Thema november 2019 - Vuurtorens

Vuurwachter

T.L. Higley

In een toren, hoog boven een turbulente stad woont een vrouw in afzondering, verbitterd door gevoelens van afwijzing en schuld. Het is het jaar 48 voor Christus. Sophia, een vrouw geketend door een zwaar verlies, is wachter van de beroemde vuurtoren van Alexandrië. Op die post denkt zij zich te kunnen verbergen voor een wrede en liefdeloze wereld. Maar er is voor haar geen ontkomen aan.

De dreiging neemt toe als de Romeinse generaal Julius Caesar met zijn legioenen de stad bestormt. Cleopatra, de Egyptische koningin, vecht om haar land te beschermen tegen zowel Julius Caesar als de bloeddorstige rivalen in haar eigen hofhouding. Sophia moet een keuze maken tussen haar loyaliteit aan Cleopatra of haar liefde voor Bellus, de Romeinse soldaat die van Caesar de opdracht heeft gekregen om de vuurtoren te veroveren.

Het verhaal in Vuurwachter speelt zich af rond de Pharos van Alexandrië - een enorme vuurtoren uit de derde eeuw voor Christus.



Recensie

De Romeinse keizer Caesar haalt zelf zijn belastinggelden voor Rome op in Alexandrie. Daar leert hij Cleopatra kennen en samen regeren zij over Romeinse Rijk incl. Egypte als wingewest.

In dit deel over een van de zeven wonderen van de wereld speelt de vuurtoren van Alexandrie een rol. Een Romeinse centurion moet kiezen voor zijn keizer of zijn Egyptische minnares Sophia die de vuurtoren beheert en in de strijd ook bewaakt. Als derde deel na 'Schaduw van Colossus' en 'Dodenstad' is dit deels voorspelbaar, maar heeft het wel een frisse verteltrant. Verzorgde lay-out, vrij kleine druk.

J.W. Toebes

ISBN 9789033123801 | Paperback | 357 pagina's | Hertog BV | 2009

Vertaald door Rick de Gier

Citaat van de dag

Vuurtoren West-Schouwen bij Haamstede

De vuurtoren was vroeger de bijnaam voor een bankbiljet van 250 gulden. Het opvallende paarse bankpapier ontleende zijn bijnaam aan de afbeelding van deze karakteristieke vuurtoren bij Haamstede op West-Schouwen in Zeeland. Het is een vuurtoren zoals een vuurtoren eruit hoort te zien: Een kenmerkende lichtkoepel en mooie rood-witte banen rondom de toren. Deze banen zijn aangebracht als waarschuwing voor laag overkomende vliegtuigen.

Bouwjaar: 1837 - 1840

Torenhoogte: 50 m

De vuurtoren

Koos Meinderts & Annette Fienig

Oma is oud, maar de vuurtoren is veel ouder. Hij stond er al toen zij een jong meisje was en in het dorp achter de duinen woonde.

Nu woont oma samen met haar kleinzoon Jonas in de ronde kamer hoog in de vuurtoren. Jonas verbouwt groenten in het tuintje onder aan de vuurtoren, hij zorgt voor de kippen en doet de was. 's Avonds ontsteekt hij het vuurtorenlicht; dan drinken ze samen thee en Jonas vertelt oma het verhaal dat hij zelf zo vaak van haar heeft gehoord. Het is het verhaal van een vrolijk meisje met appelrode wangen en een herfstrode mond, dat lang geleden naar de dansavond in het dorpshuis ging...



Recensie

Toen oma nog een meisje was, droomde ze ervan later in de ronde kamer hoog in de vuurtoren te wonen. Haar droom kwam uit. Nu woont ze er met haar kleinzoon die haar het verhaal vertelt dat ze zelf altijd aan hem vertelde.

Ontroerend en fijngevoelig prentenboek over het leven en de dood, op zo'n rustige en vanzelfsprekende manier verteld dat de luisteraar zich meteen omarmd voelt door de warmte van de vertelling. De ingetogen, tijdloze, herkenbare, wat dromerige illustraties, uitgewerkt in zachte, warme tinten, scheppen een sfeer die naadloos aansluit op het verhaal. Tekst en tekening versterken elkaar, maar geven ook ruimte voor eigen interpretatie.

De pakkende, eenvoudige en liefdevolle wijze waarop het kunstenaarsechtpaar uitdrukking weet te geven aan de levenscyclus van de mens, verdient lof. Zo simpel is het leven! Iets wat we zijn vergeten in onze jachtige tijd.

Rechthoekig prentenboek met kleurenillustraties op de buiten- en binnenplatten passend bij de titel. Vanaf ca. 7 jaar.

J.H.J.B. Boelens

ISBN 9789056379094 | Hardcover | 40 pagina's | Lemniscaat| februari 2007

Rode kabouter

De vuurtoren van Vlieland staat op het topje van het Vuurboetsduin, het hoogste duin op het waddeneiland. De toren zelf is slechts 18 meter hoog en kreeg daardoor de bijnaam 'Rode Kabouter'. Door het hoge duin, steekt de vuurtoren toch nog 54 m boven NAP uit.

ontwerper / aannemer Q. Harder / Schretlen & Co.

rijksmonument sinds 1980, nr. 37578

open voor publiek

Nachtlicht

Albert Sánchez Piñol

Aan het eind van de antarctische cirkel, in de jaren na de Eerste Wereldoorlog, nadert een stoomschip een verlaten eiland, ver van alle scheepvaartroutes. Aan boord is een jonge man, op weg om als meteoroloog aan het werk te gaan. Hier zal hij een jaar lang in totale afzondering leven, aan het koude einde van de wereld. Eenmaal aan wal vindt hij echter geen enkel spoor van de man die hij zou komen aflossen, alleen bossen, een verlaten hut, rotsen, stilte en de omringende zee. En een mysterieuze en zwaar bewapende vuurtorenwachter. Als de nacht valt, wordt deze plotseling en noodgedwongen een bondgenoot... Het eiland blijkt veel geheimzinniger en vijandiger te zijn dan hij dacht.

Piñols roman zit dicht op de huid van onze tijd en laat zich lezen als een bloedstollende parabel. Het vertellend meesterschap van deze jonge wereldauteur slaagt er met verve in het verborgene pijnlijk aanschouwelijk te maken, tot we het bijna niet meer kunnen aanzien.

Recensie

Het intense samenleven van twee aan lager wal geraakte weermannen, verschanst in een vuurtoren in hun strijd tegen zeemonsters, legt de soms onoverkomelijke verschillen tussen mensen bloot. De Spaanse schrijver (1965) is antropoloog. Met deze in het Catalaans geschreven debuutroman brak hij gelijk internationaal door. Het is het eerste deel van een trilogie: het tweede deel 'Pandora al Congo' is inmiddels ook vertaald als 'In het hart van het oerwoud'*. Het boek laat het meesterschap zien van een schrijver die in kort bestek een microkosmos weet te scheppen in een goed gestructureerde roman met twee ijzersterke personages en hun mascotte (een aantrekkelijke, humanoide waterbewoonster). Een boek dat je pakt en niet loslaat tot je het uit hebt. Een wereld waarin liefde en haat, tederheid en geweld geen tegenpolen zijn. Dat alles in een 'onzichtbare'goedlopende vertaling van Elly Bovee. Boeiend, zeker voor liefhebbers van eilandliteratuur. Vrij kleine druk.

ISBN 9789059362147 | Paperback | 224 pagina's | Cossee | juni 2018

Vertaald door Elly Bovée

Citaat van de dag



Bornrif Ameland

Een imposante verschijning op het eiland is de in 1880 van gietijzer gebouwde 55 meter hoge vuurtoren. Sinds 2005 is de toren niet meer door de kustwacht in gebruik en zit de vuurtorenwachter niet meer hoog in de toren (camera's houden de kustlijn nu dag en nacht in de gaten).

De karakteristieke lichtbundels laten nog altijd hun stralen over het eiland schijnen en de vuurtoren is nu geopend voor publiek. De bezoeker treft op de verschillende verdiepingen boeiend ingerichte exposities aan en ook vertellen oud-vuurtorenwachters hier nu digitaal hun verhalen.

Wie de uitdaging aangaat en de 236 treden van de trappen in de vuurtoren bedwingt, wacht boven op de omloop van de toren een schitterend en uniek panorama.