thema juni 2020 - Boeken van grote SCHOONHEID

Gezegend boven alle vrouwen

Malika Chaara



‘En Sappho heeft ook nog in je auto gekotst.’ Met deze zin worden we meteen in de wereld van Sappho gezogen. Een wereld waarin mannen en vrouwen, leerkrachten en beste vriendinnen, gewone mensen, zich plots vreemd gaan gedragen wanneer ze Sappho ontwaren. Overal waar ze komt laaien de gemoederen op. Sappho, zij die gezegend is boven alle vrouwen, met uitzonderlijke schoonheid en een vroegrijpe intelligentie, ze brengt ons hoofd op hol, berooft ons van wil en lach.

We verzuipen in het groeiende verlangen om haar beter te leren kennen, haar in te drinken, haar te besnuffelen, haar devoot te bevoelen. Waarheen ze ons ook leidt, wij volgen. Maar dan komen we in opstand: dit hoort niet! Er is geen enkele reden voor deze blinde volgzaamheid. Behalve dat ze mooi is natuurlijk. Schoon als Afrodite.

We leren Sappho kennen via haar jeugdvrienden, Stef en Kat, broer en zus, haar loyale metgezellen. We worden voorgesteld aan haar mei’68-ouders, haar vader een bijdehante goeroe, haar moeder zijn trouwste acoliet. Hij is de eerste maar allerminst de laatste die niet aan Sappho’s lokroep kan weerstaan. Net zoals Seppe, de leerkracht Nederlands-Engels, die haar stil en op afstand bewondert. En dan is er nog het mongooltje Jonas, haar eerste liefde, die als enige immuun bleef voor haar betovering.

Gezegend boven alle vrouwen is een schets, een reeks indrukken die ons een blik gunt in Sappho’s kindertijd, jeugd en jongvolwassenheid. Het is niet in de eerste plaats het verhaal van Sappho, maar dat van ons. Het stelt de vraag hoe wij, in een wereld waarin iedereen de slimste en de knapste en de sterkste wil zijn, omgaan met schoonheid en wijsheid. Is Sappho de spiegel waarin wij durven te kijken?

ISBN 9789022321584 | Hardcover | 288 pagina's | Manteau | maart 2007

Citaat van de dag

Schoonheid is niet wezenlijk,

Zij vergaat heel snel.

Blijvend is de lelijkheid,

dus onderhoud haar wel.

Hans Dorrestijn, De lelijkheid, Mooi van lelijkheid,

gezongen door Adèle Bloemendaal, Adèle's keus’

De komedianten

Louis Couperus

Roman over een reizend toneelgezelschap dat in de eerste eeuw na Christus Rome aandoet ten tijde van keizer Domitianus.

Hoofdpersonen zijn de onweerstaanbare tweelingbroers Cecilius en Cecilianus, die vanwege hun jeugd en schoonheid de vrouwenrollen spelen en worden bewonderd door oudere heren. Ze zijn verbonden aan een rondtrekkend toneelgezelschap dat zijn kunsten overal vertoont, in achterbuurten zowel als aan het keizerlijke hof. In zijn beschrijving van het Romeinse leven is Couperus op zijn best. De ruwheid en de wreedheid beschrijft hij even weergaloos als de weelde en de verfijning. Ook is in deze roman een rol weggelegd voor het vriendinnenpaar Nigrina en Fabulla.

Couperus zelf was zowaar ook content over dit boek 'Vooral Uwe waardeering voor mijn twee ondeugende bengels deed mij bizonder veel genoegen. Ik zelve voel ze ook als geslaagd en als absoluut “Romeinsche Keizerstijd' schrijft hij aan vrienden.

ISBN 9783849540555 | Paperback | 354 pagina's | Tredition Classics | april 2013 (1e druk 1917)

Citaat van de dag

Welke auteur waardeert het niet als men hem zegt: wat heb je een mooie titel gevonden! Een titel is het halve boek.

Louis Couperus (1863-1923)

Nederlands schrijver en een van de eerste Nederlandse vertegenwoordigers van het literaire naturalisme.

Renate schreef : Dat was mijn interpretatie ook. Ik moet het boek echt op m'n lijstje zetten.

Het is uitgeleend, dus geduld.

Ik heb Isabelle ook gereserveerd Renate. Ben benieuwd.

Dettie

Dettie schreef : Dat was mijn interpretatie ook. Ik moet het boek echt op m'n lijstje zetten.

Het is uitgeleend, dus geduld.

Ik heb Isabelle ook gereserveerd Renate. Ben benieuwd.

Dettie
Ik vond het een erg mooie novelle, een vol en diepgaand psychologisch verhaal. Mooi uitgewerkt. Ik had niet meer commentaar dan dit, dus heb het destijds niet op het forum gezet. Ben benieuwd naar jullie reactie.