Thema juni 2014 - Dansende letters

Citaat van de dag

Hij: “Zou ik van jou de laatste dans mogen hebben?”

Zij: “Die heb je net gehad.”

--

Salsa en peper

Vivian den Hollander

Juul is helemaal gek van dansen. Samen met Tessa en Demi gaat ze iedere week naar de nieuwe dansschool van Annet in de Peperstraat. Als ze op een dag naar balletles lopen, horen ze muziek uit een schuurtje komen. Het blijkt een bandje te zijn dat daar oefent. Demi vindt de jongens van de band zo leuk, dat ze er steeds wil kijken. Maar waarom doen ze opeens zo raar? Dan krijgt Annet, de balletjuf, last van haar knie. Vooral Demi is bang dat de wedstrijd in de schouwburg nu niet meer doorgaat. Gelukkig komt er een aardige invaljuf en zij leert de meisjes een swingend salsanummer. Alles gaat goed, tot Juul en Tessa net voor het optreden de hond van Annet gaan uitlaten.

Recensie

Het derde boek in deze serie waarin Juul, Tessa en Demi met de jazzballetgroep deelnemen aan een danswedstrijd. Bijna gaat het niet door want dansjuf Annet raakt geblesseerd. Vervanging wordt echter gevonden in de moeder van Nelson, een jongen die bij de drie meisjes op school zit. Nena is afkomstig van Cuba en kent een dans erg goed: de salsa. Nelson studeert met zijn bandje een echt salsanummer in en begeleidt de balletgroep tijdens de uitvoering. Juul en Tessa zorgen tussen de bedrijven door voor de hond van Annet en voor de hond van meneer Jansen van de feestwinkel tot grote ergernis van Demi.

Het verhaal is vooral vanuit Juul geschreven, haar gedachten en belevingswereld komen het meest tot hun recht. De karakters maken vrijwel geen ontwikkeling door. Dit afzonderlijk van de eerste twee te lezen deel leest lekker weg en zal voor jonge ballerina's veel herkenning en daarmee leesplezier opleveren.

De tekeningen van de drie ballerinaatjes en hun vrienden zijn treffend en sluiten geheel aan bij het verhaal. De drie hoofdpersonen zijn tamelijk stereotiep beschreven en getekend: een mollige vrolijkerd, een sprietje met een bril en een arrogante nuf. Vanaf ca. 8 jaar

Hannie Humme

ISBN 9789026996788 Paperback 77 pagina's Van Holkema & Warendorf mei 2003

Citaat van de dag

Dansen is de aarde verzoeken de zwaartekracht op te heffen

Fred Astaire

Het dansen van de cha-cha-cha

Guillermo Cabrera Infante

Het dansen van de cha-cha-cha is een boek voor de liefhebbers van Cubaanse literatuur, muziek, dans en taalvondsten. Het bestaat uit drie novellen, variaties op een gegeven: een man en een vrouw zitten op een regenachtige avond in een restaurant. Maar de avond verloopt in elk verhaal anders, en ook het ritme van de vertelling varieert.

Recensie

Drie verhalen met eenzelfde uitgangspunt in een totaal verschillend ritme en uiteindelijk ook met een totaal verschillend einde. Ergens eind jaren '50 zit een man in een restaurant in Cuba en praat met zijn geliefde: een conversatie van verveling, gedeelde mooie herinneringen en irritatie. In de laatste versie treedt een vertegenwoordiger van het socialistische bewind binnen. De ik-figuur weet met zijn voortdurend speelse taalgebruik en observaties van binnenkomende vrouwen ideologisch aan de man te ontsnappen, al blijkt deze later wel zijn tijdschrift te hebben verboden.

Met weergaloze teksten als deze drie is de auteur (1929, winnaar van de Cervantesprijs) de gelijke van Zuid-Amerikaanse groten als Vargas Llosa en Cortazar, en hard op weg naar de Nobelprijs. Het prozadrieluik is erudiet en virtuoos geschreven, en de vertaler heeft er een prachtig soepele tekst van gemaakt. In een verzorgde vormgeving is het een literair juweel. Kleine druk.

Michiel van Kempen

ISBN 9789026317163 Paperback 94 pagina's Ambo november 2001

Vertaald door Fred de Vries

Citaat van de dag

Wanneer de zwaluwen laag vliegen, dansen de muizen op tafel omdat zij zich van spreekwoord hebben vergist.

François Cavanna

Dans van de luipaard

Lieve Joris

Tien jaar na haar veelgeprezen Terug naar Congo arriveert Lieve Joris opnieuw in Congo. Mobutu is net gevlucht, de kindsoldaten van Kabila zijn in de hoofdstad, de verwachtingen zijn hooggespannen. Maar het land dat zij binnenreist is leeggeroofd, de mensen voelen zich aan zichzelf overgeleverd, tribalisme en verdeeldheid tieren welig. Het land is bevrijd, de oorlog duurt voort.

Congo is, een eeuw na Joseph Conrads Heart of Darkness, nog steeds een moeilijk doordringbaar land. Lieve Joris heeft het aangedurfd dit gebied te bereizen op een hachelijk moment in zijn geschiedenis. Dans van de luipaard is een schrijnend portret van een uiteenvallende natie, maar tevens een hommage aan een volk dat de kunst van het overleven als geen ander volk in Afrika verstaat.

Recensie

'Sinds ik er elf jaar geleden was, wist ik dat ik terug zou gaan. Het was niet afgelopen tussen mij en Congo', schrijft de Belgische auteur/journaliste Lieve Joris in 'Dans van de luipaard'.

Tien jaar nadat zij haar veelgeroemde 'Terug naar Congo', schreef, is zij terug in het door oorlog geteisterde en leeggeplunderde land. Mobutu is net gevlucht en Kabila's kindsoldaatjes wandelen op rubberlaarzen en plastic slippers Kinshasa binnen. Lieve Joris reist door het hele land, waarbij zij regelmatig in zeer gevaarlijke situaties terechtkomt, bezoekt oude vrienden, maakt nieuw vrienden, spreekt met Rwandezen, Congolezen, de Tutsi en Hutu onder hen, met expats, mensen van hulporganisaties, paters en nonnen. Ze gaat met ze in discussie en observeert en registreert de chaos, het geweld, de gruwelen en hoe de mensen zich ondanks alles met een ongelooflijke veerkracht weten staande te houden en door gaan met leven.

Een met grote persoonlijke betrokkenheid en veel liefde en inzicht geschreven, fascinerend journalistiek reisverslag over een verscheurd land. Met een overzichtskaart voorin en een verklarende woordenlijst achterin het boek.

Redactie

ISBN 9789029073158 Paperback 445 pagina's Meulenhoff juni 2003