Thema augustus 2016 - Lezer LACHT, lezer HUILT

De Etruskische glimlach

José Luis Sampedro

Salvatore Roncone, een oude boer uit Calabrië die weet dat hij door zijn ziekte niet lang meer te leven heeft, verruilt zijn dorp voor de grote stad Milaan. In het huis van zijn zoon komt hij in contact met zijn kleinzoon Bruno, die de oude partizaan de ogen opent voor dingen waarvan hij het bestaan niet vermoedde. Het jongetje, een nieuwe liefde en het leven in de stad ­maken bij de grootvader ongekende emoties los. Oud en jong, ­modern en antiek, man en vrouw, stad en platteland; het zijn de klassieke tegenstellingen die Salvatore aan het einde van zijn leven overwint. Zo kan hij zich verzoenen met zijn lot en zijn laatste adem uitblazen met een glimlach op de lippen: een glimlach als die van de echtgenoten op de tombe in Villa Giulia.

De Spaanse auteur José Luis ­Sampedro (1917), van huis uit econoom, bereikte een groot internationaal lezers­publiek met zijn roman De Etruskische glimlach. Sampedro werd in 1990 lid van de Real Academia Española en behoort daarmee tot de meest illustere Spaanse schrijvers.

ISBN 9789074622585 | Paperback | 351 pagina's | Menken Kasander & Wigman Uitgevers B.V. | september 2008

Vertaald door Eugenie Schoolderman

Citaat van de dag

Laten wij bedenken dat een glimlach een hogere culturele uiting is dan de bloeberende bulderlach, waarmee het middenrif iets te maken heeft.

Frans de Clercq

Nederlands dichter 1920-2012

Als honden huilen

Markus Zusak

Cameron Wolfe woont nog thuis met zijn ouders, zijn broer Ruben en zijn zus Sarah. Cameron kijkt op tegen zijn broer, die elke week een nieuwe vriendin lijkt te hebben. Als Octavia haar intrede doet in huize Wolfe, begrijpt Cameron niet hoe zijn broer zo'n lief meisje heeft kunnen inpalmen. Maar als Ruben haar dumpt, krijgt Cameron zijn kans. Octavia geeft hem de moed de confrontatie aan te gaan met zichzelf en zijn demonen. Tegenover haar wil hij bewijzen dat er niets mooiers is dan een underdog die opkomt voor zichzelf...

Recensie

Zelfstandig te lezen vervolg op ‘De underdog’ en ‘De vechter’. Cameron is de jongste broer uit het arbeidersgezin Wolfe dat in een smerige buurt woont. Hij lijkt wel een geboren loser. Hij kijkt op naar zijn oudere broers en dan vooral naar Rube, die elke maand een nieuwe vriendin weet te versieren. Octavia, een van de vriendinnetjes van Rube, is een lieve meid die ook indruk maakt op Cameron. Wanneer Rube haar dumpt, ontstaat er tussen haar en Cam iets heel bijzonders en het is Octavia die hem aanspoort zijn schrijftalent te ontwikkelen en zo te ontdekken wie hij werkelijk is.

Het gezin Wolfe wordt rauw geportretteerd en de emoties en persoonlijke ontwikkeling van Cameron worden in een poëtische taal weergegeven. Het gevaar loert om de hoek om met al deze poëtische bewoordingen in de valkuil van de meligheid te vallen en dat overkomt de auteur helaas wel eens. Toch weet hij vaak zeer treffend de pure emoties te verwoorden en ze als een mokerslag tussen de ribben te porren. Een mooi verhaal over broederliefde en geloven in jezelf. Vanaf ca. 12 jaar.

Anja van Geert

ISBN 9789044335040 | Paperback | 208 pagina's | The House of Books | juni 2014

Vertaald door Eefje Bosch

Citaat van de dag

Als je andere mensen wilt laten huilen, moet je zelf huilen. Als je andere mensen wilt laten lachen, moet je gezicht ernstig blijven.

Giacomo Casanova

Italiaans avonturier 1725-1798

Het boek van de lach en de vergetelheid

Milan Kundera

De serveerster Tamina hoort op haar werk de verhalen van haar klanten aan, terwijl ze zelf wanhopig vecht tegen de herinnering aan haar overleden man. Kundera beschrijft Tamina's wanhoop tegen de achtergrond van de tragiek van Oost-Europese immigranten en de Praagse Lente. Als leger en partij hun best doen het volk zijn verleden te doen vergeten, is daartegen weinig te ondernemen - behalve uitbarsten in lachen, zoals Kundera doet.

Recensie

De Tsjechische schrijver (1929) beschrijft hier het leven en de gedachtewereld van een Tsjechische vluchtelinge in de tijd van het communistische regime. De als serveerster in het Vrije Westen werkende Tamina vecht voor haar herinneringen aan Praag en aan haar huwelijksleven van voordat haar man in vrijheid overleed. Haar pogen een in Praag achtergebleven dagboek terug te krijgen strandt op tegenwerking en ontmoediging.

Als zij op een door kinderen bewoond eiland komt, is de enige oplossing vandaar de eeuwigheid tegemoet te zwemmen.

Kundera weeft realiteit, gedachtewereld en fantasie tot een ragfijn web, waarin men zich laat vangen om een onbekende nieuwe wereld mee te beleven. Een ontroerend boek. Pocketeditie; kleine druk, krappe marge.

(Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789026318887 | Paperback | 316 pagina's | Ambo | oktober 2004

Vertaald door Jana Beranová

Citaat van de dag

De mensheid neemt zichzelf teveel au sérieux. Dat is de oudste zonde van de wereld. Wanneer de holbewoners de lach hadden gekend, zou de geschiedenis er heel anders hebben uitgezien.

Oscar Wilde

Iers schrijver en dichter