Thema december 2014 - Oud

Stemmen van de oude zee

Norman Lewis

Norman Lewis vestigt zich kort na de Tweede Wereldoorlog in Spanje, in de hoop daar nog iets terug te vinden van de oude wereld die door de oorlog vernietigd is. Hij wordt visser in het afgelegen kustplaatsje Farol aan de Costa Brava. Stemmen van de oude zee beschrijft de drie opeenvolgende zomers die hij doorbrengt in de bijna middeleeuwse gemeenschap, waar het leven draait om de jaarlijkse sardinevangst, de bar en het vereffenen van vetes met naburige dorpen. Met vertedering en verdriet beschrijft Lewis de strijd van dorpelingen om dit wankele bestaan voort te zetten en het te beschermen tegen de verlokkingen van het toerisme.

Recensie

In 1948 trok Norman Lewis zich terug in het Catalaanse vissersdorpje Farol. Langzaam maar zeker weet hij te integreren in de geïsoleerde, gesloten gemeenschap en neemt hij deel aan het dagelijks leven, dat nog volgens dezelfde, eeuwenoude patronen verloopt.

In de drie zomers die Lewis in het dorpje woont, is hij er getuige van hoe dit leven onherroepelijk zal verdwijnen. Want met de komst van een zwarthandelaar doet het moderne leven zijn intrede. De eerste bouwstenen van het toerisme worden gelegd en een eeuwenoude cultuur zal verloren gaan, zo stelt Lewis bedroefd vast.

Dat is de reden dat hij, ruim dertig jaar later, zijn ervaringen in het dorp op schrift stelt. Hij doet dit met veel gevoel voor detail, in een serene stijl en met veel respect voor de oude tradities. Maar ook zonder te romantiseren: de levensstandaard van de vissers was zeer laag en het leven hard en moeilijk. Een schitterend boek over een Spanje dat niet meer bestaat.

Pocketuitgave, normale druk.

(Biblion recensie, Dr. M. Steenmeijer.)

ISBN 9789025457327 Hardcover 282 pagina's Uitgeverij Pandora februari 1997

Vertaald door Marijke Versluys

Sorry, deze maand is nogal druk met van alles, soms ben ik bezig en dan komt er weer wat tussendoor en vergeet ik dat ik nog niet klaar was en het citaat niet vernieuwd heb. Hopelijk gaat het volgend jaar beter!

Dettie

Herinneringen van een oude pruik

Johan Fabricius

Goldoni, de achtiende-eeuwse Venetiaanse auteur, is weer 'in de mode' gekomen. Zijn 'Herbergierster', 'Een knecht van twee meesters' keren steeds op het repertoire van onze schouwburgen terug. Zijn stukken bekoren door hun naïeve humor, hun amusante verwikkelingen, vooral ook door de geest van het Italiaanse rococo, die ze ademen.

Van de schrijver zelf weet men in het algemeen weinig. Het lukte Fabricius het bonte leven van de man, die later als 'Papa Goldoni' zijn standbeeld in Venetië kreeg, voor ons op te roepen. Hij laat het door hem zelf vertellen, en wij zien hoe dit leven zich als een typisch Goldoni-stuk, soms vermakelijk, soms even ontroerend, afspeelt.

Goldoni als oud man in het Parijs van de Revolutie, koude en armoede lijdend, hopend dat de Heren van het Schrikbewind hem het staatspensioentje weer zullen laten uitbetalen, dat de laatste Lodewijk hem, 'de Italiaanse Moliere', in een gul ogenblik toekende. Terwijl hij vernederende smeekbrieven schrijft gaan zijn dromen naar Venetië uit, zijn verre geboortestad.

Hij ziet zich weer als nog geen tienjarig ventje naar Rimini trekken, om daar 'filosofie te studeren' bij de Broeders Benedictijnen; zuchtend onder de onverwerkte wijsheid der Scholastici, liet hij zich meetronen door een troep reizende komedianten: daar beviel het hem beter. Jammer voor hem, dacht zijn vader er anders over. Er moest een medicus uit de kleine Carlo groeien.

Langs de weg van 'twaalf ambachten, dertien ongelukken' vindt Goldoni tenslotte de plaats die de Muzen voor hem hadden bestemd: de planken van het toneel. Verveeld door de smakeloosheden en vulgariteiten van een tot cliché geworden 'Commedia dell'Arte', bewandelt hij nieuwe wegen. En Venetië bejubelt zijn grote zoon. Maar de Faam is een wispelturige dame: Goldoni's verbitterde tegenstander Gozzi weet te spelen op de sentimentele herinnering aan het eens zo populaire 'klassieke' volkstoneel en schrijft, de 'Commedia dell'Arte' in ere herstellend, zijn 'Liefde van de drie sinaasappelen', waarvoor Venetië storm loopt.

Na een lang en heroïsch gevecht tegen het conservatisme verlaat Goldini zijn geliefd Venetië en aanvaardt een aanbod om voor de tijd van twee jaren komedies te schrijven voor 'De Italiaanse Comedie' te Parijs. Deze twee jaren zijn er dertig geworden.

Wij weten wat hijzelf niet meer geweten heeft: dat niet de operatekstdichter Gozzi, maar hij, Carlo Goldoni, de eindoverwinnaar is geworden in de historische toneelstrijd die Fabricius in dit boek voor ons doet herleven.

ISBN 978 90 258 6328 9 E-book 365 pagina's Uitgeverij Leopold maart 2013

Citaat van de dag

Bewaar oude dassen en oude waarheden, ze komen ooit terug in de mode

Claude Roy

Oude, trouwe Lobbes

Rian Visser

Ik ben Lobbes en ik woon bij een oude vrouw. Zij heet Roosje. Wij komen niet graag buiten, want op straat gebeuren gevaarlijke dingen. Daarom blijven we liever veilig binnen.

Recensie

Lobbes, een rode kater en 'binnenkat', woont bij weduwe Roosje die hem altijd sprookjes voorleest. Op een dag wordt hij buitengesloten en klimt uit angst in een auto. Hij komt in de Efteling terecht, waar hij veel sprookjes herkent. Via de nek van Lange Jan en veel omzwervingen belandt hij uiteindelijk weer bij Roosje.

Deel uit de serie 'Bolleboos' voor kinderen van 7/8 jaar die leestechnisch snel vooruitgang boeken, van het tweede niveau 'op weg', AVI-E5. Het verhaal wordt op vaak humoristische wijze vertelt door Lobbes, ik-figuur. 'Onbekend maakt onbemind' is, naast de sprookjes, de rode draad in dit verhaal waarin Lobbes, die altijd doodsbenauwd voor 'buiten' is geweest (gevoed door Roosje), merkt dat de wereld buiten ook wel heel leuk, spannend en leerzaam is.

Vlot geschreven met leuke zwart-witte penillustraties die perfect bij het verhaal passen. Vanaf ca. 7,5 jaar.

Didi Klijnsma-de Boer

ISBN 9789027672568 Hardcover 58 pagina's Uitgeverij Zwijsen november 2007

Citaat van de dag

Een oude hond kan zijn manier van blaffen niet meer veranderen

Thomas Fuller