Thema juli 2019 - Brieven

De Engelse brieven

Tsafrira Levy



Op het moment dat Annabel een stapeltje oude Engelse sollicitatiebrieven voor de functie van een au pair vindt en de geschrokken reactie van haar ouders ziet, legt ze meteen de link naar haar lang bestaande gevoel dat iets in hun gezin niet klopt, zonder dat ze dat eerder met woorden heeft kunnen onderbouwen.

Wat volgt is een boeiende zoektocht in Schotland met zijn ruige landschappen, om de waarheid rond dat geheim tot op de bodem uit te zoeken, want pas dan zal ze op eigen kompas kunnen varen in plaats van zich een holle kopie van een ander te voelen. Terwijl ze stapje voor stapje verder komt, raakt ze in een liefdesrelatie verzeild die haar voor een bijna onmogelijk dilemma plaatst.

Een boeiende, spannende en ontroerende zoektocht naar identiteit en ware liefde, verteld via de perspectieven van de vier markantste personages.

Tsafrira Levy, geboren en opgegroeid in een kibboets in Israël, woont vanaf haar 25e in Groningen en heeft als psychoanalytisch psychotherapeute gewerkt in de verslavingszorg. Vanaf 1997 publiceert ze geregeld in verschillende genres in het Nederlands: proza voor volwassenen en voor de jeugd, poëzie, essays, vertalingen uit het Hebreeuws. Een libretto van haar is op muziek gezet. In 2018 verscheen haar roman De laatste opera in Beth Varda bij uitgeverij Elikser en werd positief ontvangen

Zie ook: www.tsafriralevy.nl

ISBN 9789463651547 | Paperback | 307 pagina's | Elikser | juli 2019

Citaat van de dag

"Sollicitatiebrief: een jobstijding. "

Kees van Kooten (Geb. 1941)

Nederlands cabaretier en schrijver

Verwijderd

Je vertelt nu een ander verhaal Renate, ik refereerde naar je opmerking "maar zonder betaald werk wil ik geen relatie hebben".

Dat kwam op mij over dat je jezelf oplegde dat je van jezelf alleen een relatie mocht hebben als je werk had, alsof je jezelf dan pas goed genoeg achtte voor een relatie.

Nu schrijf je dat mét een relatie jouw uitkering in gevaar kan komen, dat je dan gekort kan worden, en daarom geen relatie wilt, dat is heel wat anders.

Voor mij is het verwijzen naar anderen geen dooddoener, het is gewoon waar. Wij hebben het hier enorm goed, ondanks dat mensen van een minimum inkomen moeten leven. Verhongeren zullen ze hier nooit. En er zijn heel veel voorbeelden op ander gebied te noemen waarbij je kunt beseffen dat je het zo slecht nog niet hebt. Het is iemands eigen blik op zaken.

En dat iemand met één been geluk heeft omdat hij geen twee benen moet missen is natuurlijk onzin. En als een vluchteling klaagt hangt het er ook vanaf over wát hij klaagt. 13 jaar of langer wachten om te weten te komen of je mag blijven is bijvoorbeeld wel iets om over te klagen.

Maar het is wel zo dat, hoe erg het ook is, het jouw eigen visie is die het leven moeilijk of makkelijk maakt.

Denk je er wel aan dat dit een openbaar forum is, ik weet niet of je wilt dat iedereen dit kan lezen. Het is nogal privé wat je schrijft. Je kunt het natuurlijk weghalen als je niet wilt dat iedereen dit leest.

Dettie

Verwijderd

Verwijderd