Momenteel lees ik.....

Nee, geen fictie. Het is het ware verhaal van de Bende van Oss.

o ja, dat staat er ook...

Wel een aardig verhaal, maar veel moord en doodslag en armoede.

Momenteel lees ik

De zaak Tom van Jean-Paul Dullers.

Het boek speelt zich af in Belgisch Limburg. De auteur is ook een Vlaming en dat betekent dat ik soms woorden tegenkom die ik niet ken. Ik weet nog niet of ik er een bespreking van ga schrijven. Ergens moet ik bij het boek een beetje denken aan de thrillers van Jef Geraerts over het duo Vincke en Verstuyft, alleen zijn hier beide politiemannen vrijgezel. Vrouwen lijken in hun leven alleen voor te komen voor het bed en wat daar aan voor af kan gaan. De boeken van Jef Geraerts heb ik overigens altijd met plezier gelezen. De mannen zijn ook boezemvrienden, die vooral voor hun werk lijken te leven. Ik ben trouwens ook al een zeer storende fout tegengekomen. Er staat namelijk de zin: "net zoals hij het gelezen had in het boek 'De ondragelijke lichtheid van het bestaan', noch steeds een van zijn lievelingsromans." Toen ik dit las, begon mijn taalgevoel toch wel heel erg te kriebelen. 'Noch' moet natuurlijk 'nog' zijn. Misschien ben ik te kritisch, of leg ik te veel op alle slakken zout, maar ik stoor me er wel aan. Het is alsof iemand 'verassen' in plaats van 'verrassen' schrijft en daar kan ik dan tenminste nog om lachen.

Het is volgens mij ook 'ondraaglijke lichtheid'.

Ik zou me er ook aan storen.

Het ondragelijke was mijn fout. Dat bewijst de stelling dat je bij het klagen over spelfouten, zelf vaak ook weer een spelfout maakt.