Thema september 2013 Mijnheer/meneer en mevouw

Citaat van de dag

"Als de bureaucratisering in het huidige tempo voortschrijdt, zullen alle nog werkende Nederlanders binnenkort in overheidsdienst zijn."

Van Kooten & De Bie

Meneer Chartwell

Rebecca Hunt



Juli 1964. Winston Churchill wordt wakker. Er is iemand in zijn kamer aanwezig, iemand die hij al een tijd niet heeft gezien. Een donkere gedaante die met een indringende blik naar hem kijkt. Het is meneer Chartwell. In haar rijtjeswoning staat Esther Hummerhans, een kwetsbare weduwe, op om de deur te openen voor haar nieuwe huurder. Door het glas ziet ze een enorm silhouet. Het is meneer Chartwell. Meneer Chartwell is een grote, zwarte hond. Kunnen Esther en Winston Churchill, wier levens langzaam met elkaar verstrengeld raken, weerstand bieden aan zijn vreemde, verleidelijke charmes en sterke greep. Kunnen ze zelfs maar uitleggen aan iemand wie of wat hij is? Of waarom hij op bezoek komt?

NBD|Biblion recensie

Als Winston Churchill (89) in 1964 heeft aangekondigd dat hij zich uit de politiek terugtrekt krijgt hij weer geregeld bezoek van de grote zwarte hond meneer Chartwell, oftewel depressiviteit. Omdat deze hond vanwege die onvoorspelbare bezoekjes een tijdelijk logeeradres in de buurt zoekt, wil hij de kamer huren die Esther Hammerhans, bibliotheekmedewerkster van het Britse Lagerhuis en sinds twee jaar weduwe, om financiele redenen verhuurt. Ze heeft moeite met de vreemde hond, maar accepteert hem wel als huurder. Als ze kort erna wordt gevraagd Churchills afscheidspeech uit te werken, zijn de gesprekken tussen haar en Churchill voor beiden verhelderend, maar het is vooral Esther die weer greep op haar leven krijgt, ten koste van meneer Chartwell.

In haar originele debuutroman beschrijft de jonge Engelse kunstenares (1979) erg mooi, opmerkzaam, vaak ook geestig, de impact van een depressie op het leven van mensen. Daarbij is de vorm van de depressie goed gekozen en meneer Chartwell een heel geslaagde creatie. Prettig leesbare vertaling. Met vragen voor leesclubs. Kleine druk.

(NBD|Biblion recensie, Drs. Madelon de Swart

ISBN 9789022959831 Paperback 244 pagina's Orlando maart 2011

Citaat van de dag

Depressieve mensen zijn meestal ook intelligente mensen.

Guido Belcanto

Pardon mevrouw

Hergé



Hoofdpersonages in de strip zijn twee stereotiepe straatjongens, Kwik en Flupke, die voornamelijk "kwajongensstreken" uithalen in verschillende korte verhalen.

Kwik is een lange jongen. Hij is vrijwel altijd gekleed in een zwarte korte broek, een rode coltrui, twee bruine schoenen en lange zwarte sokken of kousen. Ook heeft hij altijd een zwart petje op. Kwik zit op vioolles. Niet omdat hij dit wil, maar omdat hij dat moet van zijn moeder. Kwik wordt in de strip regelmatig vervloekte kwajongen genoemd. Hij is echter vaak geneigd het goede te kiezen maar dit wordt door anderen vaak verkeerd begrepen.

Flupke is vaak degene van het duo die de streken en grapjes in de strip verzint. Flupke is een kleine jongen met blond warrig haar, een lange groene jas, een zwarte korte broek met zwarte sokken en bruine schoenen. Hij draagt steevast een zwarte das met gele streepjes om zijn nek.

De eerste verhalen van Kwik en Flupke verschenen -in het Frans- op 23 januari 1930 in jeugdbijvoegsel Le Petit Vingtième, behorend bij het Belgische nieuwsblad Le Vingtième Siècle. Hierin liep op dat moment ook Hergés Kuifje in de Sovjet-Unie.

De strips bevatten korte komische verhalen. Op elke pagina bouwt Hergé een doorgaans komische situatie op, waarvan Kwik en Flupke meestal aanstichter en slachtoffer zijn, wat niet uitsluit dat ook andere figuren uit hun directe omgeving de dupe zijn van hun activiteiten. Elke pagina sluit altijd af met een "gag" (grap). Meestal sluiten twee naast elkaar liggende pagina's in thema op elkaar aan en loopt het verhaal tot op de tweede pagina door. De meeste verhalen hebben tekst, al zijn er ook tekstloze pagina's en verhalen bij.

Bron: Wikipedia

ISBN 9789030325635 Paperback 47 pagina's Casterman november 2007

Citaat van de dag

Hoera, hoera, de ondergang van de wereld is uitgesteld!

Hergé

Hallo Meneer God... met Anna

Fynn

Fynn vindt op straat een klein meisje. Om warm te blijven zit ze op een rooster onder een raam en ze ziet er slordig uit. Fynn gaat naast haar zitten en deelt zijn worstjes met haar. Dit boek is een verslag van drie jaar uit Anna's korte leven. Op achtjarige leeftijd viel ze uit een boom in een poging een poesje te redden, en overleed.

Recensie

Fynn beschrijft hoe hij in zijn jeugd in Oost-Londen (jaren dertig) de vijfjarige Anna van de straat heeft geplukt en mee naar huis genomen, waar zijn moeder zich over haar ontfermde. Anna heeft een volstrekt vertrouwen in Meneer God en leert Fynn met haar ogen te kijken naar God, die in elk aspect van het leven aanwezig is. Samen verkennen ze het nachtleven van Oost-Londen, natuurkundige verschijnselen, poezie en filosofische kwesties. Anna heeft een bijzondere manier van leren: zij geeft het antwoord en Fynn moet de vraag stellen: 'In mijn binnenste', zegt ze hem. Pas na haar dood - Anna sterft op achtjarige leeftijd - als hij het jaren later opbrengt haar graf weer te bezoeken, weet hij eindelijk het antwoord op de vraag: waar is Anna?

M.J. Langeveld, hoogleraar pedagogiek, citeert in zijn voorwoord een collega die 'Fynn' (Sydney G. Hopkins) kende en ervan overtuigd was dat Fynn hier werkelijk een loflied schrijft op Anna en haar Meneer God.

Geillustreerd met zwart-wittekeningen. Paperback, vrij kleine druk, volle bladspiegel.

M.C. Brak

ISBN 9789043517850 Paperback 206 pagina's Kok december 2009

Vertaald door Maria Bremer