Thema november 2019 - Vuurtorens

Jommeke 175

De verdwaalde vuurtoren

Yef Nys



Jommeke is een elfjarige jongen die met zijn drie vriendjes de wereld afreist. Met zijn pientere ideeën kan hij zich uit elke benarde situatie redden.

Marie wint voor vier personen een reis naar Portugal. Wanneer ze aangekomen zijn in hun hotel, blijkt de inrichting anders dan voorgespiegeld te zijn. Onze vrienden bekijken het positief, en gaan de omgeving verkennen.

Uiteindelijk vinden ze een mysterieuze vuurtoren. De plaats zou vervloekt zijn. Ze krijgen raad om uit de buurt van die vuurtoren te blijven. Toch gaat Jommeke samen met Filiberke weer naar de mysterieuze vuurtoren toe. Wanneer ze in gevaar zijn, kan een jongen, Manuel, hen net op tijd redden. Hij weet van alles te vertellen en zouden samen het raadsel graag willen oplossen. Jommeke en Filiberke worden scheepsjongens. Plots, door de mist aan boord, valt iedereen in slaap. Later blijkt het schip leeggeplunderd te zijn terwijl iedereen sliep. Onze vrienden gaan terug naar de vuurtoren, zou daar een verband kunnen zijn met het leeggeplunderd schip?

Ze gaan terug naar de mysterieuze vuurtoren...daar vinden ze allerlei speciaal apparatuur, vreemd. Wanneer ze later ook een ondergrondse ruimte ontdekken, komen ze in hun hotel terecht. De bazin van het hotel blijkt het hoofd van een zeerovers bende te zijn. Onze vrienden worden gevangengenomen. Gelukkig kunnen onze vrienden weer bevrijd worden dankzij Manuel. Tot slot kan de bende ook opgepakt worden.

ISBN 9789044823325 | Hardcover | 215 pagina's | Clavis | november 2014

Vertaald door Maaike Lahaise

Citaat van de dag

De vuurbaak - Katwijk aan zee

De vuurbaak van Katwijk aan Zee, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, wordt ook wel Vierboet genoemd. Het is na de Brandaris het oudste bewaard gebleven vuurtorengebouw van Nederland. De toren heeft een hoogte van 12 meter en staat achter de boulevard bij het Vuurbaakplein, aan de zuidwestkant van het dorp.

Tegen kinderen in Katwijk werd niet verteld dat zij door de ooievaar werden gebracht, maar dat zij uit deze Vierboet kwamen.

Sinds 1968 is de toren in de zomermaanden geopend voor publiek

De bruid van de vuurtorenwachter

Colleen Coble

Katie Russell was nog maar een kind toen al van haar verwacht werd dat ze zou trouwen met iemand van hoge komaf. Haar familie zet haar onder druk om een relatie aan te gaan met de rijke vrijgezel Bartholomew Foster. Hij raakt haar hart niet, maar staat wel garant voor een zorgeloze financiële toekomst.

Op een avond beluistert Katie een kille woordenwisseling tussen haar vriendin Eliza en een bekende mannenstem. Spoedig daarna komt Katie erachter dat Eliza verdwenen is. Het misdrijf lijkt in verband te staan met een ander geval dat onderzocht wordt door Will Jasperson, de knappe nieuwe vuurtorenwachter. Katie en Will gaan al snel samenwerken in hun zoektocht naar de waarheid. Een samenwerking die langzamerhand uitgroeit tot iets meer.

Ondanks alle gevaren voelt Katie zich sterk aangetrokken tot Will. Ze heeft niet de vrijheid om te trouwen uit liefde, maar vindt kracht in de rust die Will uitstraalt. Een rust die voortkomt uit zijn Godsvertrouwen.



Recensie

Katie Russell (25), dochter van welgestelde en gerespecteerde ouders uit Mercy Falls, werkt met veel plezier als telefoonoperator. Op een dag wil ze een gesprek doorverbinden, maar op een verkeerde lijn hoort ze ongewild een ruzie. Wat later blijkt ene Eliza vermoord te zijn, vallen er veel doden bij een piratenoverval op een schip met een goudvracht en probeert haar vader zelfmoord te plegen (of is hij aangevallen?).

Katie trekt op onderzoek uit. Daarbij komt ze in contact met Will Jesperson, de nieuwe vuurtorenwachter, en Jennie, de baby van de vermoorde Eliza. Bart Foster dingt intussen naar haar hand en haar ouders zetten haar onder druk om met hem te trouwen.

Het regent verwikkelingen in het leven van Katie, die zo graag over alles controle houdt. De lezer struint lustig door de voorspelbare plot, die gekruid is met romantiek en spanning, vlotte dialogen, en beschrijvingen die het Victoriaanse kuststadje tot leven wekken... De personages blijken niet altijd te zijn zoals ze zich voordoen. Onnadrukkelijke christelijke invalshoek. Vrij kleine druk.

Patricia Moons

ISBN 9789033124600 | 314 pagina's | Uitgeverij Hertog | mei 2012

Vertaald door Carianne van Holst

Citaat van de dag



Vuurtoren Westhoofd - Ouddorp Zuid-Holland

Al sinds 1552 brandde er een verkenningslicht op de Toren van Goedereede. Omdat dit licht niet meer zichtbaar genoeg was werd tussen 1911 en 1912 op het Westhoofd een vuurtoren gebouwd naar ontwerp van B.A. Verhey. Het was de eerste Nederlandse vuurtoren van gewapend beton. Het optiek van de Toren van Goedereede werd overgeplaatst op deze nieuwe toren. Tegelijkertijd met de bouw van deze toren werden er twee lichtwachterswoningen gebouwd. Deze zijn vandaag de dag nog aanwezig

Op 5 mei 1945, het einde van de Tweede Wereldoorlog, werd de vuurtoren door de Duitse bezetters vernietigd met explosieven. Het optiek was al eerder veilig gesteld en wordt momenteel gebruikt op de vuurtoren van Ameland.

De huidige 52,3 meter hoge vierkante toren is na de oorlog van 1947-1948 gebouwd op de locatie van de oude vuurtoren naar ontwerp Rijksbouwmeester Gijsbert Friedhoff. Het is een betonskelet met bakstenen bekleding. Hierin werden ijzeren staven gebruikt die afkomstig waren uit de oude vuurtoren. In 1950 werd het licht voor het eerst ontstoken.

In 2007 werd de vuurtoren erkend als Rijksmonument. De toren is onregelmatig bemand en niet geopend voor publiek. De stichting Goereese Gemeenschap heeft plannen om de toren in de nabije toekomst wel open te stellen voor het publiek.

Vuurtoren, een schaakrelaas

Dirk Beemster



In ’Vuurtoren, een schaakrelaas’ schetst Beemster de verwikkelingen van de donderdagschaakvereniging De Vuurtoren, niet geheel toevallig gelijknamig aan een soortgelijke club in Hoorn. In het boek is Peter Houtman de idealistische oprichter, die voor ogen heeft dat er voor het plezier wordt gespeeld en niet om de winst. ,,Daar zou je mij inderdaad in kunnen zien’’, zegt Beemster.

Ook de andere leden van de schaakclub zijn, met een andere naam, in het boek terug te vinden. ,,Mij is het advies gegeven dit boek pas te laten verschijnen wanneer alle betrokkenen overleden zijn’’, zegt Beemster. ,,Maar dat heb ik niet gedaan. Ik heb het boek aan alle leden gegeven toen het klaar was. En ik leef nog. De reacties vielen mee. Terwijl ik mezelf tijdens het schrijven geen censuur heb opgelegd. Ik heb de zaken eerder aangedikt, erger gemaakt en uit hun context getrokken.’’

De idealen van Houtman raken ernstig in de verdrukking wanneer ruzies de bijeenkomsten van de schaakclub domineren. Een van de leden is een groot anti-roker, terwijl weer een ander lid de levensvisie is toegedaan dat hij zelf wel bepaalt waar en wanneer hij een sigaret opsteekt. Het leidt tot onmin, handgemeen en het gooien met serviesgoed. Gescholden wordt er ook, Beemster verwerkte alle scheldwoorden die hij kent en met ’sch’ beginnen in het verhaal, van schoft tot schavuit.

207 pagina's | Couste Que Couste, Hoorn | 2017

Citaat van de dag

Vuurtoren Hoorn

De huidige vuurtoren is in 1977 gebouwd, maar al in de zeventiende eeuw stond er op het Landaarndijkje - ook wel bekend als de Haai - een baken van licht. ,,Vroeger woonde de ’opsteker’ van de vuurtoren aan het Achter op ’t Zand. Nu drukt er iemand op een knop. Maar dat de lampjes blauw en rood zijn, klopt historisch gezien wel.’’