Thema september 2013 Mijnheer/meneer en mevouw

Mijnheer Puntila en zijn knecht Matti

Bertolt Brecht

Dit volksstuk in 12 taferelen ontstond in 1940 toen Bertolt Brecht - voor de nazi's gevlucht - in Finland gastvrijheid genoot bij de schrijfster Hella Wuolijoki. Hier deed hij veel gegevens op over inheemse volksepiek en -poëzie. De figuur Puntila boeide hem zo dat hij snel een toneelstuk uitwerkte.

Grootgrondbezitter Puntila en zijn chauffeur en manusje van alles Matti zijn onafscheidelijk. "Mijnheer" is het toppunt van onevenwichtigheid: als dronkeman vriendelijk, goedgeefs, zwijmelend, bij nuchterheid gevoelloos, hardvochtig. Matti weet zich handig in de wisselende gemoedstoestanden te schikken en er voordeel mee te doen. Zo is Puntila's houding onberekenbaar, vol krasse tegenstellingen: jegens zijn dochter Eva, haar deftige verloofde, de meisjes van het dorp en de notabelen, de arbeiders op de hoeve. Dat zorgt voor de nodige handeling die gepaard gaat met stekelige, volkse, geestige dialogen.

Paul Dessau toonzette het "Puntilalied" dat deze handeling in 8 strofen samenvat.

ISBN 9789023408048 Paperback 152 pagina's De Bezige Bij 1983

Vertaald door Peter Nijmeijer

Vera, mevrouw Vladimir Nabokov

Portret van een huwelijk

Stacy Schiff



Vera Slonim en Vladimir Nabokov zagen elkaar voor het eerst in Berlijn op een gemaskerd bal voor Russische vluchtelingen. Ze trouwden in 1925 en waren tot Vladimirs dood in 1977 onafscheidelijk.

Voor Vladimir was Vera alles: hij schreef zijn boeken in de eerste plaats voor zichzelf, in de tweede plaats voor Vera. Ze was zijn muze, zijn lezer, zijn geheugen. Tegelijkertijd probeerde Vera zich onzichtbaar te maken. Ze wilde niet besproken worden in de biografieën over haar man en alle biografen respecteerden haar wens.

Stacy Schiff was de eerste die toegang kreeg tot het familiearchief. Ze las alle brieven, dagboeken, aantekeningen en correspondentie en Nabokovs verslag van zijn buitenechtelijke verhouding in 1937.

Vera, mevrouw Vladimir Nabokov belicht niet alleen de indrukwekkende liefdesgeschiedenis van twee opmerkelijke mensen, maar ook het ontbrekende stukje in het levensverhaal van een van de belangrijkste schrijvers van de twintigste eeuw

ISBN 9789026323454 Paperback 616 pagina's Ambo Anthos september 2011

Vertaald door Jan Pieter van der Sterre en Walter van der Star

Citaat van de dag

Naast liefde op het eerste gezicht is er ook liefde op de eerste aanraking.

Vladimir Nabokov

Meneer Pip vond ik ook zo'n prachtig boek. Als je het te pakken kunt krijgen... lezen!

Dettie

Meneer Pip

Lloyd Jones

De dertienjarige Matilda woont op het eiland Bougainville in de Grote Oceaan. Op deze idyllische plek woedt al enkele jaren een allesvernietigende burgeroorlog, die het alledaagse leven totaal heeft ontregeld. Al zesentachtig dagen heeft Matilda niet naar school kunnen gaan, totdat meneer Watts, de enige blanke man in het dorp, de school weer opent. Zijn gebrek aan leservaring besluit hij te compenseren door elke dag een hoofdstuk uit Great Expectations van Charles Dickens voor te lezen. Niet alleen de kinderen raken in de ban van de avonturen van Pip, ook de andere dorpsbewoners komen naar de school om de verhalen te horen. Maar op een eiland waar oorlog domineert, heeft de kracht van literatuur verstrekkende gevolgen.

Meneer Pip is een duizelingwekkende prestatie. Een overgetelijke roman over liefde en verraad, over de betekenis van namen en de uiteindelijke overwinning van de verbeelding.

ISBN 9789026323454 Paperback 270 pagina's Bezige Bij maart 2009

Vertaald door Joris Vermeulen

Citaat van de dag

Iedereen noemde hem Pop Eye. Al was ik destijds nog maar een grietje van dertien, ik had de indruk dat hij van die spotnaam wel wist, maar zich er niet druk om maakte. Zijn ogen waren te geïnteresseerd in wat zich verderop afspeelde om aandacht aan ons blootsvoetse kinderen te schenken.

Uit: Meneer Pip

Over meneer Watts, vanwege zijn uitpuilende ogen door iedereen Pop Eye genoemd.