Land van glas
Alessandro Baricco
De onvergetelijke bewoners van Quinnipak proberen onmogelijke dromen te realiseren. Zo maken we bijvoorbeeld kennis met de oogverblindende 'Jun met de mooie lippen' en haar echtgenoot Meneer Rail, directeur van een glasfabriek. Hij is een groot reiziger en bedenker van dwaze projecten. Hij wil bijvoorbeeld een kaarsrechte spoorweg van tweehonderd kilometer aanleggen. Niet om de ene plaats met de andere te verbinden, maar omdat hij het een mooi idee vindt de trein als een vliegend projectiel rechtdoor te zien razen.
NBD|Biblion recensie
Alessandro Baricco (Turijn 1958) is schrijver, musicoloog, saxofonist, acteur. Hij publiceerde reeds meer romans, o.a. in 1991 'Castelli di rabbia' (Land van glas) waarvoor hij de Premio Campiello en Prix Medicis etranger kreeg. Zijn werk is in Italie en daarbuiten enthousiast ontvangen. Zijn werk is ook bij uitstek 'literair'; dit 'land van glas' zou men kunnen lezen, naast alle andere aspecten, als een beeld of metafoor van wat literatuur is.
Hij onderbreekt soms zijn verhaal om soepel over te gaan op een beschouwing (essay) over literaire elementen als tijd en ruimte. Ook over schoonheid, die geen praktisch nut hoeft te dienen. Het verhaal is een opgave voor de lezer, die personages, gebeurtenissen en verwijzingen tot een geheel moet maken.
De Nederlandse titel verwijst naar de droom van de hoofdpersoon die een glasfabriek heeft: een eigen trein hebben, een eigen locomotief, die nergens heen voert, die zelfgenoegzaam door een open vlakte rijdt, zonder nuttig doel. Het verhaal is soms bizar, maar adembenemend mooi geschreven. Hulde aan de vertaalster. De inspanning van de lezer wordt rijkelijk beloond.
Paperback; kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie)
ISBN 9789044509694 Wordt herdrukt | 249 pagina's | december 2012
Vertaald door Manon Smits