Zo gaan die dingen
Thomas Verbogt
Verbogt voert er meestal een hoofdpersoon in op die ook Verbogt heet. Die man maakt allemaal zeer herkenbare dingen mee. Hij zit midden in een verbouwing, hij heeft liefdesverdriet, hij gaat naar de kapper en naar de dokter en zijn portefeuille wordt gerold.
Van dat laatste doet hij aangifte, met frisse tegenzin: 'In mijn directe omgeving is weliswaar een politiebureau, maar ik woon in een buurt waarin de politie dag en nacht de handen vol heeft aan overvallen, huisvredebreuk en grondig lichamelijk geweld. Ze zien mij aankomen met mijn gestolen portefeuille, maar wat moet gebeuren, moet nu eenmaal gebeuren.' Hoofdagent Bert staat hem te woord: 'Met deze Bert heb ik van tien over drie tot kwart voor vijf in een klein kamertje doorgebracht, waar Bert en ik de gang van zaken rond de portefeuille op ons gemak hebben doorgenomen.'
De dialoog die zich ontspint tussen deze Bert en onze held is meesterlijk.
Verbogt ligt überhaupt vaak met de autoriteiten overhoop. En de autoriteiten zijn in dit geval niet alleen politieagenten, maar ook loodgieters, kapsters, verpleegsters, ex-vriendinnen en straatenquêteurs.
Dat overhoopliggen uit zich niet in woeste scheldpartijen, maar in stille verbazing en verbijstering.
Maar niet altijd.
Iets over het midden van de bundel is er sprake van pillen die de hoofdpersoon moet slikken om zijn woede te kunnen onderdrukken. Het verhaal Spicks And Specks zet meteen goed in: 'Het probleem is dat ik er vandaag geen geslikt heb.' Het loopt prompt verschrikkelijk uit de hand in de kapperswinkel.
En zo gaan er wel meer dingetjes mis.
Bron: Het Parool
Paperback | 190 Pagina's | Veen, L.J. | 2004 ISBN: 9020402951