Thema september 2013 Mijnheer/meneer en mevouw

Ik heb meer met het boek. Lijkt me wel leuk.

ben je ineens in de SF mood Marjo?

Ja, ik moest ook lachen om het citaat berdine. Het lijkt vaak wel zo hè. Weekend regen en maandags zon!

Dettie

SF komt niet zo vaak op mijn pad, maar ik heb er helemaal niets op tegen als het geen technische sf is..

Meneer maandag

Garth Nix



Zeven dagen en zeven Sleutels.

Zeven deugden en zeven zonden.

Een geheim met zeven sloten aan het einde van de Tijd...

Arthur Penhaligon heeft astma, waardoor hij vaak in het ziekenhuis ligt. Op school is hij daarom het buitenbeentje. Op een dag ontmoet hij een vreemde man, meneer Maandag en zijn enge butler Niezer, die hem een geheimzinnige Sleutel geeft in de vorm van de wijzer van een klok en een boek met vreemd dansende letters. Na deze ontmoeting gebeuren er vreemde dingen en wordt hij achtervolgd door mysterieuze gevleugelde hond-mensen. En als een vreemd virus de hele wereld ziek dreigt te maken ontdekt Arthur dat de sleutel hem beschermt.

Het boek met de dansende letters blijkt de toegang tot een mysterieuze wereld, waar sinistere wezens wonen en waar de mensen gekleed gaan in 19e-eeuwse kleding. Gelukkig vindt hij hier ook medestanders in Noen met de zilveren tong, Suzy, Dawn en Dusk. Maar de tocht is niet zonder gevaar, vooral als Meneer Maandag zijn sleutel terug wil...

ISBN 9789022538357 Hardcover 224 pagina's Mynx april 2004

Vertaald door Erica Feberwee

Citaat van de dag

"Als de zon volop schijnt na twee koude, regenachtige dagen is het maandag"

Hugh B. Brous Jr.

De brievenbus van mevrouw De Vries

Stephan Steinmetz

Midden in de Indische buurt van Amsterdam woont mevrouw De Vries, een oude, gehandicapte dame. Elke dag ontvangt ze een officiële brief van een instantie. Tweeduizend brieven gedurende acht jaar over busjesvervoer, thuiszorg, hulpmiddelen; met instructies, formulieren, mededelingen en vragen. Ze snapt er doorgaans niets van. Mevrouw De Vries is geen uitzondering. Overal in Nederland raken ouderen in de war door brieven die overbodig zijn of onbegrijpelijk of die schaamteloze reclame bevatten.

De buurman van mevrouw De Vries, Stephan Steinmetz, hielp haar met de post en maakte een selectie uit de tweeduizend brieven. Zijn onthutsende boek brengt de privatiseringsdrang van de laatste jaren haarscherp in kaart. Het geeft een kijkje in de kille ziel van een overheid die uit is op marktwerking, koste wat kost.

Recensie

In dit boek beschrijft de auteur de wijze waarop overheids- en geprivatiseerde organisaties schriftelijk met burgers communiceren. Via zijn hulp aan een hulpbehoevende Amsterdamse buurvrouw beschrijft hij de inhoud van aan haar gerichte brieven. Deze staan bol van jargon, tegenstrijdigheden, goede bedoelingen en 'kluitje in het riet'-passages. Hij schetst ook de effecten die dit soort correspondentie heeft op het dagelijks leven van zijn buurvrouw.

Met dit essayistische relaas schetst de auteur een onthutsend beeld van de wijze waarop er met burgers wordt omgegaan. Behoorlijke fatsoens- en communicatienormen lijken te ontbreken. Bij elkaar een tot nadenken stemmend tijdsbeeld van de relatie tussen overheid en burger. De auteur vermeldt in zijn verantwoording de betrokken instanties, noten en literatuur. Met enkele afbeeldingen in zwart-wit; citaten uit de brieven staan in grijze tekstkaders.

Dr. G.H. Hagelstein

ISBNc9789045022321 paperback 144 pagina's Atlas Contact januari 2013