Thema februari 2011 - Steden

Haha, geweldig. Ik vond het best moeilijk te lezen. Ik heb het in de bieb ook nooit uit de kast voor de jeugd gehaald, dat weet ik zeker. Maar we weten inmiddels dat dat niets zegt.....

Ik krijg zin om het nog eens te lezen!

Moeijaert schrijft niet expres crossover boeken toch?

Voor oudere jeugd, dacht ik, en dat er dan volwassenen zijn die dat ook lezen, dat is mooi meegenomen. Maar de doelgroep is de jeugd. 'Het is de liefde die we niet begrijpen', of ook 'Broere', die zijn bij volwassenen ook aangeslagen.

Dat was bij 'Graz' dus niet het geval. Dat het in eerste instantie een jeugdboek is bedoel ik.

Beste WiIV, Dettie, Marjo, Berdine,

Via een bepaald meldsysteem krijg ik dagelijks een bericht waar en wanneer mijn naam is opgedoken op het net. Vandaag zag ik dat jullie mijn boek 'Graz' op de Leestafel hebben gelegd. Ik zag de discussie over "of ik nu een debutant ben of niet", en over het feit dat 'Graz' mijn eerste boek voor volwassenen zou zijn.

Ik moet jullie nog meer in de war brengen. Ik ben in 1983 gedebuteerd met een boek dat ik op mijn veertiende/vijftiende heb geschreven. Toen ik veertien/vijftien was heb ik nooit aan mijn werktafel zitten denken dat ik een jeugdboek schreef, ik schreef een boek, punt. Toevallig heb ik het boek naar een uitgeverij gestuurd die ik kende van de boeken die ik graag las, en die uitgeverij was een jeugdboekenuitgeverij. Toen het boek 'Duet met valse noten' (dat nog steeds in druk is) verscheen werd er door de mensen over mijn imago beslist: ik was een kinder- en jeugdboekenschrijver. Zo, dat wist ik zelf nog niet, ik dacht dat ik een boek geschreven had.

In al die jaren ben ik niet veranderd. Ik schrijf namelijk nog altijd boeken, zonder publiek voor ogen te hebben, en door de tijd is gebleken dat heel veel volwassenen mijn boeken hebben ontdekt. Die onduidelijkheid omtrent mijn werk ergert veel mensen, ze vinden dat ik een hoek moet kiezen. Die hoek kies ik niet. Nooit. U moet zelf na drie bladzijden beslissen of u zin heeft in mijn boek of niet, of het een boek voor u is of niet. Al 27 jaar moet ik dit uitleggen en herhalen. Soms denk ik: zoek het uit, maar toen ik jullie discussie zag vond ik het nodig even te reageren. Gelukkig zijn er ook erg veel mensen die de uitleg niet meer nodig hebben. Die mensen weten dat mijn boek 'Broere' in het Nederlands in een jeugd- en volwasseneneditie bestaat, terwijl het boek in Korea en Duitsland een kinderboek wordt genoemd. Mijn boek 'Blote handen' heet in het Nederlands een kinderboek te zijn, maar in Korea is het dan weer een volwassenenroman. En 'Het is de liefde die we niet begrijpen' is nog een ander voorbeeld: de twee versies in het Nederlands, maar in Italië is het alleen een roman voor volwassenen. Het enige verschil wat ik opmerk: een kinderboek krijgt een recensie van tien regels, een volwassenenboek krijgt een halve bladzijde. Denkt u daar eens over na. Dan is het bijna beledigend om te horen dat ik gedebuteerd ben met 'Graz'. 'Graz' is het enige boek dat waarschijnlijk nooit als jeugdroman zal verschijnen, dat is waar, omdat het hoofdpersonage een ongeveer veertigjarige man is. Maar verder laat ik het aan jullie over om de vraag te beantwoorden wanneer ik dan wel echt gedebuteerd ben.

U heeft waarschijnlijk al mijn site en mijn Facebook-fanpagina ontdekt (de URL kan ik hier niet geven, want het forum-systeem vindt dat niet goed).

Ik hoop dat 'Graz' een bijzondere leeservaring wordt.

Hartelijke groeten,

Bart

Moeyaert

Aha, de doelgroep is dus niet de jeugd, maar de lezer!

Ik vind het prima, beter zelfs. Maar ja: zoals je zelf al zegt: er heerst een hokjesgeest, alles moet ingedeeld worden. En dat heeft ook zo zijn makkelijke, praktische kanten toch?

Ik mag wel zeggen (toch Dettie?) dat wij hier BOEKEN lezen, en zeker een boek niet uit de weg gaan omdat het voor een andere doelgroep zou zijn.

Beste Bart,

Bedankt voor de reactie. Het is ons bekend dat u al jaren ageert tegen de hokjesgeest. Waarom wij het nu over Graz hebben, komt omdat het boek ingezonden was door de uitgever als zijnde een debuut. Het boek stond op de inzendingenlijst voor de Academia debutantenprijs.

Marjo en ik proberen debutanten onder de aandacht te brengen en lezen bijna alle boeken die op die lijst voorkomen. Omdat de boeken vaak (nog) niet in de bibliotheek te krijgen zijn vragen we een recensie-exemplaar aan. Dat deed ik ook bij uw boek hoewel ik het vreemd vond dat het boek als debuut werd gezien, want inderdaad kun je uw boeken niet in een categorie stoppen ook al willen mensen dat graag.

De uitgever reageerde ook erg verbaasd (terwijl zij zelf het boek insturen voor de prijs) dat ik om het boek vroeg als zijnde een debuut.

Daar gaat deze discussie over en het zal ons eerlijk gezegd een worst zijn of iemand een boek voor volwassenen geschreven heeft of voor de jeugd. Wij vinden zelf ook die opsplitsingen vaak vreemd. Een goed boek is een goed boek!

Groet

Dettie

Fijn. Ik ben blij dat ik jullie heb geschreven.

Veel plezier bij het lezen, al is plezier in het geval 'Graz' een tikje betrekkelijk.