Thema november 2010 - Huizen

Nee! Dat gaat hier ook over?

Ja.

annotatie: Een sprookjesverteller vertelt aan de laatste telg uit een oud Armeens geslacht de geschiedenis van zijn volk en diens uitroeiïng door de Turken tijdens de Eerste Wereldoorlog.

staat er op literatuurplein bij dit boek. en hier staat een interview met Edgar Hilsenrath

www.literatuurplein.nl/rubriek.jsp?rubId=37

Flaptekst van Het sprookje van de laatste gedachte

De laatste gedachte van een mens, zo gaat het sprookje, staat buiten de tijd. Op de poort van de Anatolische stad Bakir beleeft Thovma Khatisian nog één keer de lijdensweg van het Armeense volk, gespiegeld in zijn eigen familiegeschiedenis. Geleid door de meddah, de sprookjesverteller, volgt Thovma als laatste telg uit een oud geslacht de levensweg van zijn vader, die hem voert van een idyllisch bergdorpje naar de folterkamers van de Turkse machthebbers. Terwijl hij zijn laatste adem uitblaast is hij getuige van de schrikwekkende pogrom, waarmee de Turkse regering in 1915 beoogde het ‘Armeense probleem’ op te lossen.

Het sprookje van de laatste gedachte vertelt over de gruwelen die het Armeense volk zijn aangedaan, maar is tegelijkertijd een wonderlijke verzameling verhalen en sagen vol humor, geloof en hoop uit de rijke geschiedenis van de Armeniërs. Dankzij Hilsenraths laconieke toon en enorme vertelkracht is Het sprookje van de laatste gedachte niet alleen een wreed verhaal over een van de meest beschamende episodes uit de moderne geschiedenis, maar ook een verhaal over liefde, wonderen en geloof.

Dettie

Het huis met de leeuweriken

Antonia Arslan

De Armeense Yerwant heeft al jong het ouderlijk huis verlaten om te gaan studeren in Venetië. Nu, bijna veertig jaar later, treft hij de laatste voorbereidingen voor de reis naar Anatolië, waar hij eindelijk zijn broer Sempad en alle andere familieleden weer in de armen zal kunnen sluiten. Het nieuws van zijn komst verspreidt zich door zijn geboorteplaats waar de lucht geurt naar jasmijn en paasgebak. De dolgelukkige Sempad ontwaakt uit zijn kalme leventje: er moet een mooi welkomstfeest worden georganiseerd en er dienen ventilatoren te komen voor de gast uit Italië die zoveel hitte niet gewend is. Het is echter mei 1915. Italië is in oorlog en sluit zijn grenzen, terwijl in het land van de Jonge Turken geen plaats meer is voor minderheden. Yerwant zal niet komen, er zal geen feest zijn. In plaats daarvan alleen verschrikking en dood. Maar de kinderen zullen leven - dankzij Sempads vrouw en zussen en met de hulp van onverwachte vrienden die ervoor zorgen dat ze uiteindelijk in Italië terechtkomen, waar hun oom Yerwant zich over hen ontfermt.

Antonia Arslan - Yerwants kleindochter - heeft het verhaal vormgegeven als een roman, even liefdevol en hartverscheurend als een sprookje.

NBD|Biblion recensie

Een Armeense wijk in een Anatolisch stadje aan het begin van de twintigste eeuw wordt in beeld gebracht. De hoofdpersonen hebben een broer in Italie, een broer in Aleppo en nog andere verwanten in Amerika. Ze leven als onderdanen van het Ottomaanse sultanaat; de ouderen in de familie herinneren zich nog de verschrikkingen, die hun volk tegen het einde van de negentiende eeuw moest lijden onder een wrede sultan, maar zo erg kan het nooit meer worden!

Door de schrijfster (zelf een kleinkind van de hoofdpersonen) wordt op meesterlijke wijze een stemming van beklemming en onzekerheid opgebouwd. De broer uit Italie zal op bezoek komen, maar het is 1915 en in Istanbul wordt door de leiders, die het rijk willen moderniseren, een zuiveringsactie gepland; 'Turkije voor de Turken' is het motto en op een avond als alles klaar is voor de grote ontvangst, komt het bevel, dat de mannen zich moeten melden bij de prefect.

De hoofdpersonen besluiten naar hun voor het buitenlands bezoek gerenoveerde zomervilla te gaan -de mannen worden er voor de ogen van de vrouwen meedogenloos afgeslacht; de kleine jongen, die toevallig meisjeskleren draagt op dat moment, is de enige mannelijke overlevende.

Bijzonder goed geschreven roman. Vrij kleine druk.

(Biblion recensie, I. Klerk)

ISBN 9789045850528 Paperback 256 pagina's | Uitgeverij Mouria | juni 2005

Vertaald door M. G. Smits

Citaat van de dag

"Je voelt je thuis daar waar je wordt begrepen."

Christian Morgenstern

Die van vandaag lijkt me ook erg leuk! Iemand die gelezen?