Huis van de schildpadden
Annette Pehnt
'Ze keken elkaar aan tot de professor de weemoed van zijn zoon niet meer kon verdragen. Hij wilde Ernst een glas sherry aanbieden, maar hij wist het woord niet meer. Wil je een, vroeg hij. Een. Een kop koffie, vroeg Ernst. Nee, riep de professor, een glas wijn, of hoe heet dat, dat zoete spul, dat. Ik heb echt geen dorst, vader, zei Ernst zachtjes.'
De meesten komen in het weekend, keurig gekapte dochters en zonen, kleinkinderen in zondagse kleren. Bezorgdheid en schuldgevoel voeren hen naar het tehuis waar bejaarde ouders hun dagen slijten tussen tafeltje-dek-je en de avondboterham. Ernst gaat altijd doordeweeks naar zijn vader, op dinsdag. Dat is ook de vaste dag van Regina, die haar moeder steevast vruchtensap brengt, en soms een bloemetje. Na het bezoek roken Ernst en Regina samen schuldbewust een sigaret op de parkeerplaats. Verrast door de gedeelde wanhoop, beginnen ze een hartstochtelijke verhouding. Maar is gezamenlijk tekortschieten (weer niet geluisterd naar vader, weer geen geduld gehad met moeder) wel een goede basis voor een relatie?
NBD|Biblion recensie
Gewoon een bejaardenhuis, waar oude mensen hun tijd uitzitten. Een schrikbeeld voor velen en het lezen van dit boekje zal niemand echt vrolijk stemmen, ook al ontbreekt een soort humor niet. Maar het is een trieste humor, waarmee het uitgebluste leven van velen wordt beschreven.
De oude mensen stralen vergeetachtigheid en verveling uit. De auteur heeft dat griezelig echt weergegeven.
Ook de liefdesgeschiedenis tussen een zoon van een oude man en de dochter van een oude vrouw komt akelig akelig onappetijtelijk over. Er wordt wel mooi-eenvoudige taal gebruikt, het kan gezien het onderwerp en de verwerking daarvan ook bijna niet anders. Er komt echter een persoon voor in het verhaal van wie de lezer vast gaat houden: de jongeman Maik, die echt gevoel heeft voor de oude mensen voor wie hij zorgt.
De redelijk jonge Duitse schrijfster (1967) schrijft zowel voor volwassenen als voor kinderen. Voor zonen, dochters en hulpverleners. Vrij kleine druk.
(NBD|Biblion recensie, T. van Oirschot-Sparla)
ISBN 9789025422561 Paperback 142 pagina's | Uitgeverij Contact | oktober 2008
Vertaald door J. Breeschoten