Thema september 2019 - Lezen in een HOTEL of HERBERG

Nootebooms hotel

Cees Nooteboom

Nog altijd bouw ik aan mijn hotel, dat niet bestaande gebouw dat alleen in mijn hoofd bestaat, het hotel van de dichtbije en de verre wereld, van de stad en de stilte, van de kou en de hitte. Niet bestaande vensters die uitzien op achtertuinen en betonpleinen, parken en woestijnen. De bedden zweven, de muren bestaan uit de stof waaruit dromen gemaakt zijn, de telefoons praten uitsluitend met elkaar, de kamers zijn van lucht, en in elk van die kamers heb ik geschreven, boeken, brieven, notities, verhalen over de dingen, de plaatsen die ik zag. Over steden en gedichten, over boeken en tentoonstellingen, over reizen en foto's.

Reizen naar Japan, Zürich, Sheerness en Venetië, herinneringen, portretten van onder meer W.F. Hermans, Lucebert, Slauerhoff en Albert Helman, beschouwingen over Nederlandse en Spaanse kunst, over film, over oude atlassen: het zijn enkele van de nieuwe bouwstenen voor Nootebooms hotel.

ISBN 9789023462033 | Paperback | 476 pagina's | De Bezige Bij | januari 2010

Citaat van de dag

Wat me nog niet eerder opviel aan zijn taalgebruik, is dat hij de kleuren die hij ziet, zo prachtig omschrijft: ‘het moddergele hotel’, ‘de volkorenbruine huiden’, ‘het lelieblanke hotel’, ‘de maanwitte schelpen’, ‘een pauwblauwe sportwagen’, ‘de zinkkleurige wolken’ en misschien wel de mooiste: ‘de schapenkleurige grond’.

Citaat uit een recensie over de schrijfwijze van Cees Nooteboom

Winterhuis Hotel

Ben Guterson



Betoverend en meeslepend verhaal over een meisje en een weelderig hotel, een familiegeheim en een verboden boek vol raadsels.

'WIJ ZIJN DRIE WEKEN MET VAKANTIE.

HET HUIS IS AFGESLOTEN.

IN DEZE ENVELOP ZIT EEN TREINKAARTJE.

NEEM DE TREIN NAAR HET WINTERHUIS HOTEL.'

Bij de voordeur vindt Elizabeth dit briefje, met een stapeltje kleren en wat kleingeld in een plastic tas. Noodgedwongen vertrekt ze, in haar eentje. Ze komt bij een prachtig maar raadselachtig hotel, met een snoepkeuken, een filmzaal, een meer om op te schaatsen en de grootste bibliotheek die ze ooit heeft gezien. Daar geldt maar één verbod. En daar vindt Elizabeth een oud, geheimzinnig boek waarin letters verschijnen die alleen zij kan zien. Er rust een vloek op Winterhuis Hotel en Elizabeth is misschien wel de enige die de vloek kan opheffen.

Recensie

Het slimme weesmeisje Elizabeth Somers (11) wordt door haar vervelende oom en tante in de kerstvakantie naar Winterhuis Hotel gestuurd. Het hotel blijkt een warm thuis te bieden, maar ook behoorlijk mysterieus te zijn: met raadselachtige gasten, ongekend grote ruimtes zoals de reusachtige bibliotheek, een geheimzinnig boek, en puzzels en raadsels die overal opduiken. Debuut en eerste deel van een trilogie van de Amerikaanse Ben Guterson, vertaald door Imme Dros, aangeprezen door Tonke Dragt.

Het verhaal bevat alle ingrediënten voor een spannend en heerlijk leesavontuur en dat is het ook, met zelfs een vloek en een bovennatuurlijk element.

Minder sterk: Freddy, Elizabeths nieuwe vriend, blijft een vrij oppervlakkig karakter, de stijl is niet geweldig en ook de vertaling van enkele zinnen had beter gekund. En het is wel heel toevallig dat Freddy ook van woordladders houdt en dat Elizabeth kan skiën (of dat heel snel heeft geleerd), terwijl ze thuis niets anders deed dan lezen. De ietwat donkere illustraties van Chloe Bristol dragen bij aan de mysterieuze sfeer; de woordladders in alle hoofdstuktitels maken het plaatje af. Voor wie op een koude winterdag lekker wil wegduiken in een verhaal vol tovenarij, raadsels en bijzondere boeken. Vanaf ca. 10 jaar.

Inger Bos

ISBN 9789025876074| Hardcover | 328 pagina's | Leopold | oktober 2018

Vertaald door Imme Dros | Leeftijd 10+

Citaat van de dag

Hoera het is weekend!

Oh wacht, ik werk in een hotel...

Auteur onbekend

Een aanbeveling van Tonke Dragt, dat moet wat zijn.

Ik heb het boek gelezen Renate en vond het erg leuk, soms duurde het wat lang maar al met al was het erg de moeite waard om te lezen, je werd telkens verrast.

Dettie