Thema september 2016 - LEVEN en lezen

Hoe ik talent voor het leven kreeg

Rodaan Al Galidi

Semmier Kariem vlucht uit Irak. Zeven jaar van honger, verdwalen en angst later landt hij op elf februari om negen uur - of was het om elf uur op negen februari - op Schiphol. In de chaos van die eerste dagen in Nederland kan hij zich het precieze tijdstip niet meer herinneren. Hij vraagt asiel aan. Wat hij niet weet is dat hiermee het langste wachten van zijn leven begint, in het asielzoekerscentrum, een wachtkamer die hij deelt met vijfhonderd anderen.

Intussen bestudeert Semmier het land waar hij misschien ooit deel van uit mag maken, maar ook al verblijft hij er nu, hij blijft een buitenstaander. 'Nederland had mij drie dingen geleerd: niet meer respect hebben voor Europa dan voorzichtigheid. Een nette leugen is beter dan de rommelige waarheid. En ik kende nu het verschil tussen een omafiets en een vrouwenfiets.' 'Hoe ik talent voor het leven kreeg' is een roman over mensen die onderworpen zijn aan wetten en regels.

Rodaan Al Galidi (Irak) putte voor deze roman uit zijn eigen ervaringen als asielzoeker. Hij woont sinds 1998 in Nederland en ontving in 2011 de Literatuurprijs van de Europese Unie voor zijn roman 'De autist en de postduif'. Kort daarna zakte hij voor zijn inburgeringstoets.

Recensie

Het leven in een asielzoekerscentrum is zwaar. De bewoners leven veel te dicht op elkaar, wat tot heftige, maar soms ook komische situaties leidt. In de ogen van de asielzoekers is de leiding kil en streng. Voor hen draait alles om het lange wachten, jaren lang. Al Galidi (Syrië, 1971) heeft negen jaar gewacht, toen werd zijn asiel geweigerd. Daarna heeft hij naam gemaakt met gedichten, columns en romans en ontving hij in Nederland prijzen voor zijn werk, ook de Prijs voor literatuur van de Europese Unie 2011 voor 'De autist en de postduif'. De meeste autochtonen kennen azc’s niet van binnen. Dit boek is een uitgelezen kans om er meer over te weten. Al Galidi kan de onthutsende en tragische situaties zo geestig en in zo prachtig Nederlands beschrijven, dat het heel plezierig leest.

Paulien Andriessen

ISBN 9789491921209 | Hardcover | 472 pagina's | Jurgen Maas | januari 2016

helaas ben ik vergeten het citaat hier te plaatsen en ik weet niet meer welke het was. Ik lees een hele berg citaten voor ik er een plaats.

weten jullie hem nog?

Dettie

Het leven gezien van beneden

Dimitri Verhulst



Liliya Dimova, ooit de muze van kunstzinnig Sofia, is inmiddels de 71-jarige weduwe van een gekrenkte schrijver. Bulgarije was jarenlang de trouwste vazalstaat van de USSR en probeerde in alles roder te zijn dan Moskou. Bulgaarse schrijvers hadden zich te spiegelen aan het werk van hun Russische broeders die bogen voor de eisen die het communisme aan de literatuur stelde. Kunstenaars die daartegen zondigden werden gedeporteerd naar een concentratiekamp. Het is Liliya's laatste wens de literaire geschiedenis van het communisme te corrigeren en ze neemt op originele wijze wraak, uit liefde voor haar overleden man, en voor alle andere vergetenen die hun vrijheid van expressie duur hebben betaald.

ISBN 9789025449148 | Paperback | 144 pagina's | Atlas Contact | september 2016

Citaat van de dag

Liefdeslang en niet langer zou een leven mogen duren.

Dimitri Verhulst

De vele levens van Amor Clay

William Boyd

Amory Clay lijdt in haar jeugd onder de krankzinnigheid van haar vader die gebroken uit de Eerste Wereldoorlog terugkeerde. Ze zoekt steun bij haar oom Greville, een societyfotograaf, die bij haar een levenslange passie voor fotografie ontketent. Na een kostschoolopleiding wordt ze de assistent van Greville, met wie ze de Londense beau monde fotografeert. Haar zoektocht naar liefde en artistieke expressie brengt Amory vervolgens naar het roerige Berlijn van de late jaren twintig, naar New York in de jaren dertig, naar de antifascistenrellen in Londen en, als een van de eerste vrouwelijke oorlogsfotografen, naar Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog.

'De vele levens van Amory Clay' is een meeslepend verhaal van een leven dat ten volle wordt geleefd, verluchtigd met 'gevonden' authentieke foto's. Tegelijkertijd heeft Boyd een weids panorama geschapen van een aantal cruciale momenten uit de moderne geschiedenis, opgetekend via de lens van een onvergetelijke vrouw.

Recensie

In de boeken van William Boyd (Schotland, 1952) is levensechtheid van levensbelang. Amory Clay, zijn hoofdpersonage, is door Boyd verzonnen, maar hij doet er alles aan haar zo waarheidsgetrouw te beschrijven. Hij verweeft waargebeurde verhalen van echte mensen, zoals Martha Gellhorn, in zijn verhaal, hij gebruikt dagboeken om de suggestie van waargebeurd te versterken en hij illustreert het verhaal met foto’s, zogenaamd van Amory Clay.

Het verhaal is verdeeld in zes boeken, elk boek een stuk uit haar bruisende leven. Deze worden gescheiden door dagboekfragmenten van de zeventigjarige Amory, die een teruggetrokken bestaan op een Schots eiland leidt. Haar leven loopt parallel met de highlights van de twintigste eeuw: van de roaring twenties in Berlijn tot aan de oorlog in Vietnam.

Een overtuigend en liefdevol portret van een geëmancipeerde en bijzondere vrouw.

E.Y.M. Zwanenburg

ISBN 9789025446178 | Paperback | 480 pagina's | Atlas Contact | oktober 2015

Vertaald door Jan Fastenau

Citaat van de dag

Zoals er geen kleine mensen of onbelangrijke levens zijn, zo is er ook geen onbeduidend werk.

Jelena Bonner

Sovjet-dissidente en weduwe van Nobelprijswinnaar Andrej Sacharov