komen op straat (naar mijn gevoel) en ik hoef al die ellende niet, omdat ik het al genoeg zie. Het gaat mij er niet eens om dat schrijvers er een oplossing voor vinden, ik heb er geen behoefte aan om over die thematiek te lezen.Ook geen non-fictie trouwens.

Het is niet erg dat daardoor veel boeken voor mij afvallen, maar toch vind ik het jammer dat de literatuur steeds meer die richting in gaat.

Dat eerste begrijp ik wel.

Te veel ellende is ook niet goed, maar zo nu en dan een boek over minder aangename dingen in het leven vind ik wel kunnen.

Na een aantal hele goede boeken heb ik er nu twee weggelegd: De Psychiater en Het Meisje kan me niet boeien en ook het jeugdboek van Anna van Praag (Een Heel Bijzonder Meisje) leg ik weg.

Nou zo schiet het tenminste op met je stapels!

Je ziet het helemaal niet!