Thema november 2019 - Vuurtorens

Het Paard van Marken

De Vuurtoren van Marken, in de volksmond het Paard van Marken, is een vuurtoren op het eiland Marken. De huidige vuurtoren is ontworpen door Jan Valk en gebouwd in 1839 en staat op de oostelijke punt van het eiland. De toren heeft een lichthoogte van 16 meter en een lichtbereik van 9 zeemijlen.

Regelmatig heeft de vuurtoren last van kruiend ijs. In 1971 was dit zo erg dat de toren enkele centimeters van zijn plaats werd geduwd. Dankzij het kruiende ijs is het Paard van Marken bij het IJsselmeer een klassiek plaatje op talrijke kalenders. Het lichtwachtershuis naast de toren wordt bewoond.

-

Binnenlandse vuurtorens

Judith Katzir

De drie novellen in Binnenlandse vuurtorens gaan over drie reizen: de hoofdpersonen blikken terug op ingrijpende gebeurtenissen in hun verleden. Ze besluiten hun gevaarlijke ambities en idealen op te geven voor een veiliger en rustiger bestaan.

Recensie

De Israelische schrijfster Judith Katzir (1963) hoort thuis in het rijtje Dorit Rabinyan en Tsruya Shalev. In deze novellenbundel onderscheidt ze zich van hen door haar ingehouden stijl. Thema van de novellen is het loslaten van het verleden en opnieuw beginnen. Avontuur wordt degelijkheid, romantische liefde verandert in zekerheid, afrekenen met en aanvaarden van leidt tot verandering.

Zo kijkt een Israelische ex-agent van de Mossad na 1995 terug op zijn diensttijd en zijn daaropvolgende problematische prive-leven. Een 35-jarige schilderes keert na een bezoek aan haar geboortestad Haifa, eind jaren negentig, gelouterd terug naar haar gezin. Sterk persoonlijk getint is de laatste novelle, ontleend aan een aantal brieven die Katzir van haar grootvader kreeg. Na een traumatische liefde kiest oma Moria in de jaren twintig/dertig voor de rustige en degelijke Immanuel. Deze laatste novelle is de meest innemende en overtuigende van de drie.

Gebonden; volle bladspiegel, kleine druk.

Drs. B. Humme

ISBN 9789050003117 | Hardcover| 220 pagina's | Vassallucci | 2002

Vertaald door Ruben Verhasselt

Hoge Licht - Westkapelle

Westkapelle is bekend om zijn vuurtoren. De vuurtoren, bijgenaamd Westkapelle Hoog, Hoge licht of Zuiderhoofd, was oorspronkelijk de kerktoren van de SintWillibrorduskerk. Na een brand in de kerk bleef alleen de toren over en in 1907 is de toren verbouwd tot vuurtoren.

De huidige vuurtoren is oorspronkelijk gebouwd als bakstenen kerktoren van de Sint Willibrorduskerk. In 1817 is de eerste bovenbouw geplaatst. In 1907 is de huidige roodkleurige bovenbouw met het torenlicht erop geplaatst.

De Westkappelse vuurtoren was revolutionair in zijn tijd. De meeste kustbakens bestonden uit steenkoolvuren, in Westkapelle werd gebruik gemaakt van walvisolie als brandstof. De kerk is in 1831 door een brand verwoest, alleen de toren bleef ongeschonden staan. Nog altijd is de vuurtoren actief en brandt elke avond het licht, dat bij helder weer tot op ongeveer 20 zeemijl (37 kilometer) te zien is.

Lampje

Annet Schaap

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat.

Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.



Recensie

Als op een stormachtige avond er geen lucifers meer zijn om de vuurtoren te ontsteken, moet Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, nieuwe gaan kopen. Maar als op de terugweg de storm de doosjes lucifers wegwaait, kan de vuurtoren niet aangestoken worden. Daardoor strandt een schip op de kust en moet Lampje uiteindelijk de vuurtoren verlaten. Ze wordt ondergebracht in het huis van de admiraal, waarvan men zegt dat er een monster woont.

Een sprookjesachtig avonturenverhaal, waarin de verschillende verhaallijnen door een sterke structuur op een schitterende manier aan het slot samenkomen. Heel bijzonder is de wijze waarop de verstoorde relatie tussen Lampje en haar vader wordt uitgewerkt, en dat geldt ook voor die met het 'monster'. Het taalgebruik is beeldend, met mooie vergelijkingen en het gebruik van woorden die vandaag nog amper gebruikt worden. Dialogen zijn sprankelend en de personages komen op een heel natuurlijke wijze tot leven; in het bijzonder Lampje wordt psychologisch goed uitgewerkt. Een heel indrukwekkend, veelbelovend debuut.

Vanaf ca. 9 jaar.

Toin Duijx

ISBN 9789045120379 | Hardcover| 328 pagina's | Singel uitgeverijen | december 2017

Vuurtoren Eierland - Texel

De Texelse vuurtoren: de enige vuurtoren in Nederland waar je aan drie kanten over zee uitkijkt. Direct aan het Werelderfgoed Waddenzee en de Noordzee. Tot 1910 brandde het licht op de vuurtoren op petroleum. In 1927 werd dit vervangen door pharoline. Daarna werd de toren geëlektrificeerd.

De vuurtoren staat op het noordelijkste puntje van het eiland en vanaf de top heb je en prachtig uitzicht op het Wad. Bij een beklimming naar de top van de vuurtoren kom je meer te weten over de geschiedenis van de toren en van Eierland.

www.vuurtorentexel.nl

De dagelijkse redding van de wereld

Erik Fosnes Hansen



Op een dag krijgt ir. Bolt, een dickensiaanse, steenrijke excentriekeling en verwoed bijenhouder, onverwachts bezoek van zijn achternicht Lea. Zij weet de genegenheid van de oude kluizenaar te winnen. Als Bolt sterft, krijgt Lea het beheer over zijn nalatenschap, inclusief de mysterieuze bibliotheek vol ooggetuigenverslagen en krantenknipsels waarin een wereld aan schijnbaar toevallige ontmoetingen tussen willekeurige mensen wordt gedocumenteerd.

Intussen laat Bolt in zijn doodkist zijn gedachten gaan over de talloze grote en kleine gebeurtenissen die de wereld tegen haar dagelijkse ondergang beschermen. Het is aan zijn hand dat de lezer in deze wijdvertakte roman wordt meegenomen naar onder andere het Zweden van honderd jaar geleden, waar zich in een gesloten gemeenschap van vuurtorenwachters en eilandbewoners, te midden van scheepswrakken en aangespoelde lichamen, een drama ontwikkelt; en naar het Italië van de Renaissance", waar een mismaakte balling uit Florence met zijn knecht op zoek gaat naar de maker van het madonnabeeld dat hem heeft genezen.

De dagelijkse redding van de wereld is een oorspronkelijke, bijzonder vernuftige roman, waarin Fosnes Hansen ruimte biedt aan alle schakeringen van het leven. Met diepzinnigheid en een groot gevoel voor detail, in een stijl die wordt vergeleken me die van Karen Blixen en John Irving, weet de auteur de uiteenlopende thema's ingenieus me elkaar te verweven.



Recensie

Na een dramatische gebeurtenis in haar leven komt de jonge Lea door toeval op het landgoed Ekelund van haar schatrijke en excentrieke oudoom ir.Bolt terecht. Zijn zelfgekozen eenzaamheid brengt Bolt als bijenhouder en administrateur van zijn bezittingen door. Toch groeit er een bijzondere verstandhouding tussen Lea en Bolt. Na zijn dood blijkt tot ontzetting van de familie Lea erfgenaam te zijn. Tot de erfenis behoren ook Bolts studies over lot en toeval.

Nog vanuit zijn doodskist laat Bolt Lea en de lezer kennis nemen van zijn verzameling verhalen over uitzonderlijke onwaarschijnlijkheden.

Centraal in deze rijk geschakeerde nieuwe roman van de Noorse schrijver Fosnes Hansen (1965) staat een verhandeling over de 'Farologie' (vuurtorenkunde) en de dramatische geschiedenis van vuurtorenbaas Kalle, zijn vrouw Rachel en hun epileptisch dochtertje Josefa op een eenzaam Zweeds eilandje. In een massieve, prettig ouderwetse schrijfstijl in de lijn van Dickens en John Irving wordt de lezer meegenomen op een kleurrijke reis door tijd en ruimte en gewezen op de oneindige mogelijkheden van het menselijk leven.

Kleine druk. Eerder verschenen "De valkentoren" (1987) en "Koraal aan het eind van de reis" (1995).

(Biblion recensie, G. Brandorff)

ISBN 9789053338148 | Hardcover| 403 pagina's | Prometheus | februari 2000