Thema augustus 2013 - Dagboeken

Citaat van de dag

Fijne dagen houden dagboeken kort.

Walter Scott

Dagboek voor vier handen

Benoîte en Flora Groult



Een ontroerend oorlogsdagboek van twee zussen die ook elkaars beste vriendinnen zijn

Op 6 mei 1940 besluiten Benoîte en Flora Groult, twintig en vijftien jaar oud, een dagboek bij te houden. Hun dagelijkse belevenissen, hun romantische ontmoetingen en hun naïeve kijk op het leven vormen een schril contrast met de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog. Dagboek voor vier handen is een intiem, openhartig verslag van twee zussen die ook elkaars beste vriendinnen zijn. Het verscheen voor het eerst in 1962 en is nog altijd Benoîtes persoonlijke favoriet.

NBD|Biblion recensie

Bij de verovering van Frankrijk in mei 1940 door de Duitsers zijn Benoite en Flora Groult respectievelijk 19 en 14 jaar oud. Dan beginnen zij hun gezamenlijke dagboek. Om en om beschrijven zij hun ervaringen en emoties vanaf 6 mei 1940 tot en met 18 januari 1945. Dat er nadien geschaafd en gevijld is aan deze schrijfsels, is zeer waarschijnlijk. Zij publiceren hun dagboek in 1962 en oogsten goede kritieken. Tegen de achtergrond van de oorlog groeien zij op, studeren zij en dromen zij over vriendschap en liefde. Naarmate de tijd en dus het dagboek vordert wordt het leven grimmiger. Niet alleen de schaarste aan gebruiksgoederen en voedsel doet zich venijnig voelen, ook dood en rouw treft de familie. De euforie van de bevrijding vormt de afsluiting van het bij vlagen boeiende en ontroerende dagboek van deze twee voorlijke en intelligente zusters. De hechte familieband zou later nog ettelijke vervolgen van de gezamenlijke publikaties opleveren. Pocketeditie; kleine druk, krappe marge.

(Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789089900364 479 pagina's Boekerij oktober 2008

vertaald door Nini Wielink

Citaat van de dag

Gevoelens blijven eeuwig jong, ook al zitten ze in een oud lichaam.

Benoîte Groult

Dagboek van een lezer

Alberto Manguel

Een jaar lang herlas Alberto Manguel, elke maand een klassiek literair werk met een voor hem grote persoonlijke betekenis. Zijn bevindingen noteerde hij in een dagboek. Het herlezen van deze boeken bracht een stroom van herinneringen teweeg - aan andere boeken, ander plaatsen en andere tijden.

Recensie

Alberto Manguel is een Argentijns-Canadese schrijver die ons in deze bundel een inkijk geeft in zijn literaire, dagelijkse en ideologische leven. In de loop van het jaar 2002-2003 heeft hij twaalf boeken (een per maand) gelezen, en aan de hand van zowel zijn gedachten daarover als de belangrijkste nieuwsfeiten (zoals vooral het begin van de oorlog in Irak) krijgen we een beeld van een mens in zijn tijd. De schrijvers zijn zowel bekenden (Cervantes, Wells, Kipling, Goethe, Conan Doyle, Chateaubriand) als voor de Nederlandse lezer iets minder bekenden (Sei Shonagon, Bioy Casares, Machado de Assis), maar de thema's die Manguel daarbij aansnijdt (zoals liefde, wildernis, fantasie, 9/11, idealisme, rechtvaardigheid, schoonheid en dood) zijn steeds belangrijk.

Al met al een boeiende en interessante bundel, waarvan echter de vrijblijvendheid en de onsamenhangendheid niet altijd kunnen worden gecompenseerd door de fraaie stijl en de ideeenrijkdom.

Uitstekend vertaald. Van Manguel verschenen eerder 'Een geschiedenis van het lezen' en 'Kunstlezen'.

C.C. Oliemans

ISBN 9789026318641 Paperback 231 pagina's Ambo november 2004

Vertaald door Patty Adelaar

Citaat van de dag

Een lezer heeft het goed - hij kan zijn schrijvers zelf uitzoeken

Kurt Tucholsky

Een jaar aan het hof van koning Willem II

Dagboek van Eliza Pieter Matthes 1842-1843

Peter Verloop & Eliza Pieter Matthes

Gedurende zijn positie als Ordonnans Officier van koning Willem II hield Eliza Pieter Matthes een dagboek bij waarin hij zich een opmerkzame, kritische en vaak humoristische ooggetuige toont. Hoewel het dagboek slechts een periode van één jaar bestrijkt, mag het toch zeer bijzonder worden genoemd, omdat het een betrouwbare weergave biedt van het leven aan het hof. Het werd immers niet geschreven als observatie van buitenaf, maar door een functionaris die zelf deel had aan het hofleven. Voor de jaren veertig van de negentiende eeuw mag dat bijna uniek heten.

Vertaler en inleider Peter Verloop brengt in voetnoten de lezer nader in contact met het ‘Haagsche circuit’. De circa veertig illustraties brengen deze originele uitgave verder tot leven.

Recensie

Vanaf 31 oktober 1842 was Eliza Pieter Matthes (1807-1897) precies een jaar lang als ordonnans-officier verbonden aan het hof van koning Willem II. In die functie was hij aanwezig bij allerlei ontvangsten en bals op en rond het hof. In het nu uit het Frans vertaalde en voor het eerste gepubliceerde dagboek schrijft Matthes over zijn wederwaardigheden aan het hof. Hij doet dat kritisch-positief en vooral ook erg geestig. Hij is zonder meer lovend over koning Willem II, vindt diens vader maar een gierigaard en is niet altijd enthousiast over koningin Anna Paulowna. Matthes had niet de bedoeling het dagboek te publiceren, maar een ver familielid (die ook voor de soepele vertaling zorg droeg) heeft dat gelukkig toch gedaan. Het is immers een prachtig kijkje in de koninklijke keuken.

De fraai uitgegeven en geannoteerde dagboekteksten zijn voorzien van toepasselijke illustraties in kleur. Helaas is de inleiding te rommelig, maar het nawoord van de directeur van het Koninklijk Huisarchief (waaruit ook de meeste illustraties afkomstig zijn) is to the point en zinvol. Handig is het register. Een fraai inkijkje in de koninklijke keuken ten tijde van koning Willem II dat iets toevoegt aan het Willem II-beeld.

J. van Bree

ISBN 9789040086526 Paperback 144 pagina's Uitgeverij W Books B.V.oktober 2009

Uitgave in samenwerking met het Koninklijk Huisarchief, Den Haag.