Thema september 2016 - LEVEN en lezen

Ja, daar heb ik ook wel aan gedacht, maar ik vond het ergens wat vreemd klinken.

Toen ik met TBC besmet was (de ziekte zelf heb ik niet gehad) mocht ik een tijdje niet naar school, naar ik meen.

Ja en er waren (en zijn?) ook speciale scholen voor kinderen met TBC.

en.wikipedia.org/wiki/Open_air_school

Dettie

Het verhaal van een leven

Aharon Appelfeld



Dit is geen boek dat vragen stelt en daarop antwoord geeft. Deze bladzijden zijn een beschrijving van een strijd, en aan deze strijd nemen alle delen van de ziel deel: de herinnering aan thuis, de ouders, de pastorale van de Karpatenbergen, de grootouders en de vele lichten die toen naar mijn ziel stroomden. Daarna kwam de oorlog, alles wat hij verwoestte en de littekens die hij achterliet. En ten slotte de lange jaren in Israël: het werken op het land, de taal, de pijn en ellende van de jeugd, de universiteit en het schrijven.

In een spaarzaam, meeslepend proza vertelt Het verhaal van een leven over een onwaarschijnlijke levensloop, die begon in een klein dorpje in de Oekraïne. Aharon Appelfeld groeide beschermd op in een kleine gemeenschap. Dan, op zevenjarige leeftijd, eindigt zijn jeugd als zijn moeder wordt vermoord door de nazi's en Aharon en zijn vader naar een concentratiekamp worden gedeporteerd. Aharon weet uit het kamp te ontsnappen en drie jaar lang dwaalt hij door uitgestrekte bossen om te overleven. Hij wordt opgenomen in het Rode Leger, dient in veldkeukens en komt vervolgens in Italië terecht. In 1946 bereikt hij ten slotte Palestina, waar een nieuwe toekomst wacht.

Appelfeld verhaalt over de geschiedenis en overleven, over zijn pogingen om zijn identiteit te definiëren, over de zoektocht naar zijn stem in de literatuur en naar de rol van een kunstenaar in een ontregelde maatschappij. Het verhaal van een leven is een indringend document over een ongekend bewogen leven uit de twintigste eeuw.

Recensie

Herinneringen van de bekende Israelische schrijver Aharon Appelfeld, die hij vele jaren niet bij machte was op te schrijven.

Appelfeld werd in 1932 in het toenmalige Roemenie geboren, zijn moeder werd al aan het begin van de oorlog vermoord ('haar dood heb ik niet gezien, maar haar ene en enige schreeuw heb ik gehoord.'). Op 8-jarige leeftijd ontsnapt hij uit het concentratiekamp en zwerft jarenlang alleen door de Oekraine, soms tijdelijk onderdak vindend, levend in voortdurende angst, honger en kou, de meest afschuwelijke dingen meemakend. Later wordt hij opgevangen door het Rode Leger en belandt in Italie.

In 1946 komt hij als getraumatiseerde oorlogswees aan in Palestina waar hij worstelt met het nieuwe land, leven, de taal en zijn verleden. Appelfeld schrijft verder over overleven, zoeken naar een identiteit, en zijn schrijverschap. Zeer indringend en ontroerend, fragmentarisch beeld van zijn oorlogservaringen en de tijd daarna en van wat het betekent om met zo'n verleden te moeten verder leven. De grote moeite die het de schrijver heeft gekost de confrontatie met deze vaak gruwelijke herinneringen aan te gaan en ze - ingehouden en sober - neer te schrijven, is in iedere regel voelbaar. Bijzonder en van grote klasse.

Redactie

ISBN 9789026320552 | Paperback | 211 pagina's | Uitgeverij Anthos| april 2005

Vertaald door Kees Meiling

Leven in geluk

Klara Adalena

In de oude Godinnenculturen rond de Middellandse Zee werden meisjes opgeleid tot priesteressen. De essentie van hun leven was om het leven zelf te eren en het goddelijke in elk moment en iedereen te herkennen. Deze aardse en tegelijkertijd spirituele weg heeft ook in onze tijd vrouwen veel te bieden.

Klara Adalena beschrijft in Leven in geluk hoe je bij de priesteres in jezelf kunt komen, om te leven in het nu, in harmonie met de Goddelijke Bron, met vrouwen, mannen, dieren en de natuur om je heen. Het boek gaat over het grote geluk dat je vindt wanneer je het leven leeft waarvan je altijd al droomde; het leven waarin je elke dag het leven zelf eert. Klara Adalena is oprichtster van Wilde Wijze Vrouw, spiritueel centrum voor vrouwen. Oorspronkelijk geïnspireerd door De ontembare vrouw van Clarissa Pinkola Estés en Het Godinnenorakel van Marashinsky heeft zij een heel eigen stijl ontwikkeld, waarin ook sjamanisme en wicca een plaats hebben gevonden.

Recensie:

Dit boek is een persoonlijke reconstructie van de Kretenzische godinnencultuur van ca. vierduizend jaar geleden, waarin meisjes langs spirituele weg werden opgeleid tot priesteres. Het voornamelijk voor vrouwen geschreven boek beschrijft de verschillende 'universele' stappen om te gaan leven in het hier-nu-maals en in harmonie met de Goddelijke Bron en alles en iedereen om je heen.

Na een weergave van haar eigen persoonlijke inwijdingsweg volgt het algemene inwijdingspad, met een handzaam overzicht van het terrein van spirituele reizen. Dit pad kent drie fasen, te weten de heenreis, de transformerende inwijding en de weinig beschreven terugreis. Hierbij wordt de reiziger geholpen door drie grootmoederlijke gidsen: Flow, Juist en Indalen, die stammen uit de maan-, zon- en sterrenwereld.

Bij elke stap worden de essenties weergegeven (via thema, positie op de 'landkaart'), en bij de heenreis worden vergelijkingen getrokken met tarotspelen en 'De alchemist'* van Coelho en 'De ontembare vrouw' van Pinkola Estes; verder energie-oefeningen, meditaties en natuurrituelen om zelf te doen (een van de drie registers). Met verklarende woordenlijst, registers en literatuurlijst. Mooie afbeelding op voorplat van een modern beeld van een oermoeder met een branding op de achtergrond.

J. Hodenius

ISBN 9789069636597| Paperback | 304 pagina's | Uitgeverij Gottmer| februari 2005

---

Ik vond de cover zo mooi, zou ik zo aan m'n muur hangen.

Dettie

Citaat van de dag

Men dient te leven alsof men gelukkig was, en dan wordt men het uiteindelijk. Het geluk kan getemd worden, zoals een kat.

Marcel Jouhandeau

Frans schrijver 1888-1979

Dettie schreef : Leven in geluk

Klara Adalena

Ik vond de cover zo mooi, zou ik zo aan m'n muur hangen..

Dettie

Hij is in elk geval bijzonder.