Thema juli 2019 - Brieven

Verwijderd

De brieven van Mia

Astrid Sy

In De Brieven van Mia gaat de Syrische Laila samen met meneer Cohen op een spannend avontuur. Een mysterieuze trommel vol met oude brieven van de joodse Mia is voor Laila aanleiding om als een ware detective uit te zoeken of het Mia lukte om aan de Tweede Wereldoorlog te ontsnappen. Een ontroerend verhaal over herinneringen aan de oorlog en een bijzondere vriendschap.

Recensie

Laila, een 11-jarig Syrisch meisje, woont in een Nederlands asielzoekerscentrum. Via een opdracht voor school vindt ze op de zolder van een oude man de correspondentie van twee Joodse geliefden die elkaar uit het oog verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Intrigerend, goed onderbouwd jeugdboek dat via een spannende verhaallijn met een zoektocht naar de verdwenen Mia, de overeenkomsten en verschillen toont tussen de vluchtende Joden destijds en de vluchtelingen uit landen als Syrië anno nu.

Aangrijpend is de ontluikende vriendschap tussen het opstandige jonge meisje en de norse, hoogbejaarde Joodse man. Vele identificatiemogelijkheden, doordat gedachten en gevoelens toegankelijk en gedetailleerd zijn verwoord, vaak op basis van zintuiglijke waarnemingen. Beeldende schrijfstijl; moeilijkere begrippen worden uitgelegd. Er is gewerkt met de tegenwoordige tijdsvorm en dialogen.

Prettig leesbaar lettertype en een mooie ruime bladspiegel. De tekst wordt rechts niet uitgelijnd, wat de leesbaarheid verder vergroot.

De auteur (1987) is historicus en werkt onder meer bij de Anne Frank stichting. Vanaf ca. 12 jaar; tevens geschikt in groepsverband zoals op Pabo's.

Gonny Smeulders-Veltman

ISBN 9789082470161 | Hardcover | 208 pagina's | Rose Stories | juli 2017

Citaat van de dag

"Advies voor soldaten: Zorg dat je een gekkenbriefje krijgt."

Ger Verrips (Geb. 1928-2015)

Nederlands auteur

Renate schreef : Tja, je moet er zelf wat van maken.

Maar afhankelijk zijn is voor mij ook geen leven.

Ja de beker is half vol of half leeg. Het is maar hoe je er naar kijkt. Het is zo jammer dat je er zo somber en negatief tegenaan kijkt.

Persoonlijk denk ik, wees blij dat je in Nederland leeft mét zijn hele zorgstelsel. Ik heb gehoord van de vluchtelingen in de flat waar ik woonde hoe het ook kan zijn. Zij leefden in Syrië in woningen met 'vrij' uitzicht, omdat gewoon de hele voorkant weggebombardeerd was. Zij moesten zoeken naar eten, en hoopten dat ze er de volgende dag nog waren, enz. Die hadden gewoon niets meer.

Je kunt wel alles negatief bekijken maar dat helpt zo weinig. Je helpt alleen jezelf de put in. Ik zou ook graag weer werken, niet ziek willen zijn, een leuke partner willen, op vakantie willen gaan (ik ben al 25 jaar niet op vakantie geweest vanwege ziekte etc.)

Maar het is nu eenmaal zo en dan kijk je naar wat nog wél mogelijk is en dat is véél. Kwestie van knop omzetten en de mogelijkheden zien, dat duurt even maar het helpt wel enorm. Ik hoop dat jij dat ook kunt, die knop omzetten, het maakt het leven zoveel leuker.

Het is net als dit citaat van Jules Deelder.

“Binnen de perken zijn de mogelijkheden even onbeperkt als daarbuiten.”

Dettie

Verwijderd

Dat geen relatie hebben leg je jezelf dan op, en dat heb je zelf in de hand. Dat is jouw keuze die je niet hoeft te nemen maar zelf kiest. Ik heb ook geen betaald werk en velen met mij. Als iedereen jouw principes zou toepassen dan zou half Nederland geen relatie hebben.

Ik ken verder hier ook niemand en zal zelf actie moeten ondernemen om wél mensen te leren kennen, nieuwe vrienden te maken. Het is aan mij de keus of ik dat wel wil of niet.

Dettie

die niet onvriendelijk wil zijn, ik hoop ook niet dat het zo overkomt.

Ik vind het vaak zo jammer als mensen geen blijheid voelen en weet nooit zo goed hoe hier mee om te gaan.