Momenteel lees ik.....

De autobiografie van Wolfgang Niedecken bevalt me nog steeds. Ik ben soms wel geneigd om de namen van de kunstenaars die hij in het eerste hoofdstuk noemt, op internet op te zoeken. Je zou het misschien als name-dropping kunnen beschouwen, maar zo zie ik het toch niet. De kunstenaars die voorbij komen zijn weliswaar op Wikipedia te vinden, maar ze zijn toch niet zo bekend, dat ze iedereen wat zullen zeggen. Mij zeiden ze in ieder geval niets. Ze nemen gewoon hun plaatsje in, in het hele verhaal, bijvoorbeeld omdat vrienden, waaronder een jongen die later ook in Bap actief is, als assistent voor een paar van deze kunstenaars werken. Een ander is op een gegeven moment bij Wolfgang Niedecken te gast en heeft min of meer de neiging om z'n huis over te nemen, eigen schilderijen op te hangen en de koelkast leeg te eten en zo. Ondanks het feit dat de man erg streberig overkomt, blijft de sympathie overheersen.

Soms staan er ook wat dialogen in het Keuls in. Een van de grappige passages in het boek vind ik wel als Wolfgang Niedecken bij een van z'n maten in New York is en daar op het toilet voor het eerst van z'n leven een kakkerlak ziet. De volgende ochtend spreekt hij z'n maat er op aan: "Zeg, weet je dat er kakkerlakken zitten?" "Ja, maar die komen alleen even kijken, ze gaan dan gelijk weer weg." Alsof het over de kat of een ander huisdier gaat.

Het eerste hoofdstuk van de autobiografie heb ik inmiddels uit. Het verhaal lijkt niet echt in chronologische volgorde verteld te worden. Het eerste hoofdstuk vliegt eigenlijk vrij snel door de tijd en gaat eigenlijk alleen over een paar kunstenaars in New York, waar hij en een paar vrienden contact mee hebben gehad. Er komen ook wat teksten ter sprake en dan is het handig om het boek met teksten, dat ik ook heb, er bij te hebben. Helaas ontbreken in dit boek de teksten van nummers die hij met, of zonder Bap gecoverd heeft, hoewel de teksten vaak toch anders zijn dan de originele teksten. Het zijn niet altijd vertalingen, of hertalingen. Gelukkig zijn deze teksten wel op internet te vinden.

Dat klinkt wel als een ingewikkeld boek zeg.

Ik zit nu in de verhalenbundels. "Bevoorrecht bewustzijn" van Esther Gerritsen, "Battleborn" van Claire Vaye Watkins en "Brieven aan Doornroosje" van Toon Tellegen. De laatste is eigenlijk geen verhalenbundel, maar zoals de titel al zegt, een brievenverzameling.

Ah ja die brieven aan Doornroosje zijn leuk. Lang geleden dat ik dat gelezen heb.

Dettie

Ik herinnerde mij dat het hier door iemand gelezen was, maar er is geen verslag van, dus ik wist niet door wie.

Ik kwam het tegen in de kringloopwinkel, 2 euro. Dan laat ik het niet liggen!

berdine schreef : Dat klinkt wel als een ingewikkeld boek zeg.

Dat valt wel mee. Het is in het Duits en niet moeilijk geschreven. Hooguit sommige dialogen in het Keuls dialect zijn wat lastiger. Het moeilijke is eigenlijk vooral het feit dat ik het boek weg moet leggen om toch echt even 'Mijn vader was soldaat' te gaan lezen. Er worden wel eens titels van nummers die Wolfgang Niedecken heeft geschreven genoemd en dan wil ik ook wel even de tekst lezen.

Door het lezen van het boek moet ik wel veel aan Keulen denken, waar ik verschillende keren geweest ben. M'n vader heeft wel eens opgemerkt dat ik daar in het centrum beter de weg weet, dan in Den Haag.