Thema december 2014 - Oud

Ik bedoelde dat ik dat 's winters echt elke dag moest doen om de kachel thuis te laten branden.

's ochtends moest je eerst de slakken uit de asla vissen en kijken of er kooltjes in zaten want die kon je natuurlijk nog gebruiken.



De laatste stoomlocomotief reed in Nederland in 1958, toen was ik twee.

Alleen het treintje van Hoorn naar Medemblik of zo rijdt 's zomers nog en die heeft nog wel een stoomlocomotief.

Ik snap de link met kolen wel maar het is toch heel wat anders. Wij hadden het over de verwarming en kachels naar aanleiding

van het citaat.

Dettie

De stoomtrein was in Duitsland en voor de rest was het gewoon een herinnering, die in me opkwam door het kolenscheppen. Ik kan me ook nog wel herinneren dat we een kolenkachel hadden, hoewel die herinneringen heel vaag waren.

Ja er kwamen al vrij snel gaskachels en het was een ongekende luxe dat je alleen maar een knop in hoefde te drukken

en hup het werd warm! Ik moet een jaar of 7-8-9 zijn geweest toen de gaskachel kwam.

Dettie

De reizen van Oud Afval

Lao Can Youji

Lao Can YoujiDe reizen van Oud Afval (Lao Can youji), geschreven in de eerste jaren van de vorige eeuw, wordt wel eens de laatste grote klassieke Chinese roman genoemd. Het is een deels autobiografische, maatschappijkritische satire, die een fascinerende blik biedt op de slotjaren van het meer dan twee millennia oude, totaal uitgeleefde Chinese keizerrijk.

De hoofdpersoon Lao Can of Oud Afval is een rondtrekkend geneesheer die het onrecht dat hij waarneemt probeert te bestrijden. En aan onrecht is er geen gebrek in het China van 1900, waar arme boeren, eerlijke dorpelingen en prostituees- tegen-wil-en-dank worden gekoeioneerd door zware jongens, incompetente bureaucraten en, veel erger, door onomkoopbare rechters.

Door zijn psychologische diepgang, de schoonheid van zijn beschrijvende passages, en de levendigheid en warmhartigheid waarmee de avonturen van de arts annex detective Lao Can worden beschreven, is deze roman in China al honderd jaar immens populair. Hij is nu voor het eerst naar het Nederlands vertaald.

ISBN 9789045704791 E-book 393 pagina's Atlas februari 2011

Vertaald door Jan De Meyer

Citaat van de dag

Had ik geweten dat ik zo oud zou worden, zou ik mezelf beter hebben verzorgd

Eubie Blake

Van oude mensen, de dingen, die voorbij gaan...

Louis Couperus

Dat Couperus' literaire thriller uit 1906 nog niets van zijn spanning verloren heeft bewijst zijn absolute meesterschap. Een groot geheim verbindt de families Takma en Steyn de Weert. Langgeleden, toen zij nog in Indië woonden, is er een mysterieuze moord gepleegd waarover niemand meer wil praten. Toch komt de oude heer Takma elke dag op bezoek bij de oude moeder van Ottilie om hun verleden te bezweren. Ze zijn oud, stokoud en straks nemen ze het geheim mee in hun graf, denken ze.Als de zoon van Ottilie, Lot, met de kleindochter van de oude Takma wil trouwen, moeten de oude mensen echter ingrijpen, al willen ze hun geheim niet prijsgeven. Dan pas wordt duidelijk dat er meer mensen zijn die vele jaren door het geheim aan elkaar zijn verbonden en hoe bepaalde dingen niét voorbijgaan met de tijd.Louis Couperus (1865-1923) was al jong beroemd: zijn eerste roman, Eline Vere (1889), was een doorslaand succes. De grote belofte die dat inhield heeft hij later volkomen waargemaakt.

ISBN 9789025306649 Hardcover 250 pagina's Athenaeum-Polak & Van Gennep november 2004