thema oktober 2005 - magie, mythen, mystiek, rituelen enz.

De vrouw met de albasten kruik

Maria Magdalena en de betekenis van de graal

Margaret Starbird

Het boek begint met de vierde-eeuwse Franse legende dat Maria Magdalena de graal naar Frankrijk zou hebben gebracht. Nog heden ten dage wordt ieder jaar in Saintes Marie-de-la-Mer in de Provence de aankomst per bark gevierd van Lazarus en Martha, Maria Magdalena zelf en haar dochter Sarah.

De graal was geen materieel ding, maar de 'verloren bruid'. Om dit aannemelijk te maken wandelt de schrijfster door de middeleeuwen, waarbij uiteraard de aandacht sterk gericht is op de kruistochten en de daaruit voortvloeiende orde van de tempeliers, de katharen, de troubadours, de populaire cultus van de Moeder Maagd, de vrijmetselarij en de kabbalistische opvatting van de vrouwelijke wederhelft van Jahweh, de Shekinah, Matronit.

De queeste naar de graal symboliseert volgens haar de zoektocht naar de verloren bruid van Christus: Maria Magdalena. Verloren omdat ze - net als het vrouwelijke aspect - uit de kerkelijke geschiedenis is geschrapt

ISBN 9020280635 Ingenaaid Met illustraties Verschenen: mei 2000

Citaat 13 oktober

Vrouwen en hun geloof.

In zaken die geest en ziel betreffen zijn en worden vrouwen vaak ondergewaardeerd. Het is hun taak geliefden te zijn en moeders en huishoudsters. Geest en ziel kunnen beter worden overgelaten aan de wijsheid van mannen. Het dienstwerk van Jezus nu hielp vrouwen hun historisch gefundeerde gevoelens van minderwaardigheid te boven te komen.

In Israel werd aan de naam van een gehuwde vrouw die van haar man of haar zonen toegevoegd om haar te identificeren. Was een vrouw ongehuwd, een zeldzame situatie, dan moest men dus uitzien naar een ander middel, bijvoorbeeld de naam van een stad waar ze een of andere relatie mee had. Het feit dat er in de vier evangeliën geen naam van een echtgenoot of van zonen wordt genoemd in verband met Maria Magdalena, maar die van een stad, wijst er dus waarschijnlijk op dat zij nooit gehuwd is geweest, een feit dat in haar cultuur iets was waar mensen niet gelukkig mee waren. Dit feit, gevoegd bij haar duidelijk sterke karakter en haar tegendraadse volgen van Jez.us, zijn een reden te meer voor haar tijdgenoten om haar te zien als ‘een geverfde vogel’, een vreemde vrouw, iemand die de mensen door haar afwijkende gedrag soms vrees inboezemde. Een persoon met de verkeerde houding, een soort heks of duivelin, onrein in de ogen van de mensen en vooral van de Farizeeën.

Het huis in het woud

Marion Bradley

Het huis in het woud is de woonplaats van de maagdelijke

priesteressen van de Grote Godin. Het is gebouwd door de druïden om de

vrouwen tegen de macht van Rome te beschermen. Toch heeft het zaad van tweedracht en verwoesting er wortel geschoten, want in het geheim broeit rebellie.

Het volk wil vrijheid en wraak, de druïden willen vrede.

Eilan, dochter van de druïden, bevindt zich tussen twee vuren: haar plicht

jegens de Godin, en haar liefde voor Gaius, zoon van een Romein. Een

verboden liefde tussen twee onverenigbare culturen is het hartverscheurende gevolg...

Citaat 14 oktober

Eilan

Rian, hogepriesteres van Avalon, sterft tijdens de bevalling van haar vijfde kind, Eilan. De tovenaar Merlijn leest in de sterren een voorspelling: 'Het kind dat geboren zal worden op de eerste dag van de herfst, wanneer de nacht overgaat in dag, zal staan op het keerpunt der tijden en zal de brug tussen twee werelden zijn.' Het is een profetie die veel voor Eilan belooft, maar het meisje lijkt op geen enkele andere priesteres van Avalon.

Eilans vader, koning Coel, neemt haar mee en geeft haar een Romeinse opvoeding. Als Eilan tien jaar oud is, wordt ze teruggebracht naar Avalon, haar mystieke geboorteplaats. Ze zal er tot priesteres worden opgeleid en de wil van de goden leren kennen.

Tijdens haar inwijding tot priesteres krijgt ze een visioen waarin ze de man ziet die de vader van haar kind zal worden, het kind dat Engeland zal bevrijden van het Romeinse juk.

Leuk vandaag dat boek over mandala's.

'n Paar jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord. Tot mijn gehoor niet meer echt wilde, en het ruisen en suizen in mijn oren steeds maar erger werd. Toevlucht gezocht dus in het kleuren van...

Ontwerpen lukt nog niet (zolang de ogen nog willen, lees ik liever...). Maar het inkleuren van mandala's geeft inderdaad een enorme rust en ontspanning. Af en toe een eigen gedachtenspinsel onder zo'n gekleurde mandala:

Mijn eigen boek: Mandala's: kleuren, mediteren en overwegingen... 'n inspirerende reis door het ruisen en suizen heen

Gevangen tussen bonkende geluiden

dwarrelen gedachten en dromen

in sprankelende kleuren uiteen.

.................

Vlammende kleuren

spatten uiteen

als een vulkanische uitbarsting

dwars

door de altijd durende

geluiden.

Groet, Irene

Ik heb ook een mandala ingekleurd. Het leuke was dat dat boek rondging onder de bookcrossers en de kleuren klopten met hoe je de mensen kende! Heel bijzonder. Ook bijzonder was dat rechts de mandala stond en links een beschrijving. Ik had bewust eerst een mandala uitgezocht die ik wilde inkleuren en daarna pas de beschrijving gelezen, het was frappant hoezeer de beschrijving klopte.

Het was inderdaad een enorm ontspannende bezigheid, ook de geur van de potloden droeg daaraan bij, onovertroffen die lucht!

Bernadet

die de gedichtjes/spreuken erg mooi vindt