Momenteel lees ik.....

Momenteel lees ik:

Jeanette Winterson - Waarom gelukkig zijn, als je ook normaal kunt zijn.

Het boek van Jeanette Winterson heb ik uit. Vrijdag hebben we een bespreking van dit boek. Het is voor mij de eerste keer dat ik er bij ben, dus ik moet oppassen dat ik me niet te veel bloot geeft.

Inmiddels ben ik weer verder aan het lezen in de autobiografie van Wolfgang Niedecken. het hoofdstuk dat ik nu lees gaat vooral over z'n jeugd in het na-oorlogse Keulen. Soms wordt er wel door de tijd gesprongen, zo komt er op een gegeven moment een stukje over een reis door Zuid-Amerika, maar op de een of andere manier valt het wel logisch in het verhaal. Het gaat namelijk eerst over de hond van een oom en later wordt hij dus door een andere hond weer aan deze hond herinnert.

Als ik dan de bespreking van 'Gouden jaren' weer lees, sluipt dit boek ook weer binnen. De ouders van Wolfgang Niedecken hadden namelijk een levensmiddelenzaakje en zien op een gegeven moment ook de opkomst van de supermarkt. Zo komen dus verbanden tussen boeken tot stand.

Leuk is dat hè! Dat gebeurt zo vaak, dat er dan net een detail ( of meer) precies past bij het boek dat je net dicht hebt geslagen. Of waar je nog in bezig bent.

Ik heb weer een hoofdstuk, of moet ik deel zeggen, van de autobiografie van Wolfgang Niedecken uit. Het boek blijft boeien. Dit hoofdstuk ging over z'n jeugd en z'n tijd op een katholiek internaat. Er is ook nog sprake van wat seksueel misbruik, waar hij in het verleden een boekje over geschreven schijnt te hebben. Zoals gebruikelijk had ik ook weer veel aan het boek met z'n songteksten. Er worden namelijk nog wel eens titels genoemd van nummers, die op bepaalde gebeurtenissen gebaseerd zijn. Dit hoofdstuk gaat ook over z'n eerste bandjes en soms kom je namen van groepen, die als invloed worden genoemd, die je helemaal niet verwacht. Ook nu is het verhaal misschien niet helemaal chronologisch en tegen het eind van het hoofdstuk vertelt hij ook nog het een en ander over z'n ontmoetingen met Heinrich Böll, die hij als heel sympathiek beschrijft. Bij hun eerste ontmoeting stelt hij zich zelfs gewoon netjes voor.

Dit stukje verhaal begint eigenlijk als hij voor het station van Bonn op de trap zit. Hij is op weg naar huis, nadat hij gezakt is voor z'n school. Voor zijn gevoel heeft hij z'n ouders weer teleurgesteld (een gevoel dat ik zelf ook vaak heb). Hij denkt dan aan het boek 'Meningen van een clown', waarin de hoofdpersoon aan het begin ook op het station van Bonn is. Zo gaat het verhaal over z'n schooltijd dus naadloos over in een stukje over Heinrich Böll, wiens boeken zich vaak afspelen in de buurt waar hij zelf woont. Z'n ouders hebben ook boeken van Heinrich Böll in huis, die hij dus al gelezen had.

Ik ben begonnen in Een man die Ove heet en voorlopig valt het overmatig gebruik van metaforen me op. Gemiddeld 3 keer alsof/als per pagina, pfff... Gelukkig went het wel. :mrgreen: