Thema augustus 2013 - Dagboeken

Dagboek van een teleurgesteld man

W.N.P. Barbellion

De dagboeken van Barbellion zijn wrang, groots, aangrijpend. Ze zijn ontsproten aan het brein van een man die door het leven getreiterd werd, een man wiens wanhopig vitalisme en grote ambities voortdurend door een slechte gezondheid gefnuikt werden. Zijn dagboek werd het levenswerk dat hij de wereld wilde nalaten.

Bruce Frederick Cummings, zoals Barbellion werkelijk heette, gaf al jong blijk van een fanatieke belangstelling voor de natuur, en het eerste deel van de dagboeken staat in het teken van deze passie. . Zijn Londense periode wordt gekenmerkt door een geleidelijk aftakelende gezondheid - hij lijdt aan een speciale, zeldzame vorm van multiple sclerose - en steeds grotere eenzaamheid. Hij zwerft door de straten, ligt ziek op zijn huurkamer en smacht naar vrouwelijk gezelschap. Uiteindelijk wordt zijn liefde voor Eleanor Benger beantwoord. Haar onvoorwaardelijke liefde staat centraal in het laatste deel van het dagboek. In een plaatsje vlak bij Londen slijt Barbellion zijn laatste levensdagen, tegen het einde bijna totaal verlamd.

NBD|Biblion recensie

De dagboeken van een man - Bruce Fredrick Cummings (1889-1919), beter bekend onder de schuilnaam Barbellion - die slechts dertig jaar werd.

Hij had een enorme belangstelling voor de natuur en wist zich door zelfstudie op te werken tot een groot deskundige op dit gebied. Zijn grote kennis op het gebied van de natuur bezorgt hem een functie bij het British Museum. Door zijn slechte gezondheid - hij leed aan een vorm van MS - wordt zijn wereld steeds beperkter. Uiteindelijk trouwt hij en door dit huwelijk ontkomt hij min of meer aan de groter wordende eenzaamheid.

Een dagboek dat diepe indruk maakt door de levensmoed en het doorzettingsvermogen van de schrijver. De lezer krijgt de indruk van een vol en zinvol leven, al duurde dit maar dertig jaar. De uitstekende vertaling laat deze dagboeken uit het begin van deze eeuw volledig in hun waarde.

(Biblion recensie, H. de Jong.)

Zie ook www.privedomein.info/Files/pdf/210.pdf

ISBN 9789029501576 Paperback 334 pagina's Arbeiderspers april 2011

Vertaald door Harry Oltheten

Citaat van de dag

Jij zou medelijden met me hebben, nietwaar? Ik ben eenzaam, platzak, verlamd en net achtentwintig. Maar ik knip met mijn vingers in je gezicht en met een zelfde arrogantie heb ik medelijden met jou. Ik heb medelijden met je rimpelloze geluk en de bewegingloze sereniteit van je geest. Ik prefereer mijn eigen kwelling.

W.N.P. Barbellion

Die man durft wat te zeggen! Je zou bijna zijn boek gaan lezen.. (ook vanwege de vertaler)

Waarom zou ik liegen?

Een keuze uit haar dagboeken, 1873 - 1884

Marie Bashkirtseff

'Waarom zou ik liegen en me anders voordoen dan ik ben?' Zo luidt de eerste zin van het dagboek dat Marie Bashkirtseff op haar twaalfde jaar begon en voortzette tot tien dagen voor haar dood op zesentwintigjarige leeftijd in 1884.

Een dagboek waarvan ze publicatie niet uitsloot: hoewel ze had getracht bij het schrijven niet aan toekomstige lezers te denken, was ze ijdel genoeg om een groot belang toe te kennen aan dit document waarin zij zich uitsprak zonder een blad voor de mond te nemen.

Marie Bashkirtseff werd in 1858 in de Oekraïne geboren. Nadat het huwelijk van haar ouders was gestrand, volgden de jaren waarin zij in een bont en zeer vermogend gezelschap langs de mondaine oorden van Europa zwierf. Een zwerftocht die soms voor enige tijd werd onderbroken in Nice en die uiteindelijk eindigde in Parijs.

Marie was intelligent, getalenteerd en - voora l- ambitieus. In haar weliswaar rijke maar totaal aculturele milieu was het moeilijk die ambitie vorm te geven. Wat haar vorming en ontwikkeling betreft was ze voornamelijk op zichzelf aangewezen. 'Vanaf mijn derde jaar heeft mijn leven in het teken van toekomstige roem gestaan,' schreef Marie in haar dagboek.

Toen de eerste symptomen van de tering waaraan ze uiteindelijk zou sterven, een einde maakten aan haar ambitie zangeres te worden, besloot ze zich te gaan richten op de schilderkunst. De laatste jaren van haar leven studeerde ze, voor zover haar gezondheid dat toeliet, aan de Académie Julian, de enige academie die toegankelijk was voor vrouwen.

Na de dood van Marie wijdde haar moeder zich geheel aan haar nagedachtenis. Zij verzorgde de in 1887 verschenen editie van haar dagboek, waarin ze niet schroomde de waarheid omtrent haar dochter hier en daar wat bij te kleuren.

ISBN 9789029502733 Paperback 439 pagina's Arbeiderspers oktober 1997

Vertaald door Marianne Kaas

Citaat van de dag

Indien dit boek niet de precieze, de absolute, de strikte waarheid is, heeft het geen bestaansrecht. Ik zeg steeds wat ik denk, en dat niet alleen, het is zelfs nooit één moment bij me opgekomen dingen te verhullen die me misschien belachelijk leken of die mij in een slecht daglicht konden plaatsen. -- Trouwens, ik heb een te hoge dunk van mezelf om me te censureren. --

Marie Baskirtseff

Lees het eerste hoofdstuk: www.privedomein.info/Files/pdf/215.pdf

Het innerlijk blauw

Een keuze uit het dagboeken, 1918-1939

André Gide



Wie was André Gide? Zonder enige twijfel een van de belangrijkste Europese schrijvers van zijn tijd, maar ook een vat vol tegenstrijdigheden. Schrijver van de eerste moderne roman van de vorige eeuw (Les Faux-Monnayeurs), zorgvuldig stilist, oprichter van de Nouvelle Revue Française, homoseksueel die zich het hoofd brak over geloofskwesties, moralist en reiziger.

Ook is Gide (1869-1951) de chroniqueur van een dagboek dat hij van 1887 tot zijn dood bijhield. Daaruit heeft Mirjam de Veth een keuze gemaakt, zich concentrerend op de periode tussen de twee wereldoorlogen. Het zijn de decennia waarin hij enkele van zijn belangrijkste boeken publiceerde, behalve Les Faux-Monnayeurs ook het autobiografische Si le grain ne meurt. Daarover valt het nodige te lezen, maar ook over zijn steeds minder latent beleden homoseksualiteit, over het bezoek aan Proust een jaar voor diens dood, en over zijn vriendschappen met schrijvers als Jef Last, Roger Martin du Gard, Paul Valéry en Thomas Mann.

Voorts doet hij verslag van talrijke reizen (zoals naar Nederland, Tunesië, Congo en naar de Sovjet-Unie, een reis waarvan hij zo teleurgesteld terugkwam dat hij zich afkeerde van het communisme) en observeert hij zijn dochtertje Catherine.

Al met al biedt deze selectie uit Gides dagboeken een caleidoscopisch portret van een man die over zichzelf beweerde: 'Alle absurde dingen in mijn leven heb ik altijd gedaan uit naam van het verstand.'

ISBN 9789029563260 Paperback 662 pagina's Arbeiderspers juni 2006

Samengesteld door Mirjam de Veth