Thema oktober 2006 - nobelprijswinnaars voor de literatuur

Lord of the Flies (Heer der vliegen) is een vrij bekend boek van hem, dat ken je ook niet Tiba?

Marjo heeft ooit nog een verslagje gemaakt van Rites of Passage www.leestafel.info/boekenarchiefGH/productssimple.html

Dat boek heb ik een hele tijd terug ook gelezen en was toen diep onder de indruk ervan.

Maar ja, bij sommige nobelprijswinnaars zit ik ook met mijn ogen te knipperen, heb ik ook nog nooit van gehoord. Gek he dat je ze dan niet kent ondanks die nobelprijs, daar sta ik toch wel van te kijken (voor mezelf dan)

Bernadet

Maar je bent dus helemaal de enige niet! Integendeel!!

Dus wat heeft zo'n prijs dan voor zin?

Een korte opsteker en geld in je laatje, maar verder??

Het is logisch dat je een heleboel Nobelprijswinnaars niet kent. De wereld is zo groot..en als een boek of gedichtenbundel niet is vertaald in het Nederlands is die auteur gewoon onbekend in onze lage landen. Gelijk welke belangrijke auteur uit Belgie of Nederland die de prijs zou krijgen zou je toch wel kennen hoor. En wat de appreciatie -betreft, daar had ik het al eens over, smaken verschillen.Ik hou erg van bepaald eten dat veel mensen niet lusten zoals, uier, varkensoren,hersenen(mag je nu nt meer eten , jammer) zo zie je maar..

De kolonel krijgt nooit post

G. Garcia Marquez



De korte, uit 1961 daterende roman De kolonel krijgt nooit post is door Márquez zelf bij tal van gelegenheden zijn meest geslaagde boek genoemd. Het is het verhaal van een tragikomische kolonel, die de zware last moet torsen van armoede en een astmatische vrouw. Zijn enige trots in de algehele misère is zijn magere vechthaan met lange poten, die voor hem en voor het hele stadje het symbool is geworden van de trotsering van alle ellende in het aangezicht van de volstrekte wanhoop.

Recensie(s):

NBD|Biblion:

In deze kleine roman geeft de Zuid-Amerikaanse schrijver van o.a. "Het kwade uur" en "Honderd jaar eenzaamheid" door middel van zijn hoofdpersoon, de kolonel, op indringende wijze een beeld van de machteloosheid van zijn volk. Deze kolonel met een revolutionair verleden, woont in een fictief Zuid-Amerikaans stadje (Macondo) waar hij al 15 jaar tevergeefs wacht op het bericht dat hij zijn pensioen zal krijgen. Samen met zijn astmatische vrouw leeft hij in bittere armoe. Zijn enige en laatste trots is een magere vechthaan die voor hem en voor de hele stad het symbool is geworden van de trotsering van alle ellende. Bij gelegenheid door de Nobelprijswinnaar 1982 zijn meest geslaagde boek genoemd.

Pocket | 98 Pagina's | Uitgeverij Meulenhoff | 2004

ISBN: 9046130487

Meer over marquez klik www.kunstbus.nl/verklaringen/gabriel+garcia+marquez.html

Citaat van de dag 24 oktober 2006

Een vriend is iemand, die als hij je een hand geeft eigenlijk je hart aanraakt.

Gabriel Garcia Marquez

Party tijdens de blitz

De Engelse jaren

Elias Canetti

Een belangwekkende vondst in de nalatenschap van Elias Canetti is het teruggevonden manuscript met het vervolg op zijn befaamde trilogie: zijn bewogen jaren in Engeland tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Canetti betoont zich ook in deze onvoltooid gebleven herinneringen, net als in de driedelige autobiografie De behouden tong, Fakkel in het oor en Het ogenspel, een eminent en stijlvast observator en portrettist.

Superieur, trefzeker en hier en daar een tikje kwaadaardig portretteert Canetti de mensen die zijn pad kruisen: Bertrand Russell, T.S. Eliot, Dylan Thomas en Herbert Read, de conservatieve politicus Enoch Powell en de mede-emigrant Oskar Kokoschka.

Canetti's fascinatie voor excentriekelingen levert fonkelende prozastukken op over verarmde adellijken en echt arme emigranten, ijdele dichters, een wereldwijze stratenveger en - een stuk proza van extreme openhartigheid - over zijn affaire met de later beroemde schrijfster iris Murdoch.

ISBN 9029562838 Ingenaaid, 224 pagina's Met illustraties Verschenen: juli 2005 Arbeiderspers

Voor meer informatie over Elias Canetti, klik www.kunstbus.nl/verklaringen/elias+canetti.html